07/04/08

Semana Grande da Vig-Bay

A semana da Vig-Bay desenvolveuse como as demais: martes rodaxe,mércores series (6X1000 entre 4:29 e 3:25),venres rodaxe suave de 49' .
O bo chegaría na fin de semana. O sábado pola tarde fomos a buscar os dorsais ao Museo Verbum,alí empezamos a respirar o ambiente da carreira.
Despois dunha visita ao Museo e de tomar un aquarius,regresamos a Ponteareas,outro aquarius, cea con espaguetis e a casa a durmir ( máis ben intentalo por que o que se di durmir ben pouco!).
Domingo as 7:20 en pé, almorzo e prepararse para a carreira. As 8:30 estaba como un clavo no lugar de concentración,de alí a Samil.

Despois dos derradeiros preparativos ( visita aos baños, cremas solares e quecedoras) fixemos a sesión fotográfica que podedes visionar na ligazón de fotos carreiras.

A 15' do inicio da carreira dispuxémonos para situarnos ben na saída, todos NON! faltaba David! onde se metería? .Despois de intentar localizalo decidín ir para a saída e situarme medianamente ben para non perder moito tempo na saída.
Pistoletazo e a correr!, paso polo arco de saída premo o cronómetro e a darlle zapatilla!, pero cando levaba case un quilómetro boto unha ollada ao reloxo e sorpresa! está parado nos 52''! que putada,a que ritmo vou? non sei, busco referencias ao meu redor por se alguén canta o tempo de paso no 1º km pero non é o caso. Paso por diante do grupo de amigos e pregunto por referencias de David pero non nos comunicamos ben.
Pouco depois atopo a un corredor de Ponteareas e lle pregunto o paso dos 4 km (16':55'') e voume facendo unha idea. Xa un pouco máis centrado encamiño a subida de Canido paso o 7 km e vexo a miña esquerda a Delio! saíra como un foguete e o estaba pagando,díxenlle que me seguira pero pouco despois deixoume ir.
10 km, sintome ben pero non teño referencia real de tempo. Bebo con avidez, a calor empeza a dar forte, o tramo do 10 ao 14 non me gusta,vai moita calor e non vexo case o mar.
14km, baixamos a Praia América, o temido vento non fai presencia pero a calor faise notar máis forte. Aquí e cando recordo que no blog puxera como hora prevista de chegada a Baiona as 12:00 e unha luceciña me di: por que non pos a función reloxo no cronómetro e te fas unha idea mellor do tempo que levas? e así o fixen,calculei que levaba unha hora e dous minutos (e visto o resultado final non andaba moi lonxe), do que non son consciente e de ter pasado pola alfombra de tempos, non sei se por que ía moi concentrado ou por que ía moi escarallado.
Chegamos á Ramallosa, moito público, unha señora piropea ao meu compañeiro de fatigas nese intre o que me fai sorrir e esquecer un pouco o sufrimento.
18 Km enfilamos Sabarís e vexo auns 200 metros por diante a Tino, anímome para tratar de engancharme a el, pero pasan os quilómetros e non son capaz.
19 Km entramos en Baiona, que longos son estes derradeiros quilómetros!!! son interminables, ves a Meta ao fondo pero non dá chegado,derradeiro esforzo! por fin vexo a meta, vexo a miña prima María que me saúda xunto a Mónica, paso por diante e só me fixo no reloxo de meta : 1:28:20,21,22... paso por meta e alí están Edu, Dani e Tino, todos moi satisfeitos polos tempos realizados, eu tamén, pero non podo asegurar cal foi o meu tempo real o que si estaba claro é que baixarai e bastante! da hora trinta que me marcara como obxectivo.
Pasa o tempo David non chega, mentres nos recuperamos bebendo e comendo rosca empezamos a preocuparnos. Por fin chega, a súa cara e de sufrimento e de descontento o seu tempo non era o que esperaba.
Xa rematou o esforzo agora é hora dos comentarios, das reflexións en quente, das noraboas e das promesas dasa que me quedo con unha que dixo David e a que tamén me sumo ( e creo que os demais tamén) : "Sólo sé una cosa,el próximo año estoy aquí otra vez intentando mejorar!!" Este é o espiritu do corredor. "Zapatilla Veloz" non se pode rendir.
Agora é hora dos agradecementos a todos por apoiarnos. Xa o dixen na entrada anterior e o reitero, é agradable e gratificante sentir que a xente te apoia no que fas, que sacrifiquen o seu tempo por estar contigo,por acompañarte nunha carreira no que nin lles vén nin lles vai, que disfruten co que ti fas . A todos mil grazas!!!
Vémonos no vindiero ano.

Saúde e quilómetros!!!!!

1 comentario:

ZAPATILLA LENTA dixo...

Primero una broma. Si algún día dejas el atletismo, siempre encontrarás un hueco como narrador de historias. Por lo menos el título de la narración ya lo tienes. Es el de "historias del corredor de fondo" que nos ha venido acompañando todo este tiempo.
Ni que decir tiene que me sumo gustosamente al agradecimiento hecho por tu parte a toda la gente que nos rodea.
En cuanto AL ASUNTO decir que efectivamente yo pensaba estar en el entorno de 1:31 a 1:33, pero la carretera me puso en mi sitio y esta claro que hoy por hoy no valgo eso. No obstante prometo mejorar para la próxima edición a la que ya me he autoinvitado.

Animo a que todos los miembros del equipo vayan dejando sus impresiones y por favor: NO ME ECHEIS POR MALO¡¡¡¡¡¡

Nos vemos