05/10/10
IV maratón do Miño ( Ourense)
Chovía e moito!! vaia día para reencontrase coas carreiras, chovía o que non estaba nos escritos pero puntuais á cita, ata Ourense fomos os tres equipos dos Taninos. Obxectivo: pasalo ben.
Estaba claro que non iamos a mellorar as marcas do ano pasado, no meu caso estou curto de preparación, outros correron con molestias, os máis na mesma situación ca min coa excepción de Isma e Edu que están un chanzo por riba dos demais.
Chegamos a Ourense co tempo xusto de ir ata a saída, prepararse os primeiros relevos ( David , Dani e Robert) a toda velocidade e dar a saída.
Mentres os primeiros relevistas facían os primeiros quilómetros os demais aproveitamos para tomar un cafeliño quente para despois e tamén toda veleocidade, prepararse os segundos relevistas ( Xose, Anxo e Maxi ).
A min tocábame igual que o ano pasado facer o segundo relevo, esperaba atoparme moitos charcos no recorrido pero a verdade non esperaba un recorrido tan penoso como o que me atopei despois por culpa de chuvia.
Xa no posto de relevos esperamos baixo a chuvia a nosa quenda. Calculara que os primeiros farían unha hora e así foi. Primeiro chegou Dani dándolle o relevo a Anxo, de seguido David que mo deu a min e pouco despois Robert a Maxi.
Saín un chisco rápido tratando de entrar en calor e sorteando as pozas que xa se atopaban polo camiño, empecei a adiantar corredores ata que me parei a falar cos compañeiros do CARMA que ían facendo unha rodaxe longa de cara aos maratóns que teñen en vista. Deixeinos e seguín a meu ritmo, ía cómodo, máis preocupado de non mollar os pés, cousa por outra parte imposible, xa que non levaba nin dous km. e xa tiña as zapatillas asolagadas. No quilómetro cinco fun alcanzado por Maxi cando xa empezaba a divisar ao lonxe a Anxo. No seis collémolo e tentamos seguir xuntos os tres pero ao chegar ao km. 7 Anxo xa non podía seguirnos. Eu tentaba seguir o ritmo de Maxi , sabía que se queriamos gañar a carreira por equipos tiña que esforzarme en non perder tempo con Maxi. Seguino ata o km. 10 dende aí fun perdendo metros, nunca máis de cincuenta, incluso dei en alcanzalo cando me xuntei a dous corredores que viñan lanzados por detrás pero cando me acheguei a Maxi este aproveitou o ritmo da parella para aumentar o seu ritmo e deixarme definitavamente atrás cando restaban quilómetro e medio para facer o relevo.
O derradeiro quilómetro entre o cansancio, a molladura e os sube-baixa do recorrido fíxoseme eterno.
Cheguei a darlle o relevo a Edu cunha hora e un minuto, trinta segundos por detrás de Maxi que lle dera o relevo a Isma. A carreira estaba entre eles dous. Claramente Isma partía con vantaxe, non só por levar tempo de dianteira senón por que está en mellor forma. De feito non houbo loita entre eles dous, Isma marcaría en meta un tempo un minuto menor que o de Edu.
Por detrás Victor facía o que podía xa que Anxo chegou en 1:07':32'' moi lonxe de Maxi e de min.
En meta entrou primeiro Isma cun tempo total do equipo de 3:02':04'' no posto 38º (ver video da entrada en meta ). Despois entrou Edu no psoto 41º cun tempo total de 3:03':22'' ( video chegada ) . Victor entraría no posto 69º cun tempo de 3:12':15'' ( video meta).
Vindeiro reto a carreira Vigo+11 o 17 de outubro. Pero antes tomaremos uns viños na casa de Rama temos cousas que celebrar e que organizar.
Saúde e quilómetros!!
26/09/10
Maratón de Berlín
O deporte as veces produce "sin sabores", preparas unha carreira con ilusión, esfórzaste nos adestramentos e chega o gran día e as cousas non saen ben. Isto ocurríulle ao noso compañeiro Rama. Dende que rematou o maratón de Barcelona tiña especial obsesión por correr o de Berlín. E case sen descanso púxose a prepara el só esta carreira, as veces era acompañado por algún dos taninos, sobre todo Victor e Tista.
O día que tiña previsto viaxar a Berlín en compañia da súa dona, recibimos a noticia de que tivo que pasar por urxencias a tratarse unha ciática. Aínda así viaxou ata a capital alemá pero non a facer turismo senón para correr o maratón.
