Historias de meu

Modo adestramento. Obxectivo París IV.

2012-01-29T21:30:00.002+01:00

Outra semana de adestramentos no peto. Tocaba semana de recuperación e a verdade é que o foi. Rodaxes un pouco máis curtas e series tamén menos esixentes das que ademais saín moi contento.

Para evitar a monotonía de correr por Castrelos tratei de buscar recorridos alternativos e atopei o paso de Bouzas, non está totalmente alumeado pero o suficiente se a noite non é moi pechada polo que creo que visitarei esa zona máis veces. As series do mércores fíxenas en Castrelos acopañado de Xan que está a se preparar para Vig-bay e que decidiu cambiar as súas series de dous mil por acompañarme nas miñas de 3x10'. O xoves rodaxe de novo por Castrelos. Como me aburría dar tantas voltas fixen os derradeiros dez minutos polas rúas de Vigo, mala decisión pois era noite de bastante tráfico. O sábado por motivos de traballo fixen o meu adestramentos máis tarde do habitual e tiven que aproveitar o tempo ao máximo, foron 10x2' que fixen na zona de Samil-Alcabre-Bouzas, pertiño da casa para non perder moito tempo.

Domíngo , é o día que aproveito para atoparme cos meus compañeiros de equipo e de aventura parisina. Tocaban oitenta minutos e saíronme oitenta e tres, mellor que hai dúas semanas xa que daquela. no mesmo circuíto, fixera pouco máis de hora e media, se ben por entón andaba arrastrando un catarro.

Empezo a atoparme ben e as sensación son cada vez mellores. Apunteime á media do Ribeiro que será outra boa proba para comprobar o meu progreso.

Saúde e quilómetros!

Modo adestramento. Obxectivo París III

2012-01-22T21:19:00.001+01:00

Terceria semana de duro adestramento e os quilómetros e as pernas empezan a pesar moito. En acumular quilómetros e facer cambios de ritmo é no que estou agora. As series son por suposto o que máis me está a custar, sobre todo as longas xa que as estou facendo entre semana , mentres que as curtas as fago o sábado, ao contrario do que viña sendo habitual nos anteriores plans que seguín. Probarei un par de semanas máis, se vexo que non dou feito pode que cambie a orde, xa se verá.

Para rematar a semana acudín coa familia tanina á Media Maratona Manuela Machado de Viana do Castelo. Non sabía como me ía sair, nin idea de como podía estar de forma, levo moi poucos adestramentos e nin de lonxe estou para facer unha boa marca. Por isto saín tranquilo coa intención de facer un adestramento de "calidade", unha rodaxe en compañía de moita xente. E podo dicir que estou satisfeito, moi satisfeito de como me saíu a cousa. Fun sempre cómodo, máis preocupado da miña musculatura, moi cargada, que dos tempos. Así fun ata o km 16 onde decidín cambiar e apretar un pouco. Setinme cómodo e isto é o que me fai saír contento .Rermatei en 1:30:35, lonxe das miñas mellores marcas, pero dentro do que daba por bo neste día.

Remato a semana con 75 km nas pernas. A vindeira é de recuperación e iso espero que sexa.

A seguinte proba será a Media maratón do Ribeiro o 19 de febreiro, para esa espero estar un pouco mellor.

Cando hai que estar en forma é o 15 de abril!

Saúde e quilómetros.

Modo adestramento. Obxectivo París II

2012-01-15T19:24:00.001+01:00

Segunda semana de adestramento duro e primeiro do plan específico para o maratón de París. O balance pode catalogarse de aceptable pois tras empezar ben a semana coas primeiras rodaxes e series na fin da semana non foi todo tan ben, e por que? por que a saúde non me acompañou. A metade de semana empecei con síntomas de catarro que fun aguantando ata o sábado. Este día tiña planificado as series curtas pero trsa pasar mala noite e comprobar que tiña unha décimas de febre decidín, sabiamente, renunciar a ese adestramento, e recuperarme ben e tratar de mellorar para asistir á tirada longa do domingo.

Así foi, un sábado de descanso deportivo e un domingo de 18 km. Ás 9:30 da mañán estaba xa no lugar establecido como punto de xuntanza dos taninos xunto a outros trece compañeiros de fatigas. Tratábase de facer 80 minutos progresivos e a cousa ía ben ata que chegamos ao km. 12 onde empecei a descolgarme coa intención de recuperarme e tentar apretar nos derradeiros km. Mantiven un bo ritmo ata o 16 pero a partir de aí foi unha calamidade, baixei moito o ritmo e malamente puiden rematar. Isto non fixo máis que comenzar, quedan trece semanas para París e xa haberá mellores días.

O vindeiro domigo unha boa representación dos Taninos acudiremos a Media Maratona " Manuela Machado" en Viana do Castelo ( Portugal ), unha carreira xa tradicional no noso calendario. Pola miña parte non vou coa intención de facer una boa marca, cólleme moi lonxe da miña mellor forma, tentarei facer un adestramento de calidade aproveitando as prestacións que esta carreira proporciona.

Espero estar plenamente recuperado na vindeira semana e poder cumplir cos obxectivos do plan.

Saúde e quilómetros!!

Modo adestramento. Obxectivo París I.

