Non houbo Pedestre para min. Haberá París.

A saúde é o primeiro, e esta vez a gastroenterite gañou. Esta semana sufrin os efectos desta enfermidade. O mércores tiven que retirarme do traballo e irme para casa. O xoves crin que estaba recuperado e fun traballar e o venres de cea coa familia tanina, onde fixemos plans de futuro, próximo e a longo prazo. A curto prazo estaba esta carreira pero o sábado amanecín peor e non facía outra cousa que visitar o baño co que a decisión sabia era non correr. Sintoo moito porque a esta carreira téñolle cariño, en poucas carreiras podes gozar dun final tan espectacular como nesta. Así que esta é unha crónica do que puido ser e non foi. Tal vez o ano que vén poida recorrer as rúas de Compostela. Espero que esta doenza non me obrigue quedar na casa tamén o vindeiro domingo e poder participar na San Martiño, outra das emblemáticas carreiras de Galicia.

Nos plans a longo prazo os Taninos decidimos facernos internacionais por todo o alto, nin máis nin menos que participando no vindeiro maratón de París o 15 de abril. A verdade é que hai dez días nin se me pasara pola cabeza a posibilidade pero ao enterarnos de que o maratón de Barcelona coincide co Vig- Bay empezamos a barrallar a posibilidade de ir a París. É certo que sae un chisco máis caro que ir  a Barcelona pero penso que a experiencia merece o esforzo.

Agora hai que inscribirse, buscar vos, aloxamento e empezar a preparar a carreira, conseguirei volver  abaixar das tres horas? a iso irei!!

Saúde e quilómetros!!

Media Maratón Serviocio de Pontevedra 2011

Sete semanas despois de empezar a preparar esta carreira chegou o día. E sete semanas foron ben poucas para conseguir o obxectivo de baixar de 1 h. 25 min. Xa unha vez rematad a Vigo +11 sabía que ese obxectivo era demasiado alto para min, polo que decidín baixar as pretensións e quedarme perto de 1 h. 28 min. e este si que saíu. 

Con este obxectivo púxenme  na liña da saída en compañia do meu novo compañeiro de adestramentos vigueses Horacio, quen tamén tiña o mesmo obxectivo. O caso é que  situámonos moi atrás o que nos obrigou a facer un esforzo extra para coller o ritmo desexado ademais a chuvia e sobre todo o vento dificulataba a carrerira.  A cantidade  de corredores non era acorde coa largura  da estrada pola que transitamos nos primeiros quilómetros, ata non atravesar o río non puidemos correr libres. No xiro da Xunqueira puiden ver como os meus compañeiros de equipo ían bastante por diante. Do km 6 ao 10 incrementamos o ritmo e fomos superando corredores pouco a pouco. No km. 16 subimos un pouco o ritmo pero ao chegar ao 18 sufrín un baixón, non era quen de seguir o ritmo de Horacio quedeime retrasado e ao lonxe podía ver como o Tanino Rama estaba ao alcance. Tentei recuperar e así o fixen xa que do 19 a meta fun moi forte, todo o forte que podía xa que as pernas xa notaban o esforzo dos quilómetros. Entrando no estadio quixen facer un derradeiro esforzo pero ía xustiño. Non din collido nin a Horacio nin a Rama pero rematei moi satisfeito coa carreria e o tempo realizado 1 h 27' 13'' ( posto 202).  A dureza da proba polo vento e a chuvia fai que está aínda máis contento coa  carreira.

Aquí deixo a ligazón aos resultados da Media Maratón Serviocio Pontevedra 2011

Pero o mellor viría despois, seguindo a tradición Tanina, trala carreira  tocaba comer unha boas ostras de Arcade regadas cun bo Alvariño

Pd. Xa hai que buscar novos obxectivos. A curso prazo temos a Carreira Pedestre de Santiago e a San Martiño en Ourense e a longo prazo un maratón Barcelona , París ? xa veremos.

Saúde e quilómetros! 

Vigo + 11 . 2011

Unha edición máis desta edición da Vigo +11 pero esta era un pouco especial para min, era a primeira carreira á que acudía despois de mudarme a Vigo . Era tamén a primeira á que podía acudir en autobús urbano e a primeira  na que me tiña que citar cos meus compañeiros de equipo os Taninos. 