A través de internet, dende a distancia, estivemos seguindo a súa traxectoria na carreira, alleos ao seu padecemento. Trala carreira puiden falar con el e contoume que xa dende o km 10 as cousas non lle foron como el desexaba. De aí ata a meta foi arrastrándose. Tempo final 3 h. 56': 23''. Tempos na carreira aquí .
Xa haberá outras oportunidades para resarcirse , agora hai que pensar en recuperarse e que este esforzo no pase factura.
Por outra banda os demais estamos preparándonos para correr o día 3 en Ourense. Pola miña banda sei que chego moi xusto de adestramentos, non vou nin a achegarme aos tempos nin ritmos que logrei na edición anterior pero esta será a primeira toma de contacto coa competición.
Esta semana atrevínme coas primeiras series. Foron apenas tres de mil metros que conseguín facer entre 3:46 a primeira e 3:36 a terceira. Mentres que o sábado e o domingo fixen rodaxes superiores a unha hora. A vindeira semana farei outra sesión de series e un ou dous adestramentos lixeiros para non cargar demasiado as pernas de cara á carreira.
Seguimos dando zapatilla!.
O día que tiña previsto viaxar a Berlín en compañia da súa dona, recibimos a noticia de que tivo que pasar por urxencias a tratarse unha ciática. Aínda así viaxou ata a capital alemá pero non a facer turismo senón para correr o maratón.
A través de internet, dende a distancia, estivemos seguindo a súa traxectoria na carreira, alleos ao seu padecemento. Trala carreira puiden falar con el e contoume que xa dende o km 10 as cousas non lle foron como el desexaba. De aí ata a meta foi arrastrándose. Tempo final 3 h. 56': 23''. Tempos na carreira aquí .
Xa haberá outras oportunidades para resarcirse , agora hai que pensar en recuperarse e que este esforzo no pase factura.
Por outra banda os demais estamos preparándonos para correr o día 3 en Ourense. Pola miña banda sei que chego moi xusto de adestramentos, non vou nin a achegarme aos tempos nin ritmos que logrei na edición anterior pero esta será a primeira toma de contacto coa competición.
Esta semana atrevínme coas primeiras series. Foron apenas tres de mil metros que conseguín facer entre 3:46 a primeira e 3:36 a terceira. Mentres que o sábado e o domingo fixen rodaxes superiores a unha hora. A vindeira semana farei outra sesión de series e un ou dous adestramentos lixeiros para non cargar demasiado as pernas de cara á carreira.
Seguimos dando zapatilla!.
21/09/10
Collendo ritmo
A volta aos adestramentos cos meus compañeiros foi agradable, recuperar vellos costumes, voltar a falar mentras corres, botar unhas risas... o peor é que non estou en condicións de seguir o ritmo que marcan e faime sentir un pouco mal. Son consciente de que teño que adestrar aínda moito para poder chegar ao seu nivel pero boto de menos ese estado de forma que me permitia facer un cambio nunha costa ou seguir un ritmo alto, pero xa chegarán tempos mellores.
O día 3 de outubro temos a IV edición do Maratón do Miño en Ourense. Os taninos presentaremos tres equipos na liña de saída. A diferenza da edición anterior non levamos un equipo con claras posibilidades de mellorar os tempos do ano pasado ( 2 horas 49 min.). Uns por pouca preparación e outros por que non poden asistir nesas datas a Ourense levoume a conformar tres equipos o máis nivelados posible para que, polo menos haxa un certo pique entre nós; xa que non podemos aspirar a estar entre os vinte primeiros equipos tentaremos competir entre nós.
Os equipos son :
Equipo A : Isma, Robert e Maxi
Equipo B: Dani, Victor e Anxo
Equipo C : David, Xose e Edu
Mentres non chegue o día eu sigo tratando de pórme en forma para polo menos ser quen de facer o meu correspondente relevo e non deixar en mal lugar aos meus compañeiros, para iso estou tentando de gañar fondo maís que velocidade.
Por outra banda o domingo 26 o tanino Rama vai a desfrutar dun dos maratóns máis emblemáticos de Europa : O maratón de Berlín, desexo que o desfrute e que lle saia todo o ben que desexe.