2012-01-08T18:52:00.000+01:00

Primeira semana do novo ano e empezo forte. Nesta semana fixen 61 km. de adestramento e iso que aínda non empecei con plan específico de preparación para o maratón de París . Durante a semana quixen afacerme a adestrar os cinco días que teño previsto facer de aquí ao 15 de abril e comprobar como reacciona o meu corpo. Rodaxes vivas, rodaxes suaves, series, tirado longa e competición todo na mesma semana.

As sensacións son moi boas, despois de ter que descansar polas molestias do nocello esquerdo estas case desapareceron, teño a zona un pouco cargada despois de tres días seguidos de adestramentos pero lonxe das molestias que tiña antes.

Para rematar a semana participei na primeira edición da correndo por Vigo ( no barrio de Teis , Vigo). Unha proba nova de case 8 Km. e bastanter dura para meu gusto por que tiñamos que dar dúas voltas por un circuíto que tiña unha subidiña ben xeitosa, cousa que non é do meu agrado, pásoo mal nas costas e nesta carreira xa lle chegaba coas que tiña. A pesar de ter adestrado moito na semana e do perfil da proba as sensacións coas que rematei foron moi positivas, competín ben e fixen 30:01 rematando no posto 101 .

Aquí deixo a miña carreira.

Os resultados da carreira : I Correndo por Vigo .

Maratón de París. Os Taninos invadirán París

2011-11-14T22:46:00.001+01:00

Xa está , xa estamos inscritos!. Dez taninos e un par de asimilados imos participar na Maratón de París o 15 de abril de 2012. Xa temos a incripción feita , os billetes de avión e só falta arranxar o tema dos hoteis, asunto no que estamos traballando, xa que atopar cuartos nun hotel céntrico para vinte e tres persoas non é tarefa doada sobre todo se temos condicionantes como é o tema do pecunio.

Agora hai que pensar en prepararse, e ben, para a cita, no meu caso desexaría voltar a baixar das tres horas e para iso hai que adestrar forte e ser constante, e agora que se achega o novo ano e o tempo dos bos propósitos este sería o meu.

Xa estou buscando un plan de adestramentos, teño o que realizamos nos maratóns anteriores e que deu moi bo resultado máis tentando non caer no aburrimento que pode traer repetir programa, estou buscando pola rede algún outro que poida axeitar as miñas/nosas necesidades e posibilidades ( cando escribo nosas é por que tamén penso nos meus compañeiros de equipo : os taninos).

A verdade é que hai moita oferta onde escoller, as propias webs dos maratóns ofrecen plans de adestramento, en foros e webs especializadas tamén. Nisto estou ademais de seguir correndo entre tres ou catro veces por semana e tentar que as molestias do nocello esquerdo desaparezan dunha vez.

Dende que rematei coas carreiras na San Martiño púxenme en mans dun recuperador que me detectou unha inflamación no tendón exterior que con descanso, tratamento e exercicios de fortalecemento desapareceu se ben as molestias na zona do tendón de aquiles seguen e terei que volver a visitar ao recuperador para pór unha solución. Non desexaría empezar a preparación do maratón con estes problemas.

Pois nestas estamos, ilusionados e con novas metas. Polo camiño a París temos outras carreiras as que teño pensado acudir : Media Maratona de Viana, Media Maratón do Ribeiro, a Interrunig no Porriño, por suposto a Vig-bay e seguro que algunha máis.

Aproveito para felicitar as festas a todos os que me seguen a través deste blog :

Felices Festas e Feliz e deportivo ano 2012 a todos!!

Saúde e quilómetros!

XXXV San Martiño. Ourense

2011-11-07T23:53:00.004+01:00

Parte dos Taninos

Que mágoa que agora dou por rematada a temporada. Agora que me empezaba a atopar ben e que me empezaban a saír os tempos. Isto demóstrame o que xa intuía hai tres semanas, faltábanme unhas sesións de adestramento máis. Pero non está mal chegar ao pico de forma na San Martiño. Carreira espectacular por número de participantes, pola boa organización e polo recorrido.

Chegaba a esta proba sen moitas esperanzas, despois da gastroenterite da semana pasada pouco puiden adestrar : un par de adestramentos dunha hora e unha saída suave o venres para estirar as pernas. O meu obxectivo era baixar de 40' e con esa intención me puxen na liña de saída xunto cunha parte dos Taninos que tiñan pretensións iguais ou superiores.

Decidín facer a carreira acompañando a Rama quen me dixo que pretendía tamén baixar de 40'. Saímos rápido, favorecidos por situarnos ben adiante, de feito debe ser a primeira vez que podo correr libre pola ponte do Milenio. Xunto a nós o compañeiro do CARMA Pancho "Beauvais". Primeiro tirando un , depois o outro fomos xuntos ata o km. 7,sempre cun ritmo por debaixo de 4 min/km. ; aquí Rama sácanos uns metros e non me vexo con forzas para seguilo, penso que na baixada do 8 ao 9 podo collelo. Chegado o momento non dou feito, non hai maneira, nin baixando son quen de recortar con Rama. Chegamos ao km. 9 e a estrada pica un pouco para arriba e isto dáme a puntilla , se ía xustiño de forzas agora se acaban, Pancho adiántame, vai forte e non podo seguilo, fago un último esforzo na subida da ponte romana máis que nada para non perder ritmo, dou a curva e vexo que o reloxo marca 38 e pouco e me deixo ir xa que o obxectivo está conseguido.