A iso das 10:15 xa estabamos pola zona do Areal, lugar de saída, un cada vez máis numeroso grupo de Taninos. Tralo café e os preparativos quentamos un pouco e ademais de ter quentado pouco a saída retrasouse de máis e cando se deu o pistoletazo eu xa estaba totalmente frío.

O obxectivo era igualar o mellorar os tempos do ano pasado. Con isto en mente saín poñendo un ritmo de 4 min/km e compaña de Dani. Así fomos xuntos ata o km. 7 onde me din conta de que estaba por riba das miñas posibilidades, ademais coincidía coa subida da rúa Coruña que se me fixo interminábel, baixei o ritmo e fun superado por Rama que viña facendo un carreria en progresión e a quen non fun capaz de seguir. Pensaba que podía collelo na rúa Camelias pero tampouco, cada vez o vía máis lonxe e a quen non vía xa  era a Dani.

Tentei recuperar folgos camiño da rúa Venezuela, pegueime a un corredor que me viña superando e o seguín até o Corte Inglés. 

Alí empezaba unha baixada a tumba aberta até a meta, ou iso pretendía que fose, a tumba aberta. pero nen tumba, nen aberta, non había máis, nin para pegar un cambio, de feito aínda fun superado por seis ou sete  corredores máis . Ao chegar a meta marquei un tempo de 44':47'', corenta segundos peor que a edición anterior e con moitos taninos pisádome os talóns.

Non me vou machacar demasiado , sei que non estou en forma, fáltanme adestramentos e vou chegar moi curto de preparación á Media de Pontevedra así que o obxectivo de baixar de 1h. 25' vai estar moi pero que moi complicado, tal vez necesitaría dúas semanas máis de adestramento. 

O vindeiro domingo correremos por Pontevedra e nos seguintes domingos a Pedestre de Santiago de Compostela e a san Martiño de Ourense, dúas citas as que espero non faltar xa que a partir de agora acudir ás carreiras será  o xeito que terei de compartir asfalto cos meus compañeiros de equipo,  e nas que espero poder  mellorar o meu rendemento deportivo.

Deixo aquí a ligazón aos resultados da Vigo +11 

Tamén deixo as fotos que atopei da carreira e un video caseiro que fixen coa colaboracíón da miña moza Graciela.

Os Taninos Runners de Ponteareas. Maratón por relevos do Miño Ourense

Sinto o retraso desta crónica, os meus novos compromisos non me deixan case tempo para actualizar este blog, tamén teño que recoñecer que cada vez dáme máis preguiza pórme a escribir, peor vou facr un esforzo por que a ocasión merece a pena. 

Esta vez non vou falar de min, se teño tempo e ganas xa falarei dos meus progresos neste mundo do atletismo., hoxe toca falar dos Taninos.

Quen son os Taninos? boa pregunta que tentarei responder. Alá polo mes de marzo de 2007 eramos un grupiño de amigos-coñecidos que tiñan como afección o atletismo popular e que compartían adestramentos nocturnos e participaban nas carreiras populares da contorna . Pouco a pouco o becho das carreiras foi inxectando o seu veleno máis e máis o que levou ao grupo a participar por primeira vez  nun maratón ( Mapoma de 2008). Tal experiencia fixo que a pasión se redobrase e cada vez adrestrabamos máis e con máis ganas. 

Pouco a pouco este grupiño foi medrando sumándose novos membros ao equipo e obtendo éxitos particulares.

O 2010 foi un ano clave. En marzo repetiuse a fantástica experiencia maratoniana, esta vez  a cidade elexida foi Barcelona. E no mes de novembro adquirmos a categoría oficial de equipo ao rexistranos como tal no Rexistro Xeral de Asociación Deportivas de Galicia.

No 2011 a maratón de Sevilla na que participaron oito membros do equipo chegou a ter presencia nos medios de comunicación con artigos de prensa e entrevistas radiofónicas que  fixeron que o equipo fose aínda máis coñecido. 

Aos adestramentos cada vez acudía máis corredores, o gupiño comverteuse nun pelotón que se fai notar nas noites ponteareás, xa non somos catro "frikis" agora hai días nos que somos dezasete e como siga esta progresión teremos que pedir permiso á policia local para que corte o tráfico alí por onde pasamos.