O día 3 de outubro temos a IV edición do Maratón do Miño en Ourense. Os taninos presentaremos tres equipos na liña de saída. A diferenza da edición anterior non levamos un equipo con claras posibilidades de mellorar os tempos do ano pasado ( 2 horas 49 min.). Uns por pouca preparación e outros por que non poden asistir nesas datas a Ourense levoume a conformar tres equipos o máis nivelados posible para que, polo menos haxa un certo pique entre nós; xa que non podemos aspirar a estar entre os vinte primeiros equipos tentaremos competir entre nós.
Os equipos son :
Equipo A : Isma, Robert e Maxi
Equipo B: Dani, Victor e Anxo
Equipo C : David, Xose e Edu
Mentres non chegue o día eu sigo tratando de pórme en forma para polo menos ser quen de facer o meu correspondente relevo e non deixar en mal lugar aos meus compañeiros, para iso estou tentando de gañar fondo maís que velocidade.
Por outra banda o domingo 26 o tanino Rama vai a desfrutar dun dos maratóns máis emblemáticos de Europa : O maratón de Berlín, desexo que o desfrute e que lle saia todo o ben que desexe.
12/09/10
Reintegrado no grupo
Si, xa estou de novo no grupo dos taninos, se cadra un pouco cedo de máis, aínda non teño ritmo para poder seguir ao grupo, pero hai que ir integrándose, é unha maneira de forzar a máquina para recuperar a forma canto antes.
O xoves 9 foi a primeira vez que saín en grupo, os cinco primeiros quilómetros foron ben, o peor veu cando se encederon e houbo que apretar para seguir o ritmo marcado, costou moito e empecei a sentir o que é sufrir correndo, xa me esquecera desa sensación.
O domnigo volvín a sair, esta vez con Dani, co obcectivo de facer unha hora e abofé que a fixen pero como rematei o que me custou é outro tema, non sei se foi por ter durmido pouco, pola calor ou polo que fose pero xa dende o principio non tiña boas sensacións. Buscamos un recorrido case todo de terra con transicións de asfalto entre tramo e tramo, total 12 km. Cando se cumpliu a hora xa estaba agotado, literalmente agotado, ía co piloto de reserva en vermello. Cando se fixeron os 12 km. parei, dixen basta, xa non podía seguir.
Agora a recuperar xa que o martes toca volver co grupo e a ver que sorpresa me teñen reservada por que estes tíos van como motos!!!
Por outra banda xa teño data para estrenarme nas carreiras, será o 3 de outubro formando parte nun equipo que fará a maratón do Miño. Catorce quilómetros que a día de hoxe non me vexo capacitado para facer pero aínda quedan días para gañar fondo.
Esta semana temos que facer os equipos e inscribirnos, se todo vai ben os Taninos inscribiremos catro equipos.
Xa veremos como vai o asunto.
O xoves 9 foi a primeira vez que saín en grupo, os cinco primeiros quilómetros foron ben, o peor veu cando se encederon e houbo que apretar para seguir o ritmo marcado, costou moito e empecei a sentir o que é sufrir correndo, xa me esquecera desa sensación.
O domnigo volvín a sair, esta vez con Dani, co obcectivo de facer unha hora e abofé que a fixen pero como rematei o que me custou é outro tema, non sei se foi por ter durmido pouco, pola calor ou polo que fose pero xa dende o principio non tiña boas sensacións. Buscamos un recorrido case todo de terra con transicións de asfalto entre tramo e tramo, total 12 km. Cando se cumpliu a hora xa estaba agotado, literalmente agotado, ía co piloto de reserva en vermello. Cando se fixeron os 12 km. parei, dixen basta, xa non podía seguir.
Agora a recuperar xa que o martes toca volver co grupo e a ver que sorpresa me teñen reservada por que estes tíos van como motos!!!
Por outra banda xa teño data para estrenarme nas carreiras, será o 3 de outubro formando parte nun equipo que fará a maratón do Miño. Catorce quilómetros que a día de hoxe non me vexo capacitado para facer pero aínda quedan días para gañar fondo.
Esta semana temos que facer os equipos e inscribirnos, se todo vai ben os Taninos inscribiremos catro equipos.
Xa veremos como vai o asunto.
Saúde e quilómetros!!!
01/09/10
A volta ao asfalto.
Levo xa dúas semanas adestrando en compañía de David, e a verdade é que custa moito volver a ter ritmo. A primeira vez que me puxen as zapatillas, as pernas pesaban o dobre, algo así como se a gravidade da terra fose maior que hai tres meses. O ritmo que acadei non baixaba dos seis min/km, e que dicir da dor de pernas. Na parte positiva a planta do pé non deu problemas.