Km. 9

Entro en meta marcando 38':55''. Posto349º

Resultados da proba : XXXV San Martiño

Ao parar noto que a cabeza se me vai un pouco, un mareo polo esforzo, mais non foi a máis senteime un ratiño mentres Rama me acompañaba, enseguida me erguín e puiden coller as bebidas que a organización nos proporcionaba. Ao saír do pavillón puiden compartir as impresións da carreira cos compañeiros de equipo.

Despois do xamón

Trala charla, viaxe de volta e parada na Cañiza para degustar dunha boa ración de xamón, que bo ser Tanino!

Agora como dixen ao principio toca descansar, restañar as feridas, recuperarse ben para poder preparar o gran obxectivo da temporada : o maratón de París, estou emocionado co tema, facer un maratón internacional deste calibre vai facer que me esforce máis para volver a baixar das 3 horas. Xunto a min xa somos oito os Taninos inscritos nesta proba, xa temos pechado o avión só falta que concretemos aloxamento e por suporto un plan de adestramento que nos facilite acadar o nosos obxectivos.

París nos espera!!

Saúde e quilómetros!!!

Non houbo Pedestre para min. Haberá París.

2011-10-30T21:31:00.001+01:00

A saúde é o primeiro, e esta vez a gastroenterite gañou. Esta semana sufrin os efectos desta enfermidade. O mércores tiven que retirarme do traballo e irme para casa. O xoves crin que estaba recuperado e fun traballar e o venres de cea coa familia tanina, onde fixemos plans de futuro, próximo e a longo prazo. A curto prazo estaba esta carreira pero o sábado amanecín peor e non facía outra cousa que visitar o baño co que a decisión sabia era non correr. Sintoo moito porque a esta carreira téñolle cariño, en poucas carreiras podes gozar dun final tan espectacular como nesta. Así que esta é unha crónica do que puido ser e non foi. Tal vez o ano que vén poida recorrer as rúas de Compostela. Espero que esta doenza non me obrigue quedar na casa tamén o vindeiro domingo e poder participar na San Martiño, outra das emblemáticas carreiras de Galicia.

Nos plans a longo prazo os Taninos decidimos facernos internacionais por todo o alto, nin máis nin menos que participando no vindeiro maratón de París o 15 de abril. A verdade é que hai dez días nin se me pasara pola cabeza a posibilidade pero ao enterarnos de que o maratón de Barcelona coincide co Vig- Bay empezamos a barrallar a posibilidade de ir a París. É certo que sae un chisco máis caro que ir a Barcelona pero penso que a experiencia merece o esforzo.

Agora hai que inscribirse, buscar vos, aloxamento e empezar a preparar a carreira, conseguirei volver abaixar das tres horas? a iso irei!!

Saúde e quilómetros!!

Media Maratón Serviocio de Pontevedra 2011

2011-10-23T20:46:00.000+02:00

Sete semanas despois de empezar a preparar esta carreira chegou o día. E sete semanas foron ben poucas para conseguir o obxectivo de baixar de 1 h. 25 min. Xa unha vez rematad a Vigo +11 sabía que ese obxectivo era demasiado alto para min, polo que decidín baixar as pretensións e quedarme perto de 1 h. 28 min. e este si que saíu.

Con este obxectivo púxenme na liña da saída en compañia do meu novo compañeiro de adestramentos vigueses Horacio, quen tamén tiña o mesmo obxectivo. O caso é que situámonos moi atrás o que nos obrigou a facer un esforzo extra para coller o ritmo desexado ademais a chuvia e sobre todo o vento dificulataba a carrerira. A cantidade de corredores non era acorde coa largura da estrada pola que transitamos nos primeiros quilómetros, ata non atravesar o río non puidemos correr libres. No xiro da Xunqueira puiden ver como os meus compañeiros de equipo ían bastante por diante. Do km 6 ao 10 incrementamos o ritmo e fomos superando corredores pouco a pouco. No km. 16 subimos un pouco o ritmo pero ao chegar ao 18 sufrín un baixón, non era quen de seguir o ritmo de Horacio quedeime retrasado e ao lonxe podía ver como o Tanino Rama estaba ao alcance. Tentei recuperar e así o fixen xa que do 19 a meta fun moi forte, todo o forte que podía xa que as pernas xa notaban o esforzo dos quilómetros. Entrando no estadio quixen facer un derradeiro esforzo pero ía xustiño. Non din collido nin a Horacio nin a Rama pero rematei moi satisfeito coa carreria e o tempo realizado 1 h 27' 13'' ( posto 202). A dureza da proba polo vento e a chuvia fai que está aínda máis contento coa carreira.

Aquí deixo a ligazón aos resultados da Media Maratón Serviocio Pontevedra 2011

Pero o mellor viría despois, seguindo a tradición Tanina, trala carreira tocaba comer unha boas ostras de Arcade regadas cun bo Alvariño

Pd. Xa hai que buscar novos obxectivos. A curso prazo temos a Carreira Pedestre de Santiago e a San Martiño en Ourense e a longo prazo un maratón Barcelona , París ? xa veremos.

