Despois de tres carreiras

Completadas as tres carreiras previstas, toca facer avaliación. 

Un mes despois de recuperar a actividade deportiva  tocou a primeira:  a III carreira contra o Cáncer    ( Vigo ). Carreira de 10 km, cun circuíto máis ben duro. O obxectivo era baixar dos corenta e seis minutos mais non puido ser por escasos catorce segundos ( posto 97 ). Tentara facer unha media de 4:30 pero non saía. Era a miña primeira carreira dende o verán e non se podía pedir moito,

O domingo seguinte tocoulle a quenda á Vigo +11  . Cunha quilometraxe pouco corrente xa que non chegaba aos once quilómetros. Buscaba recuperar sensacións á vez que facer quilómetros a ritmo. Tiven un mal día, pasara mala noite, durmira mal e ademais espertei con problemas "dixestivos". A isto sumouse a calor que había en Vigo ese día ( sobre 22º), algo pouco corrente para o mes de novembro. Só me atopei ben nos dous primeiros quilómetros, a partir de aí fun perdendo folgos.  Que si o estómago, que si as pernas que si as forzas, ou todo xunto. Sufrín moito para rematar a carreira e ncorenta e nove minutos longos.

Listo para correr

Con Gamote e Rubén Zúñiga

Outro cantar foi a San Martiño. Unha festa do atletismo popular, máis de cinco mil inscritos, unha carreira das que gusta especialmente correr. O día era máis ben fresco. Apenas quentei uns cinco minutos antes de situarme na liña de saída ( máis ben no caixón da saída ) . O previsto era saír reservón e ver como respondía. O de saír resservando é doado nas San Martiños pois é tal a de corredores que son da partida que se fai complicado saír a ritmo. O primeiro quilómetro foi a 5 min. o segundo a 4:30 de aí para baixo case en todos. Atopeime ben, con forzas toda a proba, medíndome e progresando cada quilómetro para rematar con moi boas sensacións en 43':48''( netos ). 

Sobre o km 2

Unha reflexión en alto sobre esta última carreira : Acudín a ela con menos quilómetros de adestramento na semana, polo tanto coas pilas máis cargadas, ademais non fixo calor cousa que non me vai ben, sonche máis de frío. Son cousas a ter en conta para futuras carreiras e metas deportivas.
E para rematar unha conclusión : progresamos axeitadamente.

Con Jose Antonio, un exemplo de perseverancia

XXXVI San Martiño ( Ourense)

Que preguiza me dá escribir, e non é por que xa non teña cousa que contar , é que teño pouco tempo para dedicarlle a este blog. De feito dende a última vez que escribín  xa participei  na  Media Maratón de Pontevedra a cal fun con apenas tres semanas de adestramento e na que conseguín un tempo de 1 h 28' e 50'', un  máis que meritorio tempo para o que teño adestrado.

Hoxe participei na carreira máis multitudinaria de Galicia , na San Martiño de Ourense. Ata alá fun acompañado dos Taninos. Fun sen idea previa do que podía ou debía facer na carreira xa que descoñecía o meu estado de forma posto que se para Pontevedra apenas  adestrara tres semanas, para esta non puiden adestrar máis que dúas, pois entre unha gastroenterite que collín na semana posterior á Media e a mudanza de casa, non puiden saír un só día a correr.

Nas dúas semanas previas á carreira fixen rodaxes e só un día de series. Na xuntanza previa á carreira, xa en Ourense, decidín acompañar a José Antonio e David na súa tentativa de achegarse a 40':00. Saímos xuntos pero non chegaramos ao km 1 e xa cada un ía por onde podía. Eu levaba diante miña a David, a certa distancia e por detrás seguíame José Antonio. Non coseguín sobrepasar á David ata pasado o Km 5. 

O ritmo según o Garmin ía entorno aos 4'/km pero o desfase entre o GPS e o real fíxo que o reloxo marcara os 10 km sobre a Ponte Romana cando aínda faltaban case 200 metros para meta. O tempo final foi de 40':42'' .

Contento, pois non me crin capacitado para ir a ese ritmo e ao final puiden facelo. Non hai sitio para a decepción posto que se non se adestra os tempos non saen.

Agora voume marcar como obxectivo da media maratón de Viana do Castelo o 20 de xaneiro, espero poder ter continuidade nos adestramentos, se así o fago, os tempos saen.

Saúde e quilómetros!!

XXXV San Martiño. Ourense

Parte dos Taninos

Que mágoa que agora dou por rematada a temporada. Agora que me empezaba a atopar ben e que me empezaban a saír os tempos. Isto demóstrame o que xa intuía hai tres semanas, faltábanme unhas sesións de adestramento máis. Pero non está mal chegar ao pico de forma na San Martiño. Carreira espectacular por número de participantes, pola boa organización e polo recorrido. 