Pouco a pouco imos collendo ritmo, cada día que saímos a adestrar aumentamos un pouco a distancia, mentres que o tempo de carreira vaise mantendo e isto móstra certa melloría.
Aínda está lonxe no tempo e na forma o poder participar nas carreiras, gustaríame a final de mes estar xa facendo series pero para isto antes hai que ir gañando fondo. Por outra banda tampouco debo acelerar a recuperación por medo a recair na lesión.
Sen présas pero sen pausa!!
Pouco a pouco imos collendo ritmo, cada día que saímos a adestrar aumentamos un pouco a distancia, mentres que o tempo de carreira vaise mantendo e isto móstra certa melloría.
Aínda está lonxe no tempo e na forma o poder participar nas carreiras, gustaríame a final de mes estar xa facendo series pero para isto antes hai que ir gañando fondo. Por outra banda tampouco debo acelerar a recuperación por medo a recair na lesión.
Sen présas pero sen pausa!!
A final de mes o tanino Rama vaise a enfrontar ao maratón de Berlín. Sei que o está preparando con moita dedicación e desfrutando que é o importante. Dende aquí o meu ánimo, quen sabe se cadra para o ano son eu o que vai a Berlín ( estaría ben eh? )
Saúde e quilómetros
18/08/10
Permiso para correr
Despois de dous meses e medio sen poñerme as zapatillas hoxe vou a sair a trotar. Visitei ao podólogo e díxome que estaba en condicións de sair a probar como respondía o pé. Levo cinco semanas seguindo o tratamento que me marcou e creo que deu resultado, polo menos xa non me doe ao camiñar.
Foi decirme que podía correr e xa marcarme un plan de regreso ao asfalto.
As indicacións que me deu o podólogo son as de empezar a trotar por superficie chá e branda, e dicir, por terra.
Hoxe farei a miña primeira saída camiño da Freixa, entre vinte e trinta minutos, pouco a pouco vou tentar coller ritmo sempre e cando a lesión non volva a dar a lata.
Tan pronto como remate esta entrada vou a pórme a roupa deportiva , calzarme as zapatillas e a ver que pasa.
Seguirei informando.
Saúde e quilómetros!!!
Foi decirme que podía correr e xa marcarme un plan de regreso ao asfalto.
As indicacións que me deu o podólogo son as de empezar a trotar por superficie chá e branda, e dicir, por terra.
Hoxe farei a miña primeira saída camiño da Freixa, entre vinte e trinta minutos, pouco a pouco vou tentar coller ritmo sempre e cando a lesión non volva a dar a lata.
Tan pronto como remate esta entrada vou a pórme a roupa deportiva , calzarme as zapatillas e a ver que pasa.
Seguirei informando.
Saúde e quilómetros!!!
13/07/10
Visita ao podólogo
Levo máis dun mes parado, as molestias non remiten, máis ben continúan igual que cando empecei. É como se o descanso non servise de nada, como se a fisoterapia tampouco fixese nada por mellorar a lesión. Cada vez que forzo o pé, camiñando pola area da praia por exemplo, ao día seguinte estou con dor, non digamos se estou moitas horas de pé. Por isto tomei a decisión de visitar ao podólogo. Xa sabedes a miña opinión sobre as plantillas pero a pesar disto fun ao podólogo iso si, pouco receptivo a este tipo de solución.
Fun atendido, previa cita, inmediatamente, apenas tiven que agardar. O podólogo , un rapaz novo emoi atento, escoitou a relación dos feitos, acompañaba a miña explicación cun par de zapatillas bastante desgastadas coas que empecei a ter dores no talón do pé.
Tras unha exploración, na miña ignorante opinión, bastante exhaustiva explicoume cal era a causa das miñas dores: a miña esaxerada pronación do pé dereito, nada que non soubera xa.
Chegamos pois á solucións ao problema. O podólogo ofreceume dúas posibilidades, unha agresiva outra conservadora, pero antes fíxome unha pregunta con trampa : queres empezar a correr o antes posible ou prefires esperar? loxicamente respondín que desexaba empezar canto antes, aquí estaba a trampa, xa que para isto había que optar pola opción agresiva que non era outra que "usar plantillas". Agora tocoume a min facer a pregunta trampa : se en toda a miña vida non tiven problemas coa miña forma de andar, por que teño que variar esa forma con plantillas correctoras? .Tras debater brevemente sobre as plantillas deixeille claro que non me convencía o seu uso, prefiro empezar a correr en setembro que sufrir un proceso de adaptación ás plantillas.