Saúde e quilómetros!

Vigo + 11 . 2011

2011-10-17T22:33:00.000+02:00

Unha edición máis desta edición da Vigo +11 pero esta era un pouco especial para min, era a primeira carreira á que acudía despois de mudarme a Vigo . Era tamén a primeira á que podía acudir en autobús urbano e a primeira na que me tiña que citar cos meus compañeiros de equipo os Taninos.

A iso das 10:15 xa estabamos pola zona do Areal, lugar de saída, un cada vez máis numeroso grupo de Taninos. Tralo café e os preparativos quentamos un pouco e ademais de ter quentado pouco a saída retrasouse de máis e cando se deu o pistoletazo eu xa estaba totalmente frío.

O obxectivo era igualar o mellorar os tempos do ano pasado. Con isto en mente saín poñendo un ritmo de 4 min/km e compaña de Dani. Así fomos xuntos ata o km. 7 onde me din conta de que estaba por riba das miñas posibilidades, ademais coincidía coa subida da rúa Coruña que se me fixo interminábel, baixei o ritmo e fun superado por Rama que viña facendo un carreria en progresión e a quen non fun capaz de seguir. Pensaba que podía collelo na rúa Camelias pero tampouco, cada vez o vía máis lonxe e a quen non vía xa era a Dani.

Tentei recuperar folgos camiño da rúa Venezuela, pegueime a un corredor que me viña superando e o seguín até o Corte Inglés.

Alí empezaba unha baixada a tumba aberta até a meta, ou iso pretendía que fose, a tumba aberta. pero nen tumba, nen aberta, non había máis, nin para pegar un cambio, de feito aínda fun superado por seis ou sete corredores máis . Ao chegar a meta marquei un tempo de 44':47'', corenta segundos peor que a edición anterior e con moitos taninos pisádome os talóns.

Non me vou machacar demasiado , sei que non estou en forma, fáltanme adestramentos e vou chegar moi curto de preparación á Media de Pontevedra así que o obxectivo de baixar de 1h. 25' vai estar moi pero que moi complicado, tal vez necesitaría dúas semanas máis de adestramento.

O vindeiro domingo correremos por Pontevedra e nos seguintes domingos a Pedestre de Santiago de Compostela e a san Martiño de Ourense, dúas citas as que espero non faltar xa que a partir de agora acudir ás carreiras será o xeito que terei de compartir asfalto cos meus compañeiros de equipo, e nas que espero poder mellorar o meu rendemento deportivo.

Deixo aquí a ligazón aos resultados da Vigo +11

Tamén deixo as fotos que atopei da carreira e un video caseiro que fixen coa colaboracíón da miña moza Graciela.

Os Taninos Runners de Ponteareas. Maratón por relevos do Miño Ourense

2011-10-04T13:56:00.000+02:00

Sinto o retraso desta crónica, os meus novos compromisos non me deixan case tempo para actualizar este blog, tamén teño que recoñecer que cada vez dáme máis preguiza pórme a escribir, peor vou facr un esforzo por que a ocasión merece a pena.

Esta vez non vou falar de min, se teño tempo e ganas xa falarei dos meus progresos neste mundo do atletismo., hoxe toca falar dos Taninos.

Quen son os Taninos? boa pregunta que tentarei responder. Alá polo mes de marzo de 2007 eramos un grupiño de amigos-coñecidos que tiñan como afección o atletismo popular e que compartían adestramentos nocturnos e participaban nas carreiras populares da contorna . Pouco a pouco o becho das carreiras foi inxectando o seu veleno máis e máis o que levou ao grupo a participar por primeira vez nun maratón ( Mapoma de 2008). Tal experiencia fixo que a pasión se redobrase e cada vez adrestrabamos máis e con máis ganas.

Pouco a pouco este grupiño foi medrando sumándose novos membros ao equipo e obtendo éxitos particulares.

O 2010 foi un ano clave. En marzo repetiuse a fantástica experiencia maratoniana, esta vez a cidade elexida foi Barcelona. E no mes de novembro adquirmos a categoría oficial de equipo ao rexistranos como tal no Rexistro Xeral de Asociación Deportivas de Galicia.

No 2011 a maratón de Sevilla na que participaron oito membros do equipo chegou a ter presencia nos medios de comunicación con artigos de prensa e entrevistas radiofónicas que fixeron que o equipo fose aínda máis coñecido.

Aos adestramentos cada vez acudía máis corredores, o gupiño comverteuse nun pelotón que se fai notar nas noites ponteareás, xa non somos catro "frikis" agora hai días nos que somos dezasete e como siga esta progresión teremos que pedir permiso á policia local para que corte o tráfico alí por onde pasamos.

Todo isto tivo o seu colofón o domingo 2 de outubro na maratón por relevos do Miño. Cinco equipos de relevistas chegamos a presentar na liña de saída e un deles fíxose coa terceira praza . O equipo formado por Carliños, Sito e Dani Bargiela ( a quen lle damos as grazas por sumarse a este proxecto) foi quen de obter un resultado espectacular.