Chegaba a esta proba sen moitas esperanzas, despois da gastroenterite da semana pasada pouco puiden adestrar : un par de adestramentos dunha hora e unha saída suave o venres para estirar as pernas. O meu obxectivo era baixar de 40' e con esa intención me puxen na liña de saída xunto cunha parte dos Taninos que tiñan pretensións iguais ou superiores.

Decidín facer a  carreira acompañando a Rama quen me dixo que pretendía tamén baixar de 40'. Saímos rápido, favorecidos por situarnos ben adiante, de feito debe ser a primeira vez que podo correr libre pola ponte do Milenio. Xunto a nós o compañeiro do CARMA Pancho  "Beauvais". Primeiro tirando un , depois o outro fomos xuntos ata o km. 7,sempre cun ritmo por debaixo de 4 min/km. ; aquí  Rama sácanos uns metros e non me vexo con forzas para seguilo, penso que na baixada do 8 ao 9 podo collelo. Chegado o momento non dou feito, non hai maneira, nin baixando son quen de recortar con Rama. Chegamos ao km. 9  e a estrada pica un pouco para arriba e isto dáme a puntilla , se ía xustiño de forzas agora se acaban, Pancho adiántame, vai forte e non podo seguilo, fago un último esforzo na subida da ponte romana máis que nada para non perder ritmo, dou  a curva e vexo que o reloxo marca 38 e pouco  e me deixo ir xa que o obxectivo está conseguido. 

 Km. 9

Entro en meta marcando 38':55''. Posto349º

Resultados da proba : XXXV San Martiño

Ao parar noto que a cabeza se me vai un pouco, un mareo polo esforzo, mais non foi a máis senteime un ratiño  mentres Rama me acompañaba, enseguida me erguín e puiden coller as bebidas que a organización nos proporcionaba. Ao saír do pavillón puiden compartir as impresións da carreira cos compañeiros de equipo.

Despois do xamón 

Trala charla, viaxe de volta e parada na Cañiza para degustar dunha boa ración de xamón, que bo ser Tanino!

Agora como dixen ao principio toca descansar, restañar as feridas, recuperarse ben para poder preparar o gran obxectivo da temporada : o maratón de París, estou emocionado co tema, facer un maratón internacional deste calibre vai facer que me esforce máis para volver a baixar das 3 horas. Xunto a min xa somos oito os Taninos inscritos nesta proba, xa temos pechado o avión   só falta que concretemos aloxamento e por suporto un plan de adestramento que nos facilite acadar o nosos obxectivos.

París nos espera!!

Saúde e quilómetros!!!

Media Maratón Serviocio de Pontevedra 2011

Sete semanas despois de empezar a preparar esta carreira chegou o día. E sete semanas foron ben poucas para conseguir o obxectivo de baixar de 1 h. 25 min. Xa unha vez rematad a Vigo +11 sabía que ese obxectivo era demasiado alto para min, polo que decidín baixar as pretensións e quedarme perto de 1 h. 28 min. e este si que saíu. 

Con este obxectivo púxenme  na liña da saída en compañia do meu novo compañeiro de adestramentos vigueses Horacio, quen tamén tiña o mesmo obxectivo. O caso é que  situámonos moi atrás o que nos obrigou a facer un esforzo extra para coller o ritmo desexado ademais a chuvia e sobre todo o vento dificulataba a carrerira.  A cantidade  de corredores non era acorde coa largura  da estrada pola que transitamos nos primeiros quilómetros, ata non atravesar o río non puidemos correr libres. No xiro da Xunqueira puiden ver como os meus compañeiros de equipo ían bastante por diante. Do km 6 ao 10 incrementamos o ritmo e fomos superando corredores pouco a pouco. No km. 16 subimos un pouco o ritmo pero ao chegar ao 18 sufrín un baixón, non era quen de seguir o ritmo de Horacio quedeime retrasado e ao lonxe podía ver como o Tanino Rama estaba ao alcance. Tentei recuperar e así o fixen xa que do 19 a meta fun moi forte, todo o forte que podía xa que as pernas xa notaban o esforzo dos quilómetros. Entrando no estadio quixen facer un derradeiro esforzo pero ía xustiño. Non din collido nin a Horacio nin a Rama pero rematei moi satisfeito coa carreria e o tempo realizado 1 h 27' 13'' ( posto 202).  A dureza da proba polo vento e a chuvia fai que está aínda máis contento coa  carreira.

Aquí deixo a ligazón aos resultados da Media Maratón Serviocio Pontevedra 2011

Pero o mellor viría despois, seguindo a tradición Tanina, trala carreira  tocaba comer unha boas ostras de Arcade regadas cun bo Alvariño

Pd. Xa hai que buscar novos obxectivos. A curso prazo temos a Carreira Pedestre de Santiago e a San Martiño en Ourense e a longo prazo un maratón Barcelona , París ? xa veremos.

Saúde e quilómetros! 