En que consite a solución conservadora? en seguir cinco pautas. 1º reposo absoluto, nin caminatas, nin bicicleta, nin elíptica, nin por suposto permanecer moito tempo de pé. 2º antiinflamatoiros ( ibuprofeno) vía oral tres veces ao día ( cada oito horas). 3º uso de taloneiras de silicona en ámbolos dous pés. 4º aplicar frío como mínimo unha vez ao día, cunha botella de auga conxelada masaxear o pé . 5º estiramentos, estirar tanto a fascia plantar como os xemelgos e isquios.
Esta é solución pola que optei e que penso levar á práctica. Nun mes voltarei á consulta e veremos cales son os resultados, mentras tanto a actividade deportiva vaise reducir aínda máis xa que no ximnasio só poderei facer musculación do tren superior, a ver se me vou a pór cachitas!!!
Para rematar esta entrada non me podo esquecer da tremenda churrascada que o sábado día 10 de xullo organizamos da casa do Tanino Rama. Alí xuntámonos máis de trinta persoas entre taninos, taninas e taninitos. Desfrutamos dunha agradábel xornada gastronómica que espero se repita. Grazas ao anfitrión á súa dona Mónica por abrir a súa casa a esta panda.
Fun atendido, previa cita, inmediatamente, apenas tiven que agardar. O podólogo , un rapaz novo emoi atento, escoitou a relación dos feitos, acompañaba a miña explicación cun par de zapatillas bastante desgastadas coas que empecei a ter dores no talón do pé.
Tras unha exploración, na miña ignorante opinión, bastante exhaustiva explicoume cal era a causa das miñas dores: a miña esaxerada pronación do pé dereito, nada que non soubera xa.
Chegamos pois á solucións ao problema. O podólogo ofreceume dúas posibilidades, unha agresiva outra conservadora, pero antes fíxome unha pregunta con trampa : queres empezar a correr o antes posible ou prefires esperar? loxicamente respondín que desexaba empezar canto antes, aquí estaba a trampa, xa que para isto había que optar pola opción agresiva que non era outra que "usar plantillas". Agora tocoume a min facer a pregunta trampa : se en toda a miña vida non tiven problemas coa miña forma de andar, por que teño que variar esa forma con plantillas correctoras? .Tras debater brevemente sobre as plantillas deixeille claro que non me convencía o seu uso, prefiro empezar a correr en setembro que sufrir un proceso de adaptación ás plantillas.
En que consite a solución conservadora? en seguir cinco pautas. 1º reposo absoluto, nin caminatas, nin bicicleta, nin elíptica, nin por suposto permanecer moito tempo de pé. 2º antiinflamatoiros ( ibuprofeno) vía oral tres veces ao día ( cada oito horas). 3º uso de taloneiras de silicona en ámbolos dous pés. 4º aplicar frío como mínimo unha vez ao día, cunha botella de auga conxelada masaxear o pé . 5º estiramentos, estirar tanto a fascia plantar como os xemelgos e isquios.
Esta é solución pola que optei e que penso levar á práctica. Nun mes voltarei á consulta e veremos cales son os resultados, mentras tanto a actividade deportiva vaise reducir aínda máis xa que no ximnasio só poderei facer musculación do tren superior, a ver se me vou a pór cachitas!!!
Para rematar esta entrada non me podo esquecer da tremenda churrascada que o sábado día 10 de xullo organizamos da casa do Tanino Rama. Alí xuntámonos máis de trinta persoas entre taninos, taninas e taninitos. Desfrutamos dunha agradábel xornada gastronómica que espero se repita. Grazas ao anfitrión á súa dona Mónica por abrir a súa casa a esta panda.
Saúde e quilómetros
27/06/10
Campionato de España por autonomías.
O sábado 26 de xuño acudín ata as pista de atletismo de Balaídos ( Vigo) para desfrutar dunha xornada de atletismo en pista. Celebrábase este campionato en xornada de mañán e tarde. Por unha vez que se pode ver una campionato deste tipo tan perto da casa quixen ver todas as probas, por iso fun a pasar o día a Vigo.
