Nos pasados campionatos galegos de pista o meu curmán Totí quedou campión galego na categoría de veterán de 100m. e 200m. Podedes ver a crónica algúnhas imaxes nesta ligazón que nos remite ao blog de María ( anguila del Tea ).
Campionato galego de Veteráns 2009
Noraboa Toti e darlle caña!!!
08/07/09
05/07/09
XXVI Carreira Popular de Leiro.
Domingo pola mañán, amanece co ceo cuberto, ameaza chuvia, boa temperatura: bo día para correr! (iso pensaba). A Leiro nos desplazamos Edu maís eu. Xa en Leiro imos a buscar os dorsais. Atopámonos con Roberto e familia e tomamos un café xuntos. Saúdo a varios coñecidos do mundo das carreiras e imos a prepararnos para a carreira. A temperatura empeza a subir. Cando empezamos a quentar atopámonos con Sito e Isma que chegaran máis tarde.
Cando comenza a carreira a calor xa é importante. Saímos todos xuntos e algo retrasados, co típico tapón que se produce neste tipo de carreiras. Xa pola beira do río, Sito ponse a tirar saltándo fóra do carril buscando poder avanzar postos sen problemas. Déixome ir detrás súa ata que voltamos ao carril e alí xa me deixo quedar, damasiado ritmo para min.
Edu sígueme e xuntos facemos boa parte da carreira. Adianto a coñecidos foreiros de correrengalicia (Beauvais e Fonvigo) e charlo un pouco con eles, aínda son capaz de falar neses intres.
Ata o quilómetro cinco Edu mais eu imos tirando un do outro e pasamos xuntos pola alfombra de control por debaixo de 4' km.(19:52). Entramos nunha zona de árbores que dan unha sombra que se agradece.Collemos auga e como a calor xa me empeza a sofocar decido levarme na man a botella. Cara o quilómetro seis voltamos ao sol, por un sendeiro que vai paralelo á estrada do Carballiño. Empezo a sentir o sufrimento e me empezan a pasar corredores. A estas alturas Edu vai uns metros por detrás e penso que vai controlando e que nalgún momento me vai a pasar como un foguete. Intento seguir o ritmo dalgúns corredores que me sobrepasan, do sete ata o oito recupero un pouco e collo ritmo outra vez. Pasando a zona do río bota vista atrás e Edu sigue a uns metros.Encaramos o derradeiro tramo de subida e trato de facelo a ritmo, para algo teñen que servir as sesións de ximnasio!. Paso o Km 9 e encaro a recta de meta sen mirar atrás e fago un derradeiro esforzo para esprintar, adianto a un corredor pero tamén me adianta outro pola esquerda. Entro en meta 38':00'' ( 38':02" oficial), media 4':05" posto 105. Pouco atrás entra Edu (38':38"). Sito xa levaba esperando un bo anaco (36':20").
Resultados da Carreira Popular de Leiro.
Moita calor, sen chegar ás temperaturas de Gondomar pero para meu gusto xa chegaba. Como dixo Roberto a carreira tiña que haber empezado unha horiña antes e sería perfecto.
Como sempre o mellor a charla e os comentarios cos coñecidos despois da carreira mentres recuperas o alento. Puiden coñecer e charlar coa gran Mª José Gestido que me foi presentada por Fonvigo de correrengalicia. Quedou segunda por que se lesionou cunha rutura de fibras que a vai ter parada un tempiño e disto de estar parado eu sei moito e se é "jodido" para un popular coma min máis o é para unha corredora de elite.
Non nos quedamos nin á entrega de premios nin ao sorteo e posteriores pinchos que dispón a organización para os corredores e acompañantes, para outra vez será!.
Para finalizar unha crítica á organización, faltou auga! na meta escoitei queixas de que nos avituallamentos non houbo auga para os corredores máis retrasados e houbo quen se tivo que agachar a coller as botellas deixadas no chan polos corredores para poder refrescarse, un punto moi negativo para unha organización que se volca nesta carreira.
Xa cumprín un obxectivo, volver a estar ao nivel do ano pasado nestas alturas, agora haberá que buscar novos retos, parado non me vou a quedar, xa parei demasiado a principio de ano!.
Saúde e quilómetros!!!