Vigo + 11 . 2011

Unha edición máis desta edición da Vigo +11 pero esta era un pouco especial para min, era a primeira carreira á que acudía despois de mudarme a Vigo . Era tamén a primeira á que podía acudir en autobús urbano e a primeira  na que me tiña que citar cos meus compañeiros de equipo os Taninos. 

A iso das 10:15 xa estabamos pola zona do Areal, lugar de saída, un cada vez máis numeroso grupo de Taninos. Tralo café e os preparativos quentamos un pouco e ademais de ter quentado pouco a saída retrasouse de máis e cando se deu o pistoletazo eu xa estaba totalmente frío.

O obxectivo era igualar o mellorar os tempos do ano pasado. Con isto en mente saín poñendo un ritmo de 4 min/km e compaña de Dani. Así fomos xuntos ata o km. 7 onde me din conta de que estaba por riba das miñas posibilidades, ademais coincidía coa subida da rúa Coruña que se me fixo interminábel, baixei o ritmo e fun superado por Rama que viña facendo un carreria en progresión e a quen non fun capaz de seguir. Pensaba que podía collelo na rúa Camelias pero tampouco, cada vez o vía máis lonxe e a quen non vía xa  era a Dani.

Tentei recuperar folgos camiño da rúa Venezuela, pegueime a un corredor que me viña superando e o seguín até o Corte Inglés. 

Alí empezaba unha baixada a tumba aberta até a meta, ou iso pretendía que fose, a tumba aberta. pero nen tumba, nen aberta, non había máis, nin para pegar un cambio, de feito aínda fun superado por seis ou sete  corredores máis . Ao chegar a meta marquei un tempo de 44':47'', corenta segundos peor que a edición anterior e con moitos taninos pisádome os talóns.

Non me vou machacar demasiado , sei que non estou en forma, fáltanme adestramentos e vou chegar moi curto de preparación á Media de Pontevedra así que o obxectivo de baixar de 1h. 25' vai estar moi pero que moi complicado, tal vez necesitaría dúas semanas máis de adestramento. 

O vindeiro domingo correremos por Pontevedra e nos seguintes domingos a Pedestre de Santiago de Compostela e a san Martiño de Ourense, dúas citas as que espero non faltar xa que a partir de agora acudir ás carreiras será  o xeito que terei de compartir asfalto cos meus compañeiros de equipo,  e nas que espero poder  mellorar o meu rendemento deportivo.

Deixo aquí a ligazón aos resultados da Vigo +11 

Tamén deixo as fotos que atopei da carreira e un video caseiro que fixen coa colaboracíón da miña moza Graciela.

XXXIV San Martiño ( Ourense)

XXXIV San Martiño

Semanda de adestramentos marcada pola celebración desta tradicional proba que pasa por ser unha das máis populosas con case tres mil corredores chegados a meta na carreira de adultos.

Cumprindo o meu plan de traballo non fixen ningunha variación para preparar a San Martiño, se exceptuamos a estrea da nova adquisición de zapatillas unhas Saucony Triunph 7 que vou a empregar só para adestrar.
Cinco foron as sesións : dúas rodaxes dunha hora, unha de series de costas, outra de cincuenta minutos e o domingo a competición de dez km.

O día das series foi o máis difícil non só por ter que facer costas senón que ademais tiven que facelas só xa que os demais taninos ou ben non puideron adestrar uns ou ben fixeron series de mil os outros. A pesar disto cheguei moi contento a casa por facelas a moi bo ritmo.


Da carreira do domingo tamén estou moi satisfeito por opter un resultado mellor do esperado. Na compaña de oito taninos chegamos a Ourense con tempo suficiente par recoller os dorsais, tomar un café en compañia de Roberto Feijoo e cambiarnos par enseguida iniciar o quecemento.

Quince minutos antes do inicio xa estabamos preparados a poucos metros da liña de saída. Puxénmonos preto da valla o que nos permitiu sair bastante libres polo carril dereito para ser unha carreira con tanta participación.
Non quixen cegarme na saída e por iso deixei marchar po diante a Edu, Isma e Dani. Fun controlando o ritmo a través das pulsaciónse tomando como referencia a un corredos veterán. Nos pasos quilométricos ía comprobando que o meu ritmo rondaba os 4 min/Km e ía bastante ben de sensacións. No paso do quinto quilómetro ía sobre os 20 min e pouco. A partir da aí empecei a incrementar o ritmo. Desfrutaba da carreira, ía cómodo de pulsacións e de pernas. No km 8 vexo por diante a Dani mais non quixen cegarme na súa persecución, esperei ao km 9 par apretar un chisco máis e conseguir pórme ao seu carón xa sobre a ponte romana, pero foi verme e pegar un cambio de ritmo ao que non fun capaz de responder. Tempo final neto 39':32'' , trinta e poucos segundos máis que na edición pasada pero con mellores sensacións e sufrindo a metade.