Todo isto tivo o seu colofón o domingo 2 de outubro na maratón por relevos do Miño. Cinco equipos de relevistas chegamos a presentar na liña de saída e un deles fíxose coa terceira praza . O equipo formado por Carliños, Sito e Dani Bargiela  ( a quen lle damos as grazas por sumarse a este proxecto) foi quen de obter un resultado  espectacular.

Os demais equipos obtiveron os seguintes resultados:

Tista-Saúl- Edu: posto 12

Dani-Berto-Víctor : posto 70

Robert-David- Isma: posto 75

Anxo- Xose- José Antonio : posto 78

Dun total de 264 equipos chegados a meta

Resultados V Maratón por relevos do Miño

Ningún é profesional nin está becado, todos sacan tempo das sús vidas para poder adestrar e compartir experiencias correndo, todos fan esforzos por compaxinar vida familiar e deporte, por saír a correr cando chove, hai vento, frío  ou  calor extremo.

Ademais desfrutamos da compañía en comidas, ceas e festexos varios por que xa somos unha gran familia a familia Tanina!!

Saúde e quilómetros!

Adestrando forte

Co obxectivo da media maratón de Pontevedra empezamos un novo plan de adestramento. Dende  a Vig-bay alá polo mes de abril non voltara  a pórme en "mans" dun programa d adestramento . Este foi a primeira semana dun total de sete que restan ata a mencionada cita.

Empezamos no martes coas series curtas de 200, 300 e 400 metros que me deixaron as pernas ben cargadas, o mércores rodaxe case suave, venres unha hora de rodaxe esta vez si que foi suave e no sábado as series longas (3000+2000+3000 ) nas que cumprimos os tempos nas dúas preimeiras pero non na derradeira na que volvín a repetir o mesmo tempo que na primeira. E para rematar a semana cambie a rodaxe longa por participar na II edición dos 10 Km das Xornadas marisqueiras do Berbés ( Vigo). A carreira tiña as 10 como hora de inicio pero eu empecei a trotar ás 9 parando só para recoller o dorsal e chip e colocalos . Esta vez acompañáronme ademais de varios Taninos o meu sobriño Martín que se ben aínda non cumpriu os quince anos xa é toda unha promesa no mundo da natación e que se atreveu a correr estes dez quilómetros como preparación pas a súa nova temporada .  Como era de esperar non ía ser a miña mellor carreira , lonxe do meu estado óptimo de forma e coas pernas moi cargadas polos adestramentos da semana, remateina en 41 minutos e algo e sendo superado polo meu sobriño na liña de meta por uns segundos.

Destacar o resultado  de Sito que celebrou as súa segunda paternidade cunha carreira fantástica xa que conseguiu rematar no decimoséptimo posto cu tempo de de 34':56''.

Volvemos as andadas, seguimos correndo.

Non parei de correr, ou case, excepto quince días por unhas molestias no calcaño esquerdo que se ben non desapareceron de todo polo de agora non me impiden correr. Dende a carreira de Leiro a primeiros de xullo non volvín a competir, nin por forma física nin por ganas. Saín a adestrar os martes e os xoves por Ponteareas acompañado dun cada vez máis numeroso grupo de compañeiros que se uniron aos Taninos. Os sábados e/ou os domingos saía a correr polas rúas de Vigo, nada que ver con correr polas terras do Condado, demasiados coches e cemento para meu gusto.

Agora que remata agosto e semella que o verán vai tocando ao seu fin hai que ir pensando en novos retos. De primeiras temos en mente a media maratón de Pontevedra e polo medio o maratón por relevos de Ourense. Na distancia está a vindeira maratón á que queremos ir os Taninos, en principio Barcelona se ben abrimos a posibilidade de participar noutra se se dan as circunstancias.
Pouco a pouco irei retomando os costume de escribir neste blog, non hai que perder os bos costumes

Saúde e quilómetros!!