Cando comenza a carreira a calor xa é importante. Saímos todos xuntos e algo retrasados, co típico tapón que se produce neste tipo de carreiras. Xa pola beira do río, Sito ponse a tirar saltándo fóra do carril buscando poder avanzar postos sen problemas. Déixome ir detrás súa ata que voltamos ao carril e alí xa me deixo quedar, damasiado ritmo para min.
Edu sígueme e xuntos facemos boa parte da carreira. Adianto a coñecidos foreiros de correrengalicia (Beauvais e Fonvigo) e charlo un pouco con eles, aínda son capaz de falar neses intres.
Ata o quilómetro cinco Edu mais eu imos tirando un do outro e pasamos xuntos pola alfombra de control por debaixo de 4' km.(19:52). Entramos nunha zona de árbores que dan unha sombra que se agradece.Collemos auga e como a calor xa me empeza a sofocar decido levarme na man a botella. Cara o quilómetro seis voltamos ao sol, por un sendeiro que vai paralelo á estrada do Carballiño. Empezo a sentir o sufrimento e me empezan a pasar corredores. A estas alturas Edu vai uns metros por detrás e penso que vai controlando e que nalgún momento me vai a pasar como un foguete. Intento seguir o ritmo dalgúns corredores que me sobrepasan, do sete ata o oito recupero un pouco e collo ritmo outra vez. Pasando a zona do río bota vista atrás e Edu sigue a uns metros.Encaramos o derradeiro tramo de subida e trato de facelo a ritmo, para algo teñen que servir as sesións de ximnasio!. Paso o Km 9 e encaro a recta de meta sen mirar atrás e fago un derradeiro esforzo para esprintar, adianto a un corredor pero tamén me adianta outro pola esquerda. Entro en meta 38':00'' ( 38':02" oficial), media 4':05" posto 105. Pouco atrás entra Edu (38':38"). Sito xa levaba esperando un bo anaco (36':20").
Resultados da Carreira Popular de Leiro.
Moita calor, sen chegar ás temperaturas de Gondomar pero para meu gusto xa chegaba. Como dixo Roberto a carreira tiña que haber empezado unha horiña antes e sería perfecto.
Como sempre o mellor a charla e os comentarios cos coñecidos despois da carreira mentres recuperas o alento. Puiden coñecer e charlar coa gran Mª José Gestido que me foi presentada por Fonvigo de correrengalicia. Quedou segunda por que se lesionou cunha rutura de fibras que a vai ter parada un tempiño e disto de estar parado eu sei moito e se é "jodido" para un popular coma min máis o é para unha corredora de elite.
Non nos quedamos nin á entrega de premios nin ao sorteo e posteriores pinchos que dispón a organización para os corredores e acompañantes, para outra vez será!.
Para finalizar unha crítica á organización, faltou auga! na meta escoitei queixas de que nos avituallamentos non houbo auga para os corredores máis retrasados e houbo quen se tivo que agachar a coller as botellas deixadas no chan polos corredores para poder refrescarse, un punto moi negativo para unha organización que se volca nesta carreira.
Xa cumprín un obxectivo, volver a estar ao nivel do ano pasado nestas alturas, agora haberá que buscar novos retos, parado non me vou a quedar, xa parei demasiado a principio de ano!.
 |
| XXVI Carreira Popular de Leiro |
Saúde e quilómetros!!!
24/06/09
XXVI Nocturna de San Xoan-Vigo
Estou máis que contento coa miña carreira. Dende que me recuperei da lesión non fixera unha carreira en boas condicións xa que na de Gondomar nin eu estaba a tope nin os 30º C me permitiron facer bos tempos, pola contra nesta saíume todo como esperaba e desexaba.
Boa temperatura e mellor ambiente en toda a carreira. Esta pasa por ser a carreira peor organizada das que teño corrido: Caos nas inscricións que se realizan "pola vella" ( as novas tecnoloxías non chagaron aínda!), tramos nos que os cruces non están controlados e algún coche se mete no medio, semicaos que se produce na meta ( sin sinalizar por certo)..., pero a pesar disto esta carreira ten un algo que a fai atractiva, será polo ambiente, por poder correr polas rúas de Vigo, ou quizá por que todo isto me recorda a como eran as carreiras de hai vinte ou vinte e cinco anos cando facía das miñas nas carreiras populares, aínda lembro como se establecían as clasificacións na pedestre de Santiago onde ao chegar a meta arrincábanche o dorsal e o cravaban nun pincho e dous días despois podias ver a clasificación no xornal, nin que decir que os tempos non aparecían e cada un o medía co seu propio crono.