Participaban as seleccións de Andalucia, Cataluña, Galicia, Castilla y León, Castilla-La Mancha, Valencia, Madrid e Pais Vasco, esta última só en categoría feminina, as demais en categoria masculina e feminina. Foi unha boa xornada. Nas dúas categorías disputaron a vitoria Andalucía e Cataluña saíndo vencedora en ámbalas dúas categorías Cataluña. Emocionante foi a desputa dos equipos masculinos onde a falta do relevo de 4x400 final a distancia en puntos era de tan só dous e nos derradeiros metros o relevista catalán adiantou ao andaluz.
Por parte do equipo galego moi ben en masculina quedando terceiros e vencendo en xabalina, triple salto, Martelo, 800 m., 1500m. e 3000 ( espectacular recta final de Lolo Penas ). En categoría femenina tamén estivo moi acertada a delegación galega logrando un quinto posto despois de ascender o ano pasado. Venceron nas probas de 100 m. valados, 1500 m e en xabalina.
Participaban as seleccións de Andalucia, Cataluña, Galicia, Castilla y León, Castilla-La Mancha, Valencia, Madrid e Pais Vasco, esta última só en categoría feminina, as demais en categoria masculina e feminina. Foi unha boa xornada. Nas dúas categorías disputaron a vitoria Andalucía e Cataluña saíndo vencedora en ámbalas dúas categorías Cataluña. Emocionante foi a desputa dos equipos masculinos onde a falta do relevo de 4x400 final a distancia en puntos era de tan só dous e nos derradeiros metros o relevista catalán adiantou ao andaluz.
Por parte do equipo galego moi ben en masculina quedando terceiros e vencendo en xabalina, triple salto, Martelo, 800 m., 1500m. e 3000 ( espectacular recta final de Lolo Penas ). En categoría femenina tamén estivo moi acertada a delegación galega logrando un quinto posto despois de ascender o ano pasado. Venceron nas probas de 100 m. valados, 1500 m e en xabalina.
Na xornada de mañán destacar o cinco mil femenino onde arrasou Alexandra Aguiar, e o masculino no que o maratoniano José Rios fixo segundo. Tamén participaron o marchador García Bragado e a pertiguista Naroa Aguirre; pola tarde puidose ver en acción ao campión de España de 100m. ( Angel David Rodríguez), Concha Montaner en salto e algunha figura en cernes que dará eu falar en vindeiros campionatos.
Na segiinte ligazón pódense ver os resultados de todas as probas:
Resultados Campionato de España de Federacións autonómicas
26/06/10
Personas para Firefox | Fonghirunnig
Se algune de vós emprega o navegador Mozilla Firefox pode empregar a `personalización que fixen da barra de ferramentas . Buscando algunha que fixera refencia ao mundo do runnnig non atopei ningunha polo que decidín facer unha. Se vos queredes facer con ela entrade na seguinte ligazón :
Personas para Firefox | Fonghirunnig
Personas para Firefox | Fonghirunnig
21/06/10
Actualizar o blog
Non teño novidades deportivas, sigo tentando recuperarme da fascite plantar ,polo que aproveito para darlle unha volta ao deseño desta páxina servíndome dos novos deseños que blogger.com facilita aos blogueiros , de aí que dende hoxe estrene novo deseño se ben de momento as demais seccións seguen do mesmo xeito.
No que respecta ao meu pé dereito podería decir que vai mellor, podería pero non é así, ou iso me parece. Hai días que non teño molestias, non me doe nadiña, todo é optimismo pero ao día seguinte este optimismo trócase en pesimismo por que a planta do pé volve a inflamarse, por que volven as dores no talón ou na fascia...
Pero tamén é que empezo a me coñecer e sei que son moi impaciente que quero remedios rápidos, non entendo que, se fago o que se me indica para que mellore da lesión, esta non dá mostras de mellorar nin de querer abandonarme. Por iso me desespero e pola miña cabeza pasa buscar outros remedios. Mais de algo serve empezar a tomar conciencia de un,:tranquilidade todo se andará, todo ten o seu discurrir, isto é o que penso agora. Polo que tomei a decisión de seguir co tratamento fisioterapéutico e reducir ao máximo as posibilidades de ter que forzar o pé.
Como consecuencia deixarei de facer bicicleta e elíptica no ximnasio e farei só remo para manter o exercicio aeróbico.