Os demais equipos obtiveron os seguintes resultados:

Tista-Saúl- Edu: posto 12

Dani-Berto-Víctor : posto 70

Robert-David- Isma: posto 75

Anxo- Xose- José Antonio : posto 78

Dun total de 264 equipos chegados a meta

Resultados V Maratón por relevos do Miño

Ningún é profesional nin está becado, todos sacan tempo das sús vidas para poder adestrar e compartir experiencias correndo, todos fan esforzos por compaxinar vida familiar e deporte, por saír a correr cando chove, hai vento, frío ou calor extremo.

Ademais desfrutamos da compañía en comidas, ceas e festexos varios por que xa somos unha gran familia a familia Tanina!!

Saúde e quilómetros!

Adestrando forte

2011-09-12T10:00:00.002+02:00

Co obxectivo da media maratón de Pontevedra empezamos un novo plan de adestramento. Dende a Vig-bay alá polo mes de abril non voltara a pórme en "mans" dun programa d adestramento . Este foi a primeira semana dun total de sete que restan ata a mencionada cita.

Empezamos no martes coas series curtas de 200, 300 e 400 metros que me deixaron as pernas ben cargadas, o mércores rodaxe case suave, venres unha hora de rodaxe esta vez si que foi suave e no sábado as series longas (3000+2000+3000 ) nas que cumprimos os tempos nas dúas preimeiras pero non na derradeira na que volvín a repetir o mesmo tempo que na primeira. E para rematar a semana cambie a rodaxe longa por participar na II edición dos 10 Km das Xornadas marisqueiras do Berbés ( Vigo). A carreira tiña as 10 como hora de inicio pero eu empecei a trotar ás 9 parando só para recoller o dorsal e chip e colocalos . Esta vez acompañáronme ademais de varios Taninos o meu sobriño Martín que se ben aínda non cumpriu os quince anos xa é toda unha promesa no mundo da natación e que se atreveu a correr estes dez quilómetros como preparación pas a súa nova temporada . Como era de esperar non ía ser a miña mellor carreira , lonxe do meu estado óptimo de forma e coas pernas moi cargadas polos adestramentos da semana, remateina en 41 minutos e algo e sendo superado polo meu sobriño na liña de meta por uns segundos.

Destacar o resultado de Sito que celebrou as súa segunda paternidade cunha carreira fantástica xa que conseguiu rematar no decimoséptimo posto cu tempo de de 34':56''.

Volvemos as andadas, seguimos correndo.

2011-08-25T23:09:00.005+02:00

Non parei de correr, ou case, excepto quince días por unhas molestias no calcaño esquerdo que se ben non desapareceron de todo polo de agora non me impiden correr. Dende a carreira de Leiro a primeiros de xullo non volvín a competir, nin por forma física nin por ganas. Saín a adestrar os martes e os xoves por Ponteareas acompañado dun cada vez máis numeroso grupo de compañeiros que se uniron aos Taninos. Os sábados e/ou os domingos saía a correr polas rúas de Vigo, nada que ver con correr polas terras do Condado, demasiados coches e cemento para meu gusto.

Agora que remata agosto e semella que o verán vai tocando ao seu fin hai que ir pensando en novos retos. De primeiras temos en mente a media maratón de Pontevedra e polo medio o maratón por relevos de Ourense. Na distancia está a vindeira maratón á que queremos ir os Taninos, en principio Barcelona se ben abrimos a posibilidade de participar noutra se se dan as circunstancias.
Pouco a pouco irei retomando os costume de escribir neste blog, non hai que perder os bos costumes

Saúde e quilómetros!!

Deixo a ligazón as fotos das destas do verán e unhas fotos tiradas durante a nosa estancia en Sevilla.

sevilla 2011

Churrascada Tista

Churrascada Tanina

XXVIII Nocturna de San Xoán ( Vigo )

2011-06-28T16:27:00.003+02:00

XXVIII Nocturna San Xoán ( Vigo)

Volvín á competición, dous meses e medio despois da Vig-Bay decidín voltar a sentir o que é participar nunha carreira. Axudoume a tomar esta decisión dúas cousas : que me atopaba cada vez mellor de forma e que o circuíto é moi agradecido xa que apenas ten dificultades que salvar. Xunteime con varios Taninos na praza do Rei media hora antes do comenzo da proba. A praza rebosaba de corredores ( máis de oitocentos) o que dificultaba o quecemento que consistiu nunhas voltas ao redor da praza esquivando corredores.

As 21:15 deuse a saída. Situárame atrás,non queria ser deborado pola masa ávida de correr, pretendía saír reservón. Xa na rúa Camelias me din conta de que unha cousa é saír reservón e outra ter que andar polo que me vin obrigado a correr pola beiravía ata chegar á rúa Pi y Margall onde xa puiden correr ao meu ritmo sen impedimentos.

No meu cronómetro marcaba ritmos por debaixo de 4'/km o que me sorprendeu por que non cría que podía estar para acadar eses ritmos. A rúa Coruña semellaba unha pista de despegue pola velocidade que collían todos os corredores. A calma chegou na rúa Tomás Alonso, así e todo seguía adiantando corredores ata chegar a Bouzas. Alí xiramos cara ao Berbés pola avenida de Beiramar e a cousa cambiou un chisco pois o vento fixo acto de presencia dando forte de cara. No cruce coa rúa Coruña deume alcance un corredor co que seguín ata a gasolineira de Beiramar onde me deixou atrás,non me apeteceía esforzarme máis. Xa entrando na praza do Berbés apretei un pouquiño para non deixarme superar por outro corredor e facer un tempo de 30':48'', por debaixo das miñas espectativas iniciais.