Os taninos optivemos os seguintes resultados:
posto tempo neto
Edu 214 37:50
Isma 259 38:33
Dani 357 39:31
Xose 363 39:32
Victor 712 42:48
Robert 801 43:22
David 837 43:01
Anxo 1040 44:39

Resultados oficiais aquí.

Valoro moi positivamente este resultado, levo tres meses adestrando dende a lesión e xa conseguín baixar de catro minutos quilómetro.

Despois da carreira veu o terceiro tempo e sendo domingo e en Ourense o manxar a degustar non podía ser outro que o polbo á feira, regado dun bo albariño, magnífica idea esta de combianr deporte e gastronomía.

A vindeira semana, amais de seguir a preparación do maratón imos a particiapar na III edición da carreira popular benéfica fundación Óscar Pereiro en Mos unha proba con fins benéficos e da que gardo un bo recordo xa que na edición anterior conseguira baixar dos 38 min.

Sáude e quilómetros!!

Sevilla, restan 16 semanas.

Como xa anunciara en entradas anteriores púxenme a preparar o maratón de Sevilla a celebrar o 16 de febreiro de 2011. E polo tanto houbo que emepzar a facer rodaxes longas e series de forza. De feito en compañía de David e Dani Bargiela o mércores pasado "asaltamos" por primeira vez nesta tempada a tan termida costa da "matahomes" para quen non a coñeza o nome dío todo. É unha costa de máxima pendente que tivemos que subir en tres series de sete repeticións para facer un total de vinte e unha, rematando cada serie cunha recta de 100 m.
Ademais destas series nos demais días fixen rodaxes dunha hora o martes e o venres mentres que o sábado fixen a tirada longa que se me foi a unha hora corenta minutos.

O venres probei a correr a outra hora da que estaba acostumado, normalmente adestro a partir das nove da noite, despois da xornada de traballo, pero desta vez experimentei a facelo ao medio día. A iso da unha, cando remato a xornada laboral de mañá fun ata o ximnasio alí cambieme e saín a correr por Vigo ata facer a hora. Deume tempo de baixar ata Castrelos e comprobar que hai máis xente coma min de tola e que aproveita esa hora para facer deporte. Tras rematar de correr volvín ao ximnasio e fixen unha breve sesión de pesas, abdominais e estiramentos. A experiencia non estivo mal, teño que organizarme mellor pero de seguro que a repetirei algún que outro venres.
A tirada longa tamén a variei, normalmente faise o domingo pero desta vez optei por facela o sábado. Saín acompañdo de Edu que ía a facer series ata as instalacións de Pardellas, acompañeino ata alí e metres el facía as súas series eu fixen a miña rodaxe nas mesmas intalacións para ao rematarmos regresar xuntos. Total dos 90' que tiña previsto fóronseme ata 100' a ritmo suave.

O mellor da semana non foi un aspecto deportivo senón a comida que algúns dos taninos fixemos en Vigo no "Bar El Puerto" , espectacular homenaxe a que nos dimos con uns suculentos pratos de peixe regados de bos viños galegos, así é doado coller folgos para as carreiras!.

A vinderia semana remataráse coa nosa participación na XXXIV edición da San Martiño ( Ourense), carreira que non me altera os plan de adestramento xa que neste prevese para ese día unha competición de 10 Km.


A esta proba non vou con moitas pretensións no que a facer bos tempos, vou a sair a competir pero son consciente de que o meu estado de forma no é o óptimo por iso se rondo os 40' sería un resultado excelente.

Saúde e quilómetros!!

XXXIII San Martiño: Obxectivo non cumprido.

Fotos atopadas no xornal " La Región"

Pois non puido ser, ao final fallei por un minuto ( 38':59''), por adestramento non foi. Tal vez fora un reto moi alto para as miñas posibilidades, tal vez influiu o día totalmente desapacible, o circuíto mollado, non ter durmido ben... todo isto soa a desculpas e non quero caer niso.
Pola outra banda nin Edu nin Dani conseguiron os seu retos, semella que non foi unha boa carreira para os Taninos. Ni tan sequera Isma, Rober e os demais compañeiros de Ponteareas que nos desplazamos a Ourense se mostraron moi satisfeitos da carreira, xa sabedes ese dito : mal de moitos consolo de parvos!.

En canto á miña carriera e pasando por alto a previa pasada por auga dicir que esta vez si conseguimos situarnos perto da saída, para isto houbo que deixar de quecer vinte minutos antes, embutidos en bolsas do lixo para resgardarnos da chuvia e manter a calor corporal. Aínda así tardamos once segundos e psar pola liña de saída. Non puiden ter vía libre para correr ata case pasar a Ponte do Milenium, no primeiro quilómetro non me atopaba moi agusto nin moi concentrado na carreira, só cando cheguei ao 2º Km. empecei a sentirme en carreira, levaba poucos metros por diante a Edu e pegado a min a Dani. Ata o Km. 5 fun cumplindo os obxectivos a pesar de que os carteis que indicaban os puntos quilométricos non debían estar no lugar correcto por que a diferencia entre un Km e outro podía variar ata 30''.