Deixo a ligazón as fotos das destas do verán e unhas fotos tiradas durante a nosa estancia en Sevilla.

sevilla 2011

Churrascada Tista

Churrascada Tanina

XXVIII Nocturna de San Xoán ( Vigo )

XXVIII Nocturna San Xoán ( Vigo)

Volvín á competición, dous meses e medio despois da Vig-Bay decidín voltar a sentir o que é participar nunha carreira. Axudoume a tomar esta decisión dúas cousas : que me atopaba cada vez mellor de forma e que o circuíto é moi agradecido xa que apenas ten dificultades que salvar. Xunteime con varios Taninos na praza do Rei media hora antes do comenzo da proba. A praza rebosaba de corredores ( máis de oitocentos) o que dificultaba o quecemento que consistiu nunhas voltas ao redor da praza esquivando corredores.

As 21:15 deuse a saída. Situárame atrás,non queria ser deborado pola masa ávida de correr, pretendía saír reservón. Xa na rúa Camelias me din conta de que unha cousa é saír reservón e outra ter que andar polo que me vin obrigado a correr pola beiravía ata chegar á rúa Pi y Margall onde xa puiden correr ao meu ritmo sen impedimentos.

No meu cronómetro marcaba ritmos por debaixo de 4'/km o que me sorprendeu por que non cría que podía estar para acadar eses ritmos. A rúa Coruña semellaba unha pista de despegue pola velocidade que collían todos os corredores. A calma chegou na rúa Tomás Alonso, así e todo seguía adiantando corredores ata chegar a Bouzas. Alí xiramos cara ao Berbés pola avenida de Beiramar e a cousa cambiou un chisco pois o vento fixo acto de presencia dando forte de cara. No cruce coa rúa Coruña deume alcance un corredor co que seguín ata a gasolineira de Beiramar onde me deixou atrás,non me apeteceía esforzarme máis. Xa entrando na praza do Berbés apretei un pouquiño para non deixarme superar por outro corredor e facer un tempo de 30':48'', por debaixo das miñas espectativas iniciais.

Agora estou pensando en inscribirme en Leiro polo aquel de seguir no ambiente das carreiras e disfrutar dunha fermosa paisaxe polas terras do Ribeiro.

Seica teño que volver a escribir

A xente me di : xa non escribes, que pasa xa non corres? No, non escribo, si , sigo correndo, é a miña resposta. Por que non escribo? sinxelamente : non teño nada que contar, non hai carreiras nin obxectivos á vista e ademais fáltame inspiración.
Aproveito par facer un resumo da miña actividade físico-deportiva dende a Vig-bay . A semana seguinte desta proba fun doar sangue ( aférese para ser máis preciso ) e dígoo por que non sei s e foi a raíz disto pero entrei nun baixón físico brutal. Cada vez que saía a correr sufría, ritmos baixos, cansinos e con moito esforzo. Pensei que podía ser froito da falta de obxectivos e marqueime un: a media de Coruña pasando antes pola carreira da Agüíñas no Porriño. Nin por esas, a carreira resultou un desastre , apenas sete km. que me costaron rematar polo que tomei a decisión de non correr na Coruña ( se non estou para correr sete como vou correr vinte e un ? pensei).
Cambio de obxectivo, había que recuperar folgos. Dende esa semana saír a correr sería saír a trotar para ir recuperando sensacións, nada de carreiras, nada de series.
A principios de mes de xuño decidín regresar ao ximnasio para volver á rutina e para compensar a falta de adestramentos. E nestas estamos, se todo vai ben igual me animo a participar nalgunha carreira como na nocturna de San Xoan.

Se cadra volverei a escribir.

Saúde e quilómetros!!

Pd. O 8 de xuño celébrase a primeira "pachanga tanina" de futbol . A ver que tal se nos dá correr detrás do balón.

E volveron as series

Dende a Vig-bay non teño corrido moito, como moito tres días a semana o que máis. Precisaba dun descanso físico e psíquico, pero hoxe, animado por Edu e Isma atrevinme a facer unhas series de 1000 m. con eles. Máis ben acompañeinos ata Pardellas e alí xunto con Anxo fixen cinco series de mil entre 3:58 e 3:38. As sensacións? penosas, como boto de menos estar en forma! As pernas pesadas, falto de ritmo, sen forzas... en definitiva que estou para o arrastre.