A miña carreira foi do seguinte xeito: Na saída coloqueime moi atrás polo que tiven que esforzarme demais para saír do atranco pero xa entrando e Camelias puiden poñerme a ritmo na compaña de Fonvigo ( correlega que tiven o pracer de coñecer en Castrelos). Baixando por Romil ía como un "tiro" facendo o primeiro Km en 4'. A partir de aí a "darlle zapatilla"por Pi y Margall. Lopez Mora e rúa Coruña marcándome ritmo de caza. Xa en Tomás A. Alonso, onde a carreira picaba un pouco para arriba me empezo a esixir un pouco máis. Xiro en Bouzas e encaramos Beiramar que se fai interminable. Alcanzo a Billa que non me pode seguir e sigo "cazando" corredores. Nos derradeiros cincocentros metros teño de compañeiro do club Vigués, xuntos adiantamos a falta de trescentos metros á gran Julia Vaquero que o estaba pasando mal e entrando na praza do Berbés o meu acompañante deixame atrás sen poder de reacción da miña parte. Tempo final 29':59'' sobre 8 km. Non está nada mal para levar escasamente dous meses adestrando.
Clasificación final: XXVI Nocturna de San Xoan-Vigo
Agora a por Leiro!!!
Boa temperatura e mellor ambiente en toda a carreira. Esta pasa por ser a carreira peor organizada das que teño corrido: Caos nas inscricións que se realizan "pola vella" ( as novas tecnoloxías non chagaron aínda!), tramos nos que os cruces non están controlados e algún coche se mete no medio, semicaos que se produce na meta ( sin sinalizar por certo)..., pero a pesar disto esta carreira ten un algo que a fai atractiva, será polo ambiente, por poder correr polas rúas de Vigo, ou quizá por que todo isto me recorda a como eran as carreiras de hai vinte ou vinte e cinco anos cando facía das miñas nas carreiras populares, aínda lembro como se establecían as clasificacións na pedestre de Santiago onde ao chegar a meta arrincábanche o dorsal e o cravaban nun pincho e dous días despois podias ver a clasificación no xornal, nin que decir que os tempos non aparecían e cada un o medía co seu propio crono.
A miña carreira foi do seguinte xeito: Na saída coloqueime moi atrás polo que tiven que esforzarme demais para saír do atranco pero xa entrando e Camelias puiden poñerme a ritmo na compaña de Fonvigo ( correlega que tiven o pracer de coñecer en Castrelos). Baixando por Romil ía como un "tiro" facendo o primeiro Km en 4'. A partir de aí a "darlle zapatilla"por Pi y Margall. Lopez Mora e rúa Coruña marcándome ritmo de caza. Xa en Tomás A. Alonso, onde a carreira picaba un pouco para arriba me empezo a esixir un pouco máis. Xiro en Bouzas e encaramos Beiramar que se fai interminable. Alcanzo a Billa que non me pode seguir e sigo "cazando" corredores. Nos derradeiros cincocentros metros teño de compañeiro do club Vigués, xuntos adiantamos a falta de trescentos metros á gran Julia Vaquero que o estaba pasando mal e entrando na praza do Berbés o meu acompañante deixame atrás sen poder de reacción da miña parte. Tempo final 29':59'' sobre 8 km. Non está nada mal para levar escasamente dous meses adestrando.
Clasificación final: XXVI Nocturna de San Xoan-Vigo
Agora a por Leiro!!!
18/06/09
Machacando o corpo!
Empezo a preocuparme pola miña adicción ao deporte, o de preocuparse é coña! para nada estou preocupado, pola contra estou sorprendido do co meu estado físico! é como se a cabeza se tivese que recuperar do tempo perdido neses catro meses que estiven lesionado . O que si é certo e que nas últimas semanas fixen moitísimo deporte, por que ademais de seguir co atletismo (principal e irrenunciable actividade) e o ximnasio ao que vou dúas veces por semana, agora incorporei outra actividade: o padel.