Agora estou pensando en inscribirme en Leiro polo aquel de seguir no ambiente das carreiras e disfrutar dunha fermosa paisaxe polas terras do Ribeiro.

Seica teño que volver a escribir

2011-06-07T15:28:00.003+02:00

A xente me di : xa non escribes, que pasa xa non corres? No, non escribo, si , sigo correndo, é a miña resposta. Por que non escribo? sinxelamente : non teño nada que contar, non hai carreiras nin obxectivos á vista e ademais fáltame inspiración.
Aproveito par facer un resumo da miña actividade físico-deportiva dende a Vig-bay . A semana seguinte desta proba fun doar sangue ( aférese para ser máis preciso ) e dígoo por que non sei s e foi a raíz disto pero entrei nun baixón físico brutal. Cada vez que saía a correr sufría, ritmos baixos, cansinos e con moito esforzo. Pensei que podía ser froito da falta de obxectivos e marqueime un: a media de Coruña pasando antes pola carreira da Agüíñas no Porriño. Nin por esas, a carreira resultou un desastre , apenas sete km. que me costaron rematar polo que tomei a decisión de non correr na Coruña ( se non estou para correr sete como vou correr vinte e un ? pensei).
Cambio de obxectivo, había que recuperar folgos. Dende esa semana saír a correr sería saír a trotar para ir recuperando sensacións, nada de carreiras, nada de series.
A principios de mes de xuño decidín regresar ao ximnasio para volver á rutina e para compensar a falta de adestramentos. E nestas estamos, se todo vai ben igual me animo a participar nalgunha carreira como na nocturna de San Xoan.

Se cadra volverei a escribir.

Saúde e quilómetros!!

Pd. O 8 de xuño celébrase a primeira "pachanga tanina" de futbol . A ver que tal se nos dá correr detrás do balón.

E volveron as series

2011-05-04T23:19:00.003+02:00

Dende a Vig-bay non teño corrido moito, como moito tres días a semana o que máis. Precisaba dun descanso físico e psíquico, pero hoxe, animado por Edu e Isma atrevinme a facer unhas series de 1000 m. con eles. Máis ben acompañeinos ata Pardellas e alí xunto con Anxo fixen cinco series de mil entre 3:58 e 3:38. As sensacións? penosas, como boto de menos estar en forma! As pernas pesadas, falto de ritmo, sen forzas... en definitiva que estou para o arrastre.

O peor é que estou inscrito na carreira das Agüiñas, organizada pola Club de atletismo Porriño, este domingo día 8, e á media maratón de A Coruña para o día 15. Se a estas sensaciósn das series de hoxe lle sumo a "páxara" que me deu o domingo pasado adestrando o futuro nestas carreiras éche ben negro. Mais non desespero, seguro que me irei atopando mellor pouco a pouco, agora non me preocupa moito non facelo ben nestas carreiras, ata despois do verán teño tempo de pórme en forma e aí si que darei guerra, de momento a gozar de correr coa luz do sol e co calorciño e das festas e comilonas como a que temos prevista para o 14 na finca do Tanino Tista quen nesta fin de semana vai participar nos 101 Km. de Ronda, dende aquí moitos ánimos para tan dura proba.

Seguimos na estrada ! ( menos pero seguimos!)

XII Media maratón Vig-bay. A crónica

2011-04-11T21:59:00.008+02:00

E saiu ben, tanto medo que tiña e que ben o pasei!. Mañá perfecta para correr, fresquiña, perfecta para correr. Así estaba a climatoloxía ás nove da mañá cando os Taninos e acompañantes chegamos a Samil. A avenida xa arrecendía a carreira importante.

Como non tiña claro cal ía ser o meu rendemento na carreira, tomeino con moita calma, non estaba nervioso, decidira desfrutar de todo o ambiente que rodea a esta proba.

A carreira comenzou putual, ás 10:30, os Taninos saímos moi adiante, tanto que tardei apenas sete segundos en pasar por debaixo do arco de saída. Nese intre ía acompañado de Tista, Edu, Isma, Sito, Dani, David e Robert. Saímos moi libres, sen apenas ser estorbados o que fixo que marcásemos un primeiro quilómetro moi rápido. Atopábame ben pero optei por facer unha carreira conservadora, o medo a mancarme de novo estivo presente en toda a carreira. Primeiro quixen acompañar a David e marquei o ritmo que el desexaba seguir, mais antes de sair de Samil vin que non era quen de me seguir. Púxenme a carón de Dani momento no que me enterei de que ía tocado dun isquio por culpa dun mal paso ao esquivar un cono do trazado. Acompañeino ata a praia de Canido e xusto antes de inciar a subida díxome que non podía seguir, xa en meta me diría que fixo o resto da carreira "andando"! ( impresionante! ). Quedei só, Isma ía xa bastantes metros por diante e por suposto Edu, Sito e Tista a moitos máis.