O peor é que estou inscrito na carreira das Agüiñas, organizada pola Club de atletismo Porriño, este domingo día 8, e á media maratón de A Coruña para o día 15. Se a estas sensaciósn das series de hoxe lle sumo a "páxara" que me deu o domingo pasado adestrando o futuro nestas carreiras éche ben negro. Mais non desespero, seguro que me irei atopando mellor pouco a pouco, agora non me preocupa moito non facelo ben nestas carreiras, ata despois do verán teño tempo de pórme en forma e aí si que darei guerra, de momento a gozar de correr coa luz do sol e co calorciño e das festas e comilonas como a que temos prevista para o 14 na finca do Tanino Tista quen nesta fin de semana vai participar nos 101 Km. de Ronda, dende aquí moitos ánimos para tan dura proba.

Seguimos na estrada ! ( menos pero seguimos!)

XII Media maratón Vig-bay. A crónica

E saiu ben, tanto medo que tiña e que ben o pasei!. Mañá perfecta para correr, fresquiña, perfecta para correr. Así estaba a climatoloxía ás nove da mañá cando os Taninos e acompañantes chegamos a Samil. A avenida xa arrecendía a carreira importante.

Como non tiña claro cal ía ser o meu rendemento na carreira, tomeino con moita calma, non estaba nervioso, decidira desfrutar de todo o ambiente que rodea a esta proba.

A carreira comenzou putual, ás 10:30, os Taninos saímos moi adiante, tanto que tardei apenas sete segundos en pasar por debaixo do arco de saída. Nese intre ía acompañado de Tista, Edu, Isma, Sito, Dani, David e Robert. Saímos moi libres, sen apenas ser estorbados o que fixo que marcásemos un primeiro quilómetro moi rápido. Atopábame ben pero optei por facer unha carreira conservadora, o medo a mancarme de novo estivo presente en toda a carreira. Primeiro quixen acompañar a David e marquei o ritmo que el desexaba seguir, mais antes de sair de Samil vin que non era quen de me seguir. Púxenme a carón de Dani momento no que me enterei de que ía tocado dun isquio por culpa dun mal paso ao esquivar un cono do trazado. Acompañeino ata a praia de Canido e xusto antes de inciar a subida díxome que non podía seguir, xa en meta me diría que fixo o resto da carreira "andando"! ( impresionante! ). Quedei só, Isma ía xa bastantes metros por diante e por suposto Edu, Sito e Tista a moitos máis.

Km. 10 en 41:00 minutos, ben, controlando, o duro aínda estaba por chegar e quería gardar forzas. Sobre o km 14 alcánzame Pancho ( Beauvais) e decido seguilo, chegamos a Praia América o día empeza a abrir e o sol a pegar, nin gorra, nin crema solar para protexerme ( ámbalas dúas cousas quedarían no coche), aproveito todos os avituallamentos para refrescarme por dentro e por fóra.
Km 17 , A Ramallosa, o percorrido cambia de sentido e o vento fai presencia de cara, pega forte, moléstame e fai que teña que esforzarme máis. A dúbida sobre a miña lesión segue na cabeza, non me atrevo a cambiar o ritmo ( tampouco sei se sería quen de facelo). Pasamos Sabarís, teño a impresión de que este ano hai máis xente animando nesta zona. Vou ben, facendo cálculos , creo que podo baixar da hora vinte e seis. Chegamos a Baiona, como sempre o derradeiro km. faise interminable, como chego bastante fresco podo gozar do espectáculo, busco coa mirada aos amigos e saúdo, teño forzas para esprintar e facer unha marca por debaixo do previsto :1 hora 25 min. 45 seg. non está nada mal para levar quince días sen adestrar.

Na liña de meta saúdame Pilar Ruiz, alma mater desta carreira e aproveito para agradecerlle os detalles que tivo cara a nós no proceso de inscripción e para darlle a noraboa pola organización.

Xa no magnífico avituallamento que nos tiñan preparado ( rosca, iogures, auga, froita, isotónicas ) saúdo aos meus compañeiros,cada quen conta a súa carreira mentres repón forzas, e non me deixo de asombrar cos corredores que parecen saídos dunha pelicula de posguerra cargando en caixas produtos do avituallamento, increíble!.

Mágnifica carreira para min, unha fixa no meu calendario e iso que, fose pola calor, por lesións ou por falta de preparación, aínda non conseguín facer a carreira perfecta nesta proba . Quen sabe igual na vindeira edición.

Clasificación da XII Vig-Bay

Fotos dos Taninos

Saúde e quilómetros!!

XII Media maratón Vig-bay

Pois si , creo que estou apto para poder participar. Hoxe, xoves, veño de facer unha proba do meu estado físico. A lesión non me provocou molestias outro tema é a falta de adestramentos provocada polo parón ao que me vin obrigado para recuperarme da lesión, dez días sen adestrar.
Na proba de hoxe notei as pernas moi pesadas consecuencia lóxica de non adestrar e do paso polas mans da fisioterapeuta.

Non podo pensar en facer marca persoal, nin tan sequera baixar o tempo da edición pasada, agora mesmo con chegar á meta de Baiona sen problemas doume por satisfeito.

A carreira é, na miña opinión, a mellor de Galicia. Cada ano máis e máis corredores se preparan para participar nela. Por percorrido, polo ben facer da organización paga a pena participar aínda que non sexa nas mellores condicións.

Os Taninos presentamos equipo por cuarto ano consecutivo. As nosa aspiración tanto individual como por equipos non pode pasar máis alá de pasalo ben e se podemos entrar entre os vinte primeiros equipos mellor.

O domingo día a dez é a cita, as previsións meteorolóxicas son boas polo tanto só falta poder desfrutar.

Sáude e quilómetros!!

A cousa pinta mal

A menos de quince días da edición máis numerosa da historia da media maratón Vig-bay , máis de catro mil inscritos, non teño segura a miña participación. É lei dos deportistas as lesións ,que sempre son inoportunas pero as veces son "máis" inoportunas.
Hai dúas semanas manqueime nun adestramento facendo series, unha sobrecarga que derivou nunha contractura. Descansei , fun a fisioterapia e nunha semana estaba de novo dándolle á zapatilla. Tan ben me atopaba que decidín ir á V carreira dos 10Km da cidade univeristaria de Vigo (máis coñecida como CUVI). Esa semana adestrei ben, sen molestias se ben é certo que non lle metera ritmos altos.

O domingo fomos ata a mencionada carreira Tista, Isma, Edu, David, Victor e un servidor ademais da sección femenina dos taninos :Mónica Hombreiro. A miñasintención era rematar entorno aos 38' e con esa intención saín preto da cabeza de carreira, non moi lonxe de Edu, fun só ata o km 3 no que me colle Isma e continuamos xuntos, sempre vendo na distancia a Edu, aos demais compañeiros víamolos nos cambios de dirección que facía o circuíto. Así fomos , mantendo sempre un ritmo por debaixo de 4'/Km ata o km 9. Aquí pasou o inesperado, sen aviso previo sentín como se me cargaba o isquio dereito e me obrigaba primeiro a baixar o ritmo e despois ter que parar e regresar a meta andando, foi a miña primeira retirada nunha carreira. Os demais compañeiros cumpriron os seus obxectivos coas escepción de Edu que uns segundos antes de pararme eu tamén se viu obrigado a parar por unha forte dor causada por un flato e unha vez recuperado puido reanudar a carreira, se ben non puido cumprir os seus obxectivos. Mónica pola súa parte rematou a carreira moi ben e iso que se queixaba dun xeonllo.

Tres días despois da carreira sigo con molestias. Trala carreira apliqueille xeo, e pomadas antiinflamatorias, ademais de sesións de fisoterapia e aínda así noto molestias. Creo que me teño que esquecer de poder facer unha boa marca na carreria, iso para empezar, e espero que as consecuencias sexan só esas, a día de hoxe dou por bo podela correr sen molestias, for cal for o tempo que faga.
Fago votos para que así sexa, descansarei o que sexa necesario, non farei ningunha actividade deportiva, seguirei indo a fisioterapia, tomando ibuprofeno, aplicando frio e Voltarén todo por poder estar na saída da mellor carreira de Galicia o día 10 de abril e podela disputar en compañia dos Taninos e catro mil corredores máis.

Saúde e quilómetros!!