Estou dedicando catro días a semana a correr, dous días rodaxe suave, un día cun adestramento máis esixente con cambios de ritmo e costas e outro con adestramento de fondo. A isto sumo dous días de ximnasio onde realizo exercios de forza sobre todo de cuadriceps, isquios, biceps, aductores, abductores e tamén algún exercicio de brazos, para rematar con abdominais e lumbares. Por consello do meu curmán ( que disto "parece" que sabe) reducín o tempo de eliptica/bicicleta e os exercicios de brazos e incido máis nos cuadriceps.
Unha vez a semana vou xogar ao padel cos meu compañeiros taninos. É un deporte novidoso para min. A primeira impresión que tiven foi que é un unha variante do tenis pero con menos esixencias técnicas e físicas, de feito despois de xogar por riba da hora non me sentín cansado. Terei que mellorar certas cuestións técnicas se quero gañar algún partido por que nas dús veces que fun a xogar non fun quen de gañar un set.
O caso é que de momento o corpo aguanta, aínda que algunha noite cústame conciliar ben o sono debido ao esforzo. Non sei ata cando poderei aguantar este ritmo pero de momento non teño pensado renunciar a ningunha destas actividades. O que si terei que facer é reducir carga física e todo apunta a que o que ten máis a perder é o ximnasio. Xa verei o que fago.
Por certo, volvo ás carreiras! estou inscrito na XXVI Carreira Nocturna de San Xoan e na XXVI Carreira de Leiro.
Saúde, quilómetros e diversión!!!
Estou dedicando catro días a semana a correr, dous días rodaxe suave, un día cun adestramento máis esixente con cambios de ritmo e costas e outro con adestramento de fondo. A isto sumo dous días de ximnasio onde realizo exercios de forza sobre todo de cuadriceps, isquios, biceps, aductores, abductores e tamén algún exercicio de brazos, para rematar con abdominais e lumbares. Por consello do meu curmán ( que disto "parece" que sabe) reducín o tempo de eliptica/bicicleta e os exercicios de brazos e incido máis nos cuadriceps.
Unha vez a semana vou xogar ao padel cos meu compañeiros taninos. É un deporte novidoso para min. A primeira impresión que tiven foi que é un unha variante do tenis pero con menos esixencias técnicas e físicas, de feito despois de xogar por riba da hora non me sentín cansado. Terei que mellorar certas cuestións técnicas se quero gañar algún partido por que nas dús veces que fun a xogar non fun quen de gañar un set.
O caso é que de momento o corpo aguanta, aínda que algunha noite cústame conciliar ben o sono debido ao esforzo. Non sei ata cando poderei aguantar este ritmo pero de momento non teño pensado renunciar a ningunha destas actividades. O que si terei que facer é reducir carga física e todo apunta a que o que ten máis a perder é o ximnasio. Xa verei o que fago.
Por certo, volvo ás carreiras! estou inscrito na XXVI Carreira Nocturna de San Xoan e na XXVI Carreira de Leiro.
Saúde, quilómetros e diversión!!!
01/06/09
IX Memorial Manuel Barros. A Carreira
Entrada en metaO meu reencontro coas carreiras e o asfalto non foi como pensaba. As condicións térmicas non eran as máis propicias para correr.
Cando os reloxos marcaban as 19:30 horas e os termómetros 30º C. deuse a saída desta carreira non centro de Gondomar.
Para evitar ser arrastrado polos galgos decidín sair atrás para saír controlando e pouco a pouco ir collendo ritmo. Tras dar dúas voltas polo centro da vila dirixímonos pola estrada da Ramallosa buscando o terceiro quilómetro. Ía ben, non me preocupaban as marcas de tempo, pero si as sensacións que tiña e estas eran boas. No quilómetro 3 pola calor xa levaba a boca seca e empeza a picar para riba o perfil, non moi forte pero si tendido e co sol de fronte. A estas alturas xa fixera unha selección de en que corredores me podía fixar, tratei de seguilos pero enseguida me din conta de que aínda non estou en condicións físicas. Á maioría enseguida deixei de velos e marqueime como rival a un corredor co que tiña concidido en ritmos en carreiras pretéritas.
Chegámos ao Km. 5, como poseso busco a auga do avituallamento, unha muller e un neno non daban feito para repartir auga e tiven que parar e dar a volta para perdirlles auga e o peor é que xa non lles quedaba!! a señora indicoume que uns metros mási adiante había máis xente repartindo auga e así era (menos mal!!).
Km.6 baixamos cara a estrada de volta á Gondomar, a calor xa era insoportable e pola miña cabeza so pasaban pensamentos negativos ( que facía eu alí en vez de estar na praia!).
Km 7 enlazo co meu corredor obxectivo. A estrada A Ramallosa-Gondomar faíse moi longa non vexo o final.
No Km. 8 a organización puxo un novo punto de auga, agradécese moitísimo, bebo bastante e o resto da botella botoo por riba da cabeza.
Entramos en Gondomar km. 9 e no primeiro repeito o meu acompañante déixame atrás, imposible seguilo, xa non dou máis e o peor: quedábame case un quilómetro para meta e coa escepción dos derradeiros douscentos metros, todo a subir, toca sufir.
Sito entrando en meta con 39':55''
Cando os reloxos marcaban as 19:30 horas e os termómetros 30º C. deuse a saída desta carreira non centro de Gondomar.
Para evitar ser arrastrado polos galgos decidín sair atrás para saír controlando e pouco a pouco ir collendo ritmo. Tras dar dúas voltas polo centro da vila dirixímonos pola estrada da Ramallosa buscando o terceiro quilómetro. Ía ben, non me preocupaban as marcas de tempo, pero si as sensacións que tiña e estas eran boas. No quilómetro 3 pola calor xa levaba a boca seca e empeza a picar para riba o perfil, non moi forte pero si tendido e co sol de fronte. A estas alturas xa fixera unha selección de en que corredores me podía fixar, tratei de seguilos pero enseguida me din conta de que aínda non estou en condicións físicas. Á maioría enseguida deixei de velos e marqueime como rival a un corredor co que tiña concidido en ritmos en carreiras pretéritas.
Chegámos ao Km. 5, como poseso busco a auga do avituallamento, unha muller e un neno non daban feito para repartir auga e tiven que parar e dar a volta para perdirlles auga e o peor é que xa non lles quedaba!! a señora indicoume que uns metros mási adiante había máis xente repartindo auga e así era (menos mal!!).
Km.6 baixamos cara a estrada de volta á Gondomar, a calor xa era insoportable e pola miña cabeza so pasaban pensamentos negativos ( que facía eu alí en vez de estar na praia!).
Km 7 enlazo co meu corredor obxectivo. A estrada A Ramallosa-Gondomar faíse moi longa non vexo o final.
No Km. 8 a organización puxo un novo punto de auga, agradécese moitísimo, bebo bastante e o resto da botella botoo por riba da cabeza.
Entramos en Gondomar km. 9 e no primeiro repeito o meu acompañante déixame atrás, imposible seguilo, xa non dou máis e o peor: quedábame case un quilómetro para meta e coa escepción dos derradeiros douscentos metros, todo a subir, toca sufir.
Entro en meta e marco no meu crono 44':05'' (44':17'' oficiais). Contento por rematar a carreira sen molestias da lesión, pero demasiado sofocado polo esforzo e a calor, así non merece a pena correr. Creo que nestas condicións climáticas non volvo a competir, unha cousa é adestrar e outra esforzarte ao máximo a 30º.
Sito entrando en meta con 39':55''
 |
| IX Memorial Manuel Barros |
26/05/09
IX Memorial Manuel Barros
Volvo as carreiras! xa estou inscrito nesta carreira de Gondomar. Xa levo un mes adestrando a tope e xa é hora de provarse. Por suposto non teño obxectivos de marca simplemente desputar unha carreira en condicións. É unha carreira por asfalto ( primeira vez que vou probar esta superficie dende que me recuperei) cunha primeira parte que tira para arriba e a segunda case chá que transcurre pola estrada de Gondomar á Ramallosa, o peor pode ser a calor, na miña anterior participación nesta proba padecín moito pola súa culpa, o meu é o frío.
Irei acompañado do Taninos Edu e Sito, despedirémonos na saída e non os volverei a ver ata que entre en meta, onde estarán cansados; pero non por correr un 10000, senón de esperarme!!
Irei acompañado do Taninos Edu e Sito, despedirémonos na saída e non os volverei a ver ata que entre en meta, onde estarán cansados; pero non por correr un 10000, senón de esperarme!!
17/05/09
Nunca choveu que non escampara.
Este refrán popular galego vénme nin feito a medida. Despois de CATRO meses lesionado, sen poder desfrutar da carreira, correndo con dores e con molestias, pensando ata que minuto ou que quilómetro podería aguantar, conformandome as veces con poder correr 30', outras "cabreándome" por non poder desfrutar correndo, agora por fin podo decir que xa non estou lesionado.
Xa van tres semanas nas que xa non teño molestia algunha, máis alá do cansancio propio dos adestramentos, estou pouco a pouco meténdolle quilómetros ás pernas, correndo en terra. Ademais metínme no mundo dos ximnasios onde ademais de facer algo de pesas, fago elíptica e cinta ( esta semana probarei a bicicleta e posiblemente o remo).
Este domingo, nunha mañán moi chuviosa, traspasei a fronteira da hora. Tiña tantas ganas de correr que non me asustei pola chuvia. Correr nunhas condicións climatolóxicas así, non é fácil pero aos 10' xa me atopaba a tope, creo que me gusta correr baixo a chuvia!.
O regreso ás carreiras está máis perto, xa empezo a barrallar carreiras e datas , pero de momento non quero facerme moitas ilusións, será que son algo supersticioso e non quero facer as contas da leiteira.
Verémonos pronto nas carreiras!!!
Xa van tres semanas nas que xa non teño molestia algunha, máis alá do cansancio propio dos adestramentos, estou pouco a pouco meténdolle quilómetros ás pernas, correndo en terra. Ademais metínme no mundo dos ximnasios onde ademais de facer algo de pesas, fago elíptica e cinta ( esta semana probarei a bicicleta e posiblemente o remo).
Este domingo, nunha mañán moi chuviosa, traspasei a fronteira da hora. Tiña tantas ganas de correr que non me asustei pola chuvia. Correr nunhas condicións climatolóxicas así, non é fácil pero aos 10' xa me atopaba a tope, creo que me gusta correr baixo a chuvia!.
O regreso ás carreiras está máis perto, xa empezo a barrallar carreiras e datas , pero de momento non quero facerme moitas ilusións, será que son algo supersticioso e non quero facer as contas da leiteira.
Verémonos pronto nas carreiras!!!
10/05/09
Experiencias no ximnasio
Pois ben, xa me anotei a un ximnasio e xa chegaron as primeiras maniotas. Esta semana fun dúas veces ( non penso ir máis veces por semana, creo que é suficiente para o que busco) e a experiencia en principio hai que valorala cun aprobado raspado.
Despois de explicarlle ao monitor o por que de meterme nun xinmasio indicoume que para quentar os músculos era convinte empezar por unha sesión de eliptica. Foron 15' e despois empezamos cos aparellos de pesas, tres de pernas e cinco de brazos, para rematar con 10' de "steps". Ao sair do "gym" xa tiña a impresión de que me pasara co peso e as series. Os brazos parecían ter vida propia e non obedecían ás miñas ordes. Ao día seguinte apareceron as maniotas sobre todo nos biceps e triceps. No día seguinte a cousa púxose peor, tiña os biceps tan contraídos que era incapaz de estirar os brazos, estaba tan mal que ese día tiven que suspender o adestramento de carreira. Non era isto o que buscaba no ximnasio, eu non me quero pór "cachas" só quero fortalezer as pernas e os brazos!.
Na seguinte sesión volvín a falar co monitor que como supuxen non estaba ao tanto do que un corredor precisa. Están acostumados a que se lles pida "facer músculo" que se pode decir que "lle rachei os esquemas". Despois da charla empezamos de novo a sesión, eliptica e máquinas pero esta vez moito mási traballo de pernas que de brazos. De todos os xeitos creo que nos volvimos a pasar coas repeticións.
Seguiremos informando.
Despois de explicarlle ao monitor o por que de meterme nun xinmasio indicoume que para quentar os músculos era convinte empezar por unha sesión de eliptica. Foron 15' e despois empezamos cos aparellos de pesas, tres de pernas e cinco de brazos, para rematar con 10' de "steps". Ao sair do "gym" xa tiña a impresión de que me pasara co peso e as series. Os brazos parecían ter vida propia e non obedecían ás miñas ordes. Ao día seguinte apareceron as maniotas sobre todo nos biceps e triceps. No día seguinte a cousa púxose peor, tiña os biceps tan contraídos que era incapaz de estirar os brazos, estaba tan mal que ese día tiven que suspender o adestramento de carreira. Non era isto o que buscaba no ximnasio, eu non me quero pór "cachas" só quero fortalezer as pernas e os brazos!.
Na seguinte sesión volvín a falar co monitor que como supuxen non estaba ao tanto do que un corredor precisa. Están acostumados a que se lles pida "facer músculo" que se pode decir que "lle rachei os esquemas". Despois da charla empezamos de novo a sesión, eliptica e máquinas pero esta vez moito mási traballo de pernas que de brazos. De todos os xeitos creo que nos volvimos a pasar coas repeticións.
Consecuencias da primeira semana de pesas : estou pesadísimo, as dúas veces que sain a correr costoume coller ritmo. Isto estaba previsto, é lóxico que ao facer traballo específico de musculación se perda velocidade. Polo que estiven lendo en internet é un efecto "necesario" ademais irei gañando peso polo aumento da masa muscular. Cando me vaia achegando ao meu reencontro coas carreiras terei que ir baixando sesións de musculación.
Seguiremos informando.
06/05/09
Cea Tanina
Despois de barallar varias datas para a cea, queda descartado o mes de maio por que non atopabamos unha data que non viñese bena todos e adíase para o vindeiro mes. Proponse o día 5 de xuño ás 21:00 horas. A localidade onde se levará a cabo o evento está pendente de concretar.
Se hai algun problema comentádeo.
Se hai algun problema comentádeo.
04/05/09
Estamos en marcha
Ou iso parece. Por fin puiden rematar unha semana de adestramentos sen molestias nin dolores. Despois da última visita ao osteópata podo considerarme recuperado. Nin rastro da tendinite da fascia lata e desaparecendo a sobrecarga no vasto externo.
Seguindo as indicacións do fisio estou correndo por terreo de terra. Esta semana corrín por Castrelos e polo parque da Canuda ( Salvaterra) e ademais coa compaña dos Taninos que non tiveron ningún problema en trasladarse ata Salvaterra e acompañarme na carreira.
O parque de "A Canuda" ten un percorrido de terra de 1350 metros aproximadamente ao que se poden dar as voltas que queiras sempre e cando non vaias moi tarde e se empece a encher de xente o parque con que se faría moi complicado correr sen atropelar a algún neno. Esta vez din sete voltas a ritmo de 5' km. pouco a pouco teño que ir gañando o fondo que perdín para poder ir incrementando despois os ritmos. Como agora non hai ningunha carreira obxectivo irei pouco a pouco gañando confianza e se me vexo ben inscribirme nalguna carreira, pero de momento non teño nada claro.
Por certo, hoxe anoteime no ximnasio! buf espero sacarlle proveito e non desanimarme.
Saúde e quilómetros!
Seguindo as indicacións do fisio estou correndo por terreo de terra. Esta semana corrín por Castrelos e polo parque da Canuda ( Salvaterra) e ademais coa compaña dos Taninos que non tiveron ningún problema en trasladarse ata Salvaterra e acompañarme na carreira.
O parque de "A Canuda" ten un percorrido de terra de 1350 metros aproximadamente ao que se poden dar as voltas que queiras sempre e cando non vaias moi tarde e se empece a encher de xente o parque con que se faría moi complicado correr sen atropelar a algún neno. Esta vez din sete voltas a ritmo de 5' km. pouco a pouco teño que ir gañando o fondo que perdín para poder ir incrementando despois os ritmos. Como agora non hai ningunha carreira obxectivo irei pouco a pouco gañando confianza e se me vexo ben inscribirme nalguna carreira, pero de momento non teño nada claro.
Por certo, hoxe anoteime no ximnasio! buf espero sacarlle proveito e non desanimarme.
Saúde e quilómetros!
26/04/09
Maratonianos, Mediomaratonianos e Lesionados
Os taninos con Dani Bargiela ( vencedor da proba)
Os Taninos empezan a ser tan "grandes" que xa diversificamos obxectivos. Por unha banda os que participaron na XXXII MAPOMA: Edu, Tino, Dani máis os asimilidados Antonio e Roberto; por outra banda os que participaron na IV Media Maratón de Vilagarcía : Sito e David, cos tamén asimilados Rafa e Victor.
Á espera de poder dar datos concretos dos tempos, quero mostrar a miña admiración polos tempos feitos na MAPOMA, cun recorrido moi duro e con chuvia, Edu rozou as 3 horas , Dani e Tino sobre ás 3 h. 20 min, Antonio 3h. 13 min. e Roberto 3 h. 30 min.
Na Media de Vilagarcía destacar o tempo feito por Sito :1 h. 21' 20'', baixando a súa marca da Vig-Bay. David, falto de adestramentos, 1 h. 31' 10'' e a trinta segundos entrou Rafa.
Foi unha carreira bonita na que ademais gañou un ponteareán, Dani Bargiela en dura pugna cun par de corredores portugueses con experiencia internacional.
Fotos da Media de Vilagarcía
Resultados IV Media Maratón de Vilagarcía
Pola miña banda decir que sigo coa miña particular "carreira" que non é outra que recuperarme e poder estar a tope nas carreiras. Apreoveitando a viaxe a Vilagarcía e mentres os compañeiros quecían, eu me dediquei a correr por un terreo de herba durante 24' a bo ritmo. É a primeira vez en moitos meses que correr tres días seguidos, se ben hai que decir que os Km feitos distan moito do que facía hai catro meses, pero estou contento. Facendo miñas as palabras do meu bo amigo Fernando Abreu "o importante non é correr moito agora senón podelo facer durante moitos anos"
A miña noraboa a todos os que participaron e remataron a MAPOMA e por suposto aos que correron en Vilagarcía , dende o "lado oscuro" as cousas vense doutro xeito.
27/04/2009
Resultados oficiais da XXXII Maratón de Madrid:
Maratoniano EDU
Maratoniano TINO
Maratoniano DANI
Maratoniano ROBERTO
Maratoniano ANTONIO
Saúde e quilómetros!!!
Á espera de poder dar datos concretos dos tempos, quero mostrar a miña admiración polos tempos feitos na MAPOMA, cun recorrido moi duro e con chuvia, Edu rozou as 3 horas , Dani e Tino sobre ás 3 h. 20 min, Antonio 3h. 13 min. e Roberto 3 h. 30 min.
Na Media de Vilagarcía destacar o tempo feito por Sito :1 h. 21' 20'', baixando a súa marca da Vig-Bay. David, falto de adestramentos, 1 h. 31' 10'' e a trinta segundos entrou Rafa.
Foi unha carreira bonita na que ademais gañou un ponteareán, Dani Bargiela en dura pugna cun par de corredores portugueses con experiencia internacional.
Fotos da Media de Vilagarcía
Resultados IV Media Maratón de Vilagarcía
Pola miña banda decir que sigo coa miña particular "carreira" que non é outra que recuperarme e poder estar a tope nas carreiras. Apreoveitando a viaxe a Vilagarcía e mentres os compañeiros quecían, eu me dediquei a correr por un terreo de herba durante 24' a bo ritmo. É a primeira vez en moitos meses que correr tres días seguidos, se ben hai que decir que os Km feitos distan moito do que facía hai catro meses, pero estou contento. Facendo miñas as palabras do meu bo amigo Fernando Abreu "o importante non é correr moito agora senón podelo facer durante moitos anos"
A miña noraboa a todos os que participaron e remataron a MAPOMA e por suposto aos que correron en Vilagarcía , dende o "lado oscuro" as cousas vense doutro xeito.
27/04/2009
Resultados oficiais da XXXII Maratón de Madrid:
Maratoniano EDU
Maratoniano TINO
Maratoniano DANI
Maratoniano ROBERTO
Maratoniano ANTONIO
Saúde e quilómetros!!!
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)