No sete deixei de ter como referencia a Edu, e a miña preocupación era que Dani me superase por que non me sentía cómodo, ao non ter referencias correctas non sabía cal era o meu ritmo real, trataba de enganchar o ritmo de outros corredores pero non atopaba a ninguén co que me sentise cómodo . No Km. 8 adiantoume Horacio ( Billa ) saudoume e tratei de seguilo pero pouco antes do cartel do Km. 9 tiven que renunciar a seguilo e preocupeime de non abafarme e acabar dignamenteo obxectivo de baixar de 38' estaba xa lonxe. Sobre a Ponte Romana apretei a zancada e adiantei a algúns corredores coa intención de, polo menos, mellorar a miña marca nos 10000 m., cousa que funalmente puiden facer.

Resultado final 38':59'' posto 260. Edu 38':31 posto 227. Dani 40':09'' Posto 372. Isma 41':06'' posto 480. Rober 44':47'' posto 979. Maxi 40' :30'' posto 445. Fernando Rama 44':02'' posto 853. Rafa Dios 43':51'' posto 912.Victor 43':31'' posto 982 .

Nesta ligazón pódense ver os videos de entrada en meta, son videos dun minuto de duración, premede no minuto de carreira que queirades ver e xa está : Videos da carreira.

Resultados completos na web de championchipnorte : XXXIII Carreira de San Martiño.

Agora tentarémolo de novo na II Carreira Popular Benéfica Óscar Pereiro (Mos), que se celebra o sábado día 21 deste mes. E se non hai problemas coas lesións o día 29 estaremos en Pontevedra para participar na XIV Media Maratón de Pontevedra , sera por carreiras!!.

Saúde e quilómetros!!.

XXXIII San Martiño

Décimo primeira semana. XXXIII San Martiño.

Ben xa case está todo feito, máis, penso que non puidem facer. A falta dunha semana penso que fixen o traballo que se tiña que facer, só me saltei uns poucos días de adestramento por culpa dunha lesión e outro por participar ao día seguinte nunha competición, polo demais cumprin co plan fixado e ademais complementei os adestramentos de carreira co traballo no ximnasio.

Esta semana variei o primeiro día de rodaxe, de martes adianteino ao luns, facendo 11 Km e o mércores 12 sereis de 300 entre 1:08 e 0:55.

O venres outros 11 Km. Sábado tres series moi esixentes de 2000 m. que conseguín realizar en 7:49 , 7:36 e 7:11 , para o domingo rematar a semana cunha tirada de 18 km en progresión cun tempo final de 1 h.:24':37''.
Agora só falta un día de series ( 4x1000) e unha rodaxe moi suave para estar a tope o domingo 15 de novembro na San Martiño de Ourense.

Non sei se poderei cumprir co obxectivo pero o que teño claro é que vou a intentalo a tope e se non sae pois tampouco pasa nada, xa haberá oportunidades de volver a tentalo. A día de hoxe manteño a ilusión de poder cumprir o obxectivo xa que nos últimos adestramentos atopeime ben e hai algún tanino por aí que ten moita confinaza nas miñas posibilidades ( máis das que me vexo eu! ) espero non defraudar as súas espectativas.



Este é o circuito da carreira de San Martiño ( Ourense ). Só o realicei unha vez hai catro edicións e rematei nuns, hoxe, pobrísimos 52 minutos e lesionado. Lembro que non é un circuíto doado, ten constantes subes e baixas, o frío tamén inflúe negativamente para min e ademais presenta o problema de todas as carreiras onde os participantes se contan por miles : a saída. Hai tanta xente que ou fas un quecemento deficiente e colocaste cedo na saída ou se te descoidas colócaste moi atrás na saída e despois tes que sortear a moitos corredores que levan un ritmo inferior ao teu. A próxima crónica será a da carriera que haxa sorte para todos!!!

Saúde e quilómetros!!

Pd. Semella que o "defunto" está tentando resucitar, dende aquí os meus mellores ánimos e desexos de que volva a atopar as ganas de saír a correr, botámolo de menos. Por certo creo que o que ten agora "un abdominal" é el!!! (jajaja)
Pd.2 A cea de nadal dos Taninos estableceuse para o venres día 18 de decembro, se os Taninos "defuntos" ou os de "tempo parcial" teñen algún problema pola data que o comuniquen para poder buscar outro día.

Décima semana.

Outra semana máis e xa queda menos. A verdade é que xa estou desexando que chegue o día. Faltań quince días para a carreira que levamos preparando dende finais de agosto e estáseme facendo longo. Creo que estou nese punto de dúbida na que me custiono se estou preparado, se non vou chegar ou se chego pasado de forma. Lembro que hai case un ano cando estaba a preparar o Maratón de Donostia a unha semana da carreira non cría que puidese nin tan sequera rematar a carreira e incluso na vespera da carreira non estaba nada convencido do mesmo, e despois fun quen de facer a mellor carreira que lembro. Tal vez sexa ansiedade ou non sei que.

Esta semana salteime un adestramento. Saímos o martes pero non o mércores cambiando a sesión de series para o xoves ( 9x400 de 1:27 a 1:13) descansei o venres para facer o sabado as series programadas: un 4000 a 15':40'' e un 3000 a 11':20''. Fun a facer as series só, xa que Edu non puido por estar convalecente dun proceso febril, e na primeira serie os dous primeiro quilómetros fun un pouco por riba da media e obrigoume a subir o ritmo nos dous seguintes pero pasieme de ritmos e o que tiña que facer en 15'.40'' saíume un 15':28''. Na segunda serie paguie o esforzo da primeira, e tras un primeiro Km sobre o ritmo previsto, os dous seguintes fixéronseme moi duros e rematei en 11':26'.

Na rodaxe longa do domingo e tras durmir pouco o ritmo foi bastante máis lento do que estabamos a facer nas últimas rodaxe longas. Ademais esta semana estrenei zapatillas, unhas Mizuno Alchemy 7, modelo para pronadores severos coma min pero que son moito máis pesadas que as Elixir que acostumo a empregrar, ademais notoas moi ríxidas no talón . A razón deste cambio e buscar unha zapatilla máis duradera e resistente para facer rodaxes, mentras que as Elixir as empregarei nas series e nas competicións.

Despois de todo o comentado estou pesimista de cara ao obxectivo de baixar de 38':00'' na San Martiño. a día de hoxe non vexo en condicións e creo que me contentaría con baixar e 39':00'', bueno igual preciso unha sesión de positivismo cos Taninos.
Por certo: xa estou inscrito na XXXIII edición da San Martiño.

Quinta semana.

Polas rúas de Baiona na XXV Correr e Andar (2009)

Semana dura. Martes, 11 km; Mércores cinco series de 1000 m. entre 3:55 e 3:29 ( no meu caso, outro tema son os tempos que fai Edu quitándo 10 segundo na derradeira serei) . O venres outros 11 Km coas series aínda atragantadas nas pernas, preciso de 20 ou 25 min. para empezar a sentir as miñas pernas en condicións.

Sábado e en compañía de Edu 3 series de 2000 m. a primeira en 7:51 a segunda en 7:41 e a derradeira en 7:18 no meu caso e 7:03 para Edu. Despois dos quilómetros do día anterior non me sentía moi cómodo para facer estas series pero despois de facer o quecemento e de arrincar na primeira serie, as sensacións empezaron a ser mellores. Tentei seguir o ritmo de Edu, e así foi ata o 1500 da derradeira serie non que tiven que baixar o pistón, non daba para máis!.

Domingo en compañía e Edu e Isma saímos a facer os 18 km. establecidos. Saímos con ritmo suave e pouco a pouco fomos incrementado o ritmo, polos puntos intermedios apenas levababamos un retraso dun minuto con respecto a miña "escapada" da semana pasada. Ao chegar á zona de terra incrementei o ritmo e Isma non puido seguirnos. Na subida ao Cabalón (Angoares) sufrín moito pero unha vez que chegamos á baixada, tomei folgos e volvín a incrementar o ritmo para ramatar o derradeiro quilómetro a tope. Este quilómetro fixémolo por debaixo de 4 minutos.

A vindeira semana ao ser previa dunha competición ( Vigo+11 ) vai ser un pouco máis suave, tendo como día máis esixente as series do mércores ( 12x300) .
Polas rúas de Vigo comprobaremos os nosos progresos.

Cuarta semana.

Cuarta semana e boas sensacións. Nesta semana subimos o nivel de esixencia. O martes e coa inestimable e inconsciente colaboración de Anxo a rodaxe suave que debía ser , converteuse nunha rodaxe, digamos rápida ( dous minutos menos do habitual ) por que o mencionado Anxo ocurriuselle sair "encendido" dende o principio sen tempo a que queceran as pernas e para rematar a faena no derradeiro Km David sorprendeunos cun "ataque" dende lonxe que me deixou cravado.

O mércores oito series de 500 m. realizadas entre 2':00'' a primeira e 1':35'' a derradeira rematando moi forte e con Dani e David pisandome os talóns. Este esforzo pagaríao na rodaxe do venres onde as pernas as sentía moi pesadas e tardei unha media hoar e ter boas sensacións nelas. Ao final rematei os 11 km con mellores sensacións.

O sábado pola mañán baixo a chuvia e co estómago aínda tocado da cea-tanina da noite anterior, saín con Edu a facer un sete mil con ritmo medio de 4':00'' a 4':05''. Costounos chegar a eses ritmos ata o km 3 a partir de aí conseguimos facer a media que no meu caso foi de 4'.02'' (28':14'' tempo final).

Domingo, día de rodaxe longa, 18 km par ser máis exactos. Presenteime no lugar convenido ben descansadiño e coas horas de sono reglamentarias. Tras un par de quilómetros a ritmo de charla cos compañeiros subín un pouco o ritmo pensando que me seguirían pero tras comprobar que quedaran detrás uns 50 metros decidín continuar e tal vez imbuído polo espíritu de Gebrselassie decidín lanzarme á aventura. Pouco a pouco fun incrementando o ritmo. Os tempos de paso establecidos neste circuíto indicábanme que ía moi rápido ( con respecto ás outras tiradas longas) chegando na última referencia aos 7 minutos de adianto. Xa na zona de terra dos últimos 5 km. os repeitos facíanse duros, ao non levar ninguén de compañía regulaba nas subidas para recuperar nos treitos chans e nas baixadas. Así ata o final : 1 h.21' : 34'' ) case 8 min. menos ca vez anterior) a menos do minuto e medio chegaría Edu e pouco detrás David. Dani desviara o seu camiño en dirección a súa casa.
Conclusión : as sensacións son moi boas, o adestramento vaise asimilando e polo tanto hai que ser optimista. Para nada me creo que a distancia que lle metín aos meus compañeiros é a real. O factor sorpresa xogou no meu favor e cando quixeron darme alcance xa estaba moi lonxe.
Outra semana no peto, veremos que pasa na seguinte!

E para rematar esta entrada quero dar a miña noraboa ao meu vello amigo Fernando Abreu polo seu oitavo maraton realizado en Berlín( creo que acertei co dato, se son máis espero que me perdoe o erro) . Os que algunha vez fixemos algún maratón sabemos o que significa rematalo. Ánimo e a por outro!!

Terceira semana. Primeiro test.

Despois dunha semana na que a sesión de series consistiu en facer cambios de ritmo durante 30 minutos, máis dúas rodaxes máis de 55 min. 0 domingo o plan que seguimos tiña unha sorpresa para o domingo: Competición. Como non tiñamos ningunha carreira que nos coincidise cerca acordamos facer un circuíto de nove quilómetros aproximadamente para darlle un pouco de "calor" aos nosos corpos.
A sesión de series costoume moito facela por que tiña as pernas moi cargadas sobre todo nos isquios e tiña medo a "romper" ademais a calor era abafante ese día e iso que fomos a adestrar ás 9 da noite e xa se metera o sol. Rematei o adestramento completamente empapado en suor, nin nos peores días dop verán. A pesar destes condicionantes conseguín rematar a bo ritmo cunhas derradeiras voltas por debaixo de 4 min/km.

Na carreira do domingo participamos cinco taninos: Dani, David, Edu, Isma máis eu. Tras facer o quecemento oportuno e de establecer o circuíto a realizar, dimos a saída tomando eu a cabeza e marcando o meu ritmo. No primeiro Km, Edu xa se puxo por diante a uns poucos metros. Os demais agunataban o ritmo pero rematando a subida do segundo km Dani, Isma e David descolgáronse quedando só eu na persecución de Edu. Sobre o quinto quilómetro consigo darlle alcance e seguimos xuntos tratando de non descolgarme sabedor de que no momento de que esto sucedera íame a deixar clavado. Aguanteino nas subidas, pero nunha baixada forte xa non fun capaz de seguilo, quitoume 50 metros e xa non fun quen de recurtar distancias.
Esforceime para que non me quitara máis distancia pero as forzas xa non daban para máis e bastante fixen con manter o ritmo que levaba.

Ao final Edu fixo un tempo de 35':13'' e eu de 35': 35 un minuto máis tarde chegarían Dani seguido de Isma e David cunah diferencia entre eles de 30' máis ou menos.

Unha boa proba, creo que vou polo bo camiño, aínda falta moito para a San Martiño e a progresión que levo invita a ser optimista.

Saúde e quilómetros

Segunda semana de adestramentos

Carreira de Salvaterra, derradeiros metros.

Escribo esta crónic a apenas hora e media despois de rematar a tirada de 18 quilómetros e teño as pernas cargadísimas e magoadas, foi unha semana dura.
Esta foi a primeira semana na que fixemos series curtas ( 12x250m ) e series longas (4x1500m) ademais de dúas saidas entre 11 e 12 quilómetros máis os xa mencionados 18 Km ao que hai que sumarlle os treitos de quecemento pre-series máis os de enfriamento, total 59 Km.