Km. 10 en 41:00 minutos, ben, controlando, o duro aínda estaba por chegar e quería gardar forzas. Sobre o km 14 alcánzame Pancho ( Beauvais) e decido seguilo, chegamos a Praia América o día empeza a abrir e o sol a pegar, nin gorra, nin crema solar para protexerme ( ámbalas dúas cousas quedarían no coche), aproveito todos os avituallamentos para refrescarme por dentro e por fóra.
Km 17 , A Ramallosa, o percorrido cambia de sentido e o vento fai presencia de cara, pega forte, moléstame e fai que teña que esforzarme máis. A dúbida sobre a miña lesión segue na cabeza, non me atrevo a cambiar o ritmo ( tampouco sei se sería quen de facelo). Pasamos Sabarís, teño a impresión de que este ano hai máis xente animando nesta zona. Vou ben, facendo cálculos , creo que podo baixar da hora vinte e seis. Chegamos a Baiona, como sempre o derradeiro km. faise interminable, como chego bastante fresco podo gozar do espectáculo, busco coa mirada aos amigos e saúdo, teño forzas para esprintar e facer unha marca por debaixo do previsto :1 hora 25 min. 45 seg. non está nada mal para levar quince días sen adestrar.

Na liña de meta saúdame Pilar Ruiz, alma mater desta carreira e aproveito para agradecerlle os detalles que tivo cara a nós no proceso de inscripción e para darlle a noraboa pola organización.

Xa no magnífico avituallamento que nos tiñan preparado ( rosca, iogures, auga, froita, isotónicas ) saúdo aos meus compañeiros,cada quen conta a súa carreira mentres repón forzas, e non me deixo de asombrar cos corredores que parecen saídos dunha pelicula de posguerra cargando en caixas produtos do avituallamento, increíble!.

Mágnifica carreira para min, unha fixa no meu calendario e iso que, fose pola calor, por lesións ou por falta de preparación, aínda non conseguín facer a carreira perfecta nesta proba . Quen sabe igual na vindeira edición.

Clasificación da XII Vig-Bay

Fotos dos Taninos

Saúde e quilómetros!!

XII Media maratón Vig-bay

2011-04-07T22:51:00.003+02:00

Pois si , creo que estou apto para poder participar. Hoxe, xoves, veño de facer unha proba do meu estado físico. A lesión non me provocou molestias outro tema é a falta de adestramentos provocada polo parón ao que me vin obrigado para recuperarme da lesión, dez días sen adestrar.
Na proba de hoxe notei as pernas moi pesadas consecuencia lóxica de non adestrar e do paso polas mans da fisioterapeuta.

Non podo pensar en facer marca persoal, nin tan sequera baixar o tempo da edición pasada, agora mesmo con chegar á meta de Baiona sen problemas doume por satisfeito.

A carreira é, na miña opinión, a mellor de Galicia. Cada ano máis e máis corredores se preparan para participar nela. Por percorrido, polo ben facer da organización paga a pena participar aínda que non sexa nas mellores condicións.

Os Taninos presentamos equipo por cuarto ano consecutivo. As nosa aspiración tanto individual como por equipos non pode pasar máis alá de pasalo ben e se podemos entrar entre os vinte primeiros equipos mellor.

O domingo día a dez é a cita, as previsións meteorolóxicas son boas polo tanto só falta poder desfrutar.

Sáude e quilómetros!!

A cousa pinta mal

2011-03-30T21:01:00.005+02:00

A menos de quince días da edición máis numerosa da historia da media maratón Vig-bay , máis de catro mil inscritos, non teño segura a miña participación. É lei dos deportistas as lesións ,que sempre son inoportunas pero as veces son "máis" inoportunas.
Hai dúas semanas manqueime nun adestramento facendo series, unha sobrecarga que derivou nunha contractura. Descansei , fun a fisioterapia e nunha semana estaba de novo dándolle á zapatilla. Tan ben me atopaba que decidín ir á V carreira dos 10Km da cidade univeristaria de Vigo (máis coñecida como CUVI). Esa semana adestrei ben, sen molestias se ben é certo que non lle metera ritmos altos.

O domingo fomos ata a mencionada carreira Tista, Isma, Edu, David, Victor e un servidor ademais da sección femenina dos taninos :Mónica Hombreiro. A miñasintención era rematar entorno aos 38' e con esa intención saín preto da cabeza de carreira, non moi lonxe de Edu, fun só ata o km 3 no que me colle Isma e continuamos xuntos, sempre vendo na distancia a Edu, aos demais compañeiros víamolos nos cambios de dirección que facía o circuíto. Así fomos , mantendo sempre un ritmo por debaixo de 4'/Km ata o km 9. Aquí pasou o inesperado, sen aviso previo sentín como se me cargaba o isquio dereito e me obrigaba primeiro a baixar o ritmo e despois ter que parar e regresar a meta andando, foi a miña primeira retirada nunha carreira. Os demais compañeiros cumpriron os seus obxectivos coas escepción de Edu que uns segundos antes de pararme eu tamén se viu obrigado a parar por unha forte dor causada por un flato e unha vez recuperado puido reanudar a carreira, se ben non puido cumprir os seus obxectivos. Mónica pola súa parte rematou a carreira moi ben e iso que se queixaba dun xeonllo.