Desboto a idea de pasar polo podólogo por que xa sei cal vai a ser o remedio que me de: plantillas. E non quero plantillas, non quero ter que readaptar a miña pisada e a miña forma de andar e correr.
Mentras tanto sigo gañando peso, hai que ver o que tardamos en baixar de peso adestrando e o rápido que se gaña se deixas de adestrar, e se ademais segues comendo o mesmo ou facendo vida nos bares pois peor se pon a cousa pero tampouco pasa nada non son profesional do atletismo e xa baixarei os quilos demais cando empece a darlle forte á zapatilla.
Seguiremos informando. Saúde e quilómetros!!!
No que respecta ao meu pé dereito podería decir que vai mellor, podería pero non é así, ou iso me parece. Hai días que non teño molestias, non me doe nadiña, todo é optimismo pero ao día seguinte este optimismo trócase en pesimismo por que a planta do pé volve a inflamarse, por que volven as dores no talón ou na fascia...
Pero tamén é que empezo a me coñecer e sei que son moi impaciente que quero remedios rápidos, non entendo que, se fago o que se me indica para que mellore da lesión, esta non dá mostras de mellorar nin de querer abandonarme. Por iso me desespero e pola miña cabeza pasa buscar outros remedios. Mais de algo serve empezar a tomar conciencia de un,:tranquilidade todo se andará, todo ten o seu discurrir, isto é o que penso agora. Polo que tomei a decisión de seguir co tratamento fisioterapéutico e reducir ao máximo as posibilidades de ter que forzar o pé.
Como consecuencia deixarei de facer bicicleta e elíptica no ximnasio e farei só remo para manter o exercicio aeróbico.
Desboto a idea de pasar polo podólogo por que xa sei cal vai a ser o remedio que me de: plantillas. E non quero plantillas, non quero ter que readaptar a miña pisada e a miña forma de andar e correr.
Mentras tanto sigo gañando peso, hai que ver o que tardamos en baixar de peso adestrando e o rápido que se gaña se deixas de adestrar, e se ademais segues comendo o mesmo ou facendo vida nos bares pois peor se pon a cousa pero tampouco pasa nada non son profesional do atletismo e xa baixarei os quilos demais cando empece a darlle forte á zapatilla.
Seguiremos informando. Saúde e quilómetros!!!
13/06/10
E agora, de que escribo?
Estou lesionado, non podo correr, non podo competir, non teño obxectivos a curto prazo e polo tanto non teño carreiras das que facer a crónica, nin adestramentos que comentar e podía coller unhas vacacións nesta actividade de escribir pero teño unha obriga con este blog.
O día 11 de xuño tivemos unha cea de equipo, xuntámonos doce taninos e un invitado de luxo : Dani Bargiela. Foi unha xornada festeira agradable, falamos, rimos, comimos e tamén bebimos ( algún fixo marca persoal jeje). Pasámolo ben. Nas conversas saiu o tema deste blog que pasa xa por ser o Diario Oficial dos Taninos, de aí que vexa "obrigado" a seguir o día a día desta tropa, e de paso dar conta da evolución da miña lesión ( por se lle interesa a alguén).
Con respecto a vida deportiva do equipo cinco Taninos ( Edu, Isma, Rama, Victor e Maxi) participaron na carreira de Cambados Os resultados pódense ver nesta ligazón : II carreira Popular Concello de Cambados. Destacar o estado de forma de Edu que mantén un ritmo estupendo. Isma e Rama baixaron dos 40' e Victor e Maxi ( que correu co meu dorsal e chip) chegaron xuntos en 41' e medio. Boas marcas a estas alturas de temporada.
A miña lesión é o que loxicamente me preocupa agora. Esta semana non o pasei ben, molestias e incluso dor agudo ao andar, dá igual que lle poña xeo e antiinflamatorios, en toda a semana ningunha melloría, por iso volvín á fisioterapeuta tras descartar, de momento pedir cita no podológo por que sei o que me vai decir que teño que pór plantillas e esta posibilidade non é unha solución que de momento esté por aplicar prefiro repito de momento tentar outras solucións. No fisio aplicáronme unha vendaxe compresiva que me aliviou moito se ben me obrigaba a pisar de xeito diferente. Cando retirei a vendaxe as molestias volveron. Nesta semana volverei á fisio para vermos como evoluciona a lesión.
No relativo á vida festivo-deportiva xa temos novos retos: A primeira churrascada tanina que se celebrará o 10 de xullo, o camiño de Santiago en bicicleta o 4 de setembro e o maratón de Valencia o de febreiro, e por suposto as carrerias que se tercien polo camiño.
Saúde e quilómetros!!
O día 11 de xuño tivemos unha cea de equipo, xuntámonos doce taninos e un invitado de luxo : Dani Bargiela. Foi unha xornada festeira agradable, falamos, rimos, comimos e tamén bebimos ( algún fixo marca persoal jeje). Pasámolo ben. Nas conversas saiu o tema deste blog que pasa xa por ser o Diario Oficial dos Taninos, de aí que vexa "obrigado" a seguir o día a día desta tropa, e de paso dar conta da evolución da miña lesión ( por se lle interesa a alguén).
Con respecto a vida deportiva do equipo cinco Taninos ( Edu, Isma, Rama, Victor e Maxi) participaron na carreira de Cambados Os resultados pódense ver nesta ligazón : II carreira Popular Concello de Cambados. Destacar o estado de forma de Edu que mantén un ritmo estupendo. Isma e Rama baixaron dos 40' e Victor e Maxi ( que correu co meu dorsal e chip) chegaron xuntos en 41' e medio. Boas marcas a estas alturas de temporada.
A miña lesión é o que loxicamente me preocupa agora. Esta semana non o pasei ben, molestias e incluso dor agudo ao andar, dá igual que lle poña xeo e antiinflamatorios, en toda a semana ningunha melloría, por iso volvín á fisioterapeuta tras descartar, de momento pedir cita no podológo por que sei o que me vai decir que teño que pór plantillas e esta posibilidade non é unha solución que de momento esté por aplicar prefiro repito de momento tentar outras solucións. No fisio aplicáronme unha vendaxe compresiva que me aliviou moito se ben me obrigaba a pisar de xeito diferente. Cando retirei a vendaxe as molestias volveron. Nesta semana volverei á fisio para vermos como evoluciona a lesión.
No relativo á vida festivo-deportiva xa temos novos retos: A primeira churrascada tanina que se celebrará o 10 de xullo, o camiño de Santiago en bicicleta o 4 de setembro e o maratón de Valencia o de febreiro, e por suposto as carrerias que se tercien polo camiño.
 |
| II Popular de Cambados |
07/06/10
Vou a parar.
Si, vou a parar, debo parar! o meu pé dereito así o demanda. Tras estar unhas semanas con lixeiras molestias no talón , estas pasaron de lixeiras a agudas impedíndome incluso andar con comodidade. Como é posible que esté en camiño de ter unha fascite plantar optei por consultalo cun profesional. Despois de visitar á fisioterapéuta, esta recomendoume xeo e antiinflamatorios e seguir facendo vida normal pero no derradeiro adestramento, seica por estar a zona tocada pola terapia da fisio ou por que se agudizou a lesión, a dor fíxose insoportable obrigándome a deter a carreira.
É preferíbel para agora e recuperarse ben que provocar unha lesión maior que me teña no dique seco máis tempo do desexado. Irei vendo como evoluciona a lesión pero a miña idea é non sair a correr en dúas semanas e realizar máis traballo no ximnasio para compensar. Tras este tempo de inactividade verei de volver a trotar. Nada de carreiras de momento, nin Cambados á que xa estaba inscrito, nin redondela e xa veremos San Xoan de Vigo e a nocturna de Celanova.
Como vén o mundial de fútbol enriba este parón será fácil de levar, ou iso espero!.
O venres 11 teremos cea dos Taninos, boa oportunidade para facer repaso á temporada e establecer novos obxectivos.
Saúde e quilómetros!!
É preferíbel para agora e recuperarse ben que provocar unha lesión maior que me teña no dique seco máis tempo do desexado. Irei vendo como evoluciona a lesión pero a miña idea é non sair a correr en dúas semanas e realizar máis traballo no ximnasio para compensar. Tras este tempo de inactividade verei de volver a trotar. Nada de carreiras de momento, nin Cambados á que xa estaba inscrito, nin redondela e xa veremos San Xoan de Vigo e a nocturna de Celanova.
Como vén o mundial de fútbol enriba este parón será fácil de levar, ou iso espero!.
O venres 11 teremos cea dos Taninos, boa oportunidade para facer repaso á temporada e establecer novos obxectivos.
Saúde e quilómetros!!
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)