As series de 250 m fixémolas sobre os 49'' e 45'' mentres que as de 1500 foron neste orde : 6:05; 5:50; 5:49 e 5:28. As primeiras o mércores e baixo unha chuvia que nos colleu desprevenidos sen chuvasqueiro nen gorra que nos cubrise da auga, en cambio as longas fixémolas o sábado pola mañán cun sol radiante e cunha temperatura estupenda para o meu gusto ( 19º ). As sensacións, tanto nunhas como nas outras, foron moi positivas, hai tempo que descubrín que se se fan ben as series, estas non teñen por que ser agónicas e non hai que acabar rebentado e agoniado, deben facerse de menos a máis esforzo respetando os tempos marcados de recuperación e por suposto non tratar de ir a ritmos non acordes coas túas posibilidades.

Levo moita carga en dúas semanas e de aí as sensacións que teño agora nas pernas menos mal que a vindeira semana e de descarga!!

Espero que esta semana se reincorporen aos adestramentos os taninos que estiveron esta semana de vacacións( merecidas por suposto!) polo mundo adiante. Con máis compañía os adestramentos fanse moito mellor. Por certo de Tino seguimos sen ter noticias ( jeje).

Saúde e quilómetros!!

1ª Carreira Popular de Salvaterra. Semana de adestramentos.

Foi unha ledicia volver sair con moitos compañieros de fatigas, despois dun verán no que cada un andaba ao seu. O primeiro día xuntámonos ata sete corredores, todos, ou polo menos o núcleo duro dos taninos, co obxectivo de facer unha boa marca na carreira de San Martiño. Botouse de menos ao tanino Tino ao que xa non lle apetece isto de correr, esperamos que recobre as ganas e que poidamos desfrutar da súa compañía.

Primeira semana e primeiras series curtas, 10x300 que realizamos en torno ao minuto, xa son duras de por si e máis duras se fan cando levas meses sen facelas e ves de ritmos cansinos.

O venres saída suave de 50' e o sábado acudimos á carreira de Salvaterra. Día de moita calor que se mitigou un pouco á hora da carreira. Unha carreira curta que plantei a tope dende o principio como se dunha serie se tratase. saín detrás de Edu e aguanteino un quilómetro, detrás miña ía Dani que tamén saiu disparado. Xa no parque da Canuda dinme conta que se seguía o ritmo de Edu ía a desfondarme por iso collín o meu ritmo e tratei de mantelo. Ao sair do parqur por segunda vez empecei a perder folgos, tratei de pegarme a un grupiño pero non puiden e ía pensando en non desfondarme para chegar á costa da comisaría de policía con forzas e así foi, cheguei a costa subina ben, pero xa na recta adiantame un corredor que deixara atrás na subida, mantiven a distancia para atrapalo no sprint pero non fun capaz (habera que traballar máis nas series!). Resultado final 19':12'' posto 49.

Por diante a carreira foi desputada ao sprint entre Elías Domínguez e Dani Bargiela saíndo vencedor Elias ( 15':35'')
Sito posto 23 con 18':15'', Edu posto 30 con 18':33'', Dani posto 91 com 20':24'' e Rubén posto 114 con 21':05''.

Domingo pola mañán e para finalizar a semana de adestramentos cunha tirada de 18 km. en compañía de Edu que relizamos a un ritmo menor do acostumado xa que a acumulación de quilómetros pasa factura ( fixemos tres minutos máis do acostumado).

As impresións son boas, se a estas alturas podo facer un 5000 en 3':42'' creo que se todo vai ben podo chegar a San Martiño en condicións de baixar de 38':00, pero isto xa se verá de momento a acumular quilómetros de adestramento, é o que hai.

Saúde e quilómetros!!

Obxectivo : 38' en 10 KM.

Entusiasmado polos mundiais de atletismo tomei a decisión der ser ambicioso na nova temporada. Vou tentar baixar e 38 minutos nos 10 quilómetros, concretamente na Carreria de San Martiño alá por mediados de novembro.

Sei que é un obxectivo esixente para min, a miña mellor marca na distancia é de 39':20'' no pasado ano ( II edición da carreira da Cidade Universitaria de Vigo), pero é unha proba que nunca preparei. Sempre fixen plans de adestramento para medias-maratóns ou para maratóns pero non para 10 Km.

O plan a seguir será o que proporciona a revista Runners. Conto coa experiencia de preparar outras carreiras con estes plans é saquei a conclusión de que son axeitados, así que por aí non vai haber problemas. Os problemas poder vir en forma de lesións ou que simplemente eu non podo chegar a ese tempo, pero por intentalo non vai ser.

O plan é de 12 semanas e calculando que a carreira de San Martiño este ano caia polo 15 de novembro temos que empezar co plan a vindeira semana con cinco sesións semanais, na que se intercalan sesións de series curtas e longas coas rodaxes. A isto sumereille as sesións de pesas que todo plan aconsella e que levarei a cabo no ximnasio.

Nesta aventura tamén conto cos taninos David, Edu, Dani e posiblemente Sito, algún tanino retirado ou "desaparecido" se apunta ao reto?

Xa teño obxectivo e polo tanto tema novo para darde vida este blog. Seguiremos informando