Tres días despois da carreira sigo con molestias. Trala carreira apliqueille xeo, e pomadas antiinflamatorias, ademais de sesións de fisoterapia e aínda así noto molestias. Creo que me teño que esquecer de poder facer unha boa marca na carreria, iso para empezar, e espero que as consecuencias sexan só esas, a día de hoxe dou por bo podela correr sen molestias, for cal for o tempo que faga.
Fago votos para que así sexa, descansarei o que sexa necesario, non farei ningunha actividade deportiva, seguirei indo a fisioterapia, tomando ibuprofeno, aplicando frio e Voltarén todo por poder estar na saída da mellor carreira de Galicia o día 10 de abril e podela disputar en compañia dos Taninos e catro mil corredores máis.

Saúde e quilómetros!!

XII Media maratón Vig-Bay

2011-03-21T13:36:00.005+01:00

A menos de vinte días para esta carreira os taninos xa temos o equipo conformado e inscrito e este ano cunha novidade, por primeira vez formará parte do equipo unha fémina: Mónica Hombreiro, a compañeira do tamén tanino Fernando Rama a quen recibimos con ledicia e que vai debitar na distancia, dende aquí desexámoslle éxito na súa carreira.

Polo que respecta ao resto de integrantes estes son:

Edu , Tista, Isma, Dani, David, Victor, Robert, Sito e un servidor, en total dez corredores. Cada quen ten o seu obxectivo, nalgúns casos moi esixente como é o baixar de 1:20'. O meu non o teño ben definido aínda. En principio quero baixar a miña marca de 1:25' lograda o ano pasado, creo que podo facelo mais estes días estou un tanto preocupado por unha lesión de última hora en forma de sobrecarga no isquio dereito que me ten preocupado, de feito a semana pasada case non puiden adestrar e nesta semana non vou poder facer as series curtas, causantes de tal lesión.

A nivel equipo espero poder superar a 19º posto de hai dúas edicións, xa que desta vez temos un par de galgos que poden facer moi bos tempos.

A Vig-bay é a carreira por excelencia en Galicia, a día de hoxe xa supera os 3000 inscritos e aínda non se pechou a inscripción: Non sei se se chegará aos 4000 previstos pero xa de feito pasa por ser a mellor media tanto en participación como en infraestrutura. Os Taninos estaremos ao nivel que tal proba merece.

Saúde e quilómetros!!

Gústache correr?

2011-03-09T00:21:00.003+01:00

Navegando pola rede atopei esta entrada que reproduzo aquí e creo que me identifico con máis da metade das cousas que di, será grave?

¿Eres adicto a correr?

Sabes que ya eres corredor cuando:

Tratas de convencer a todo el mundo que corra 5 km, "porque eso no es nada."
Te sabes las distancias a todas partes con una precisión de 0.1 km.
Te parece que la diferencia entre 14km/h y 15km/h es inmensa.
La enfermera se asusta porque tus pulsaciones están en cuarenta.
Tus héroes son todos africanos y te empiezas a parecer a ellos.
Plátanos, pasta y agua son el 80% de tu dieta.
No corres para adelgazar, sino que adelgazas para correr.
Te levantas más temprano los fines de semana que los día de trabajo.
Los viernes te acuestas más temprano que el resto de la semana.
Sales escondido a correr porque te da pena decirle a la familia que vas por tu segunda carrera del día.
En un día "suave" corres 10km.
En el lavandero hay un sitio especial para la ropa de correr.
Cuando viajas, los zapatos los cargas en el equipaje de mano.
Eres el único al que no le importa que el ascensor no funcione.
Ya nadie pelea contigo porque sales a correr un 25 de diciembre.
Corres 13 km, te bañas, te vistes, desayunas y cuando el resto de la gente se despierta te pregunta: ¿Qué pasa? ¿hoy no corres?"
No puedes correr en el gimnasio porque la cinta tiene un limite de 30 minutos (de todas maneras correr en cinta te parece una mierda.)
Ves maratones por televisión.
Cuando los gels y los energy-bars te empiezan a saber bien.
Mezclas Gatorade con agua porque "la concentración comercial no es la correcta".
Desayunas a las 4 de la mañana.
Te molesta la gente que le llama a cualquier carrera "maratón."
Cuando la familia ya no te dice que corres mucho o que estás muy flaco.
Viajas 100 km para una carrera de 10km.
Te fijas en las zapatillas que usan otros.
Sabes que Runner's World siempre publica lo mismo y de todas maneras estas suscrito y la lees todos los meses.
Sabes más de rodillas que un médico.
Te puedes tomar 4 litros de agua seguidos.
Tienes un blog para escribir estupideces como éstas.

XXVII Maratón de Sevilla de xosecarrera en Garmin Connect: Detalles

2011-02-23T23:11:00.001+01:00

Aquí pódense ver os detalles da miña carreira de Sevilla

XXVII Maratón de Sevilla de xosecarrera en Garmin Connect: Detalles

XXVII Maratón de Sevilla. A crónica .

2011-02-18T14:04:00.007+01:00

Mércores 9 de febreiro, hoxe son ás derradeiras series de mil en Pardellas antes da carreira, antes un breve trote de catro quilómetros e informar aos meus compañeiros de que no Atlántico diario van a sacar unha noticia sobre a nosa experiencia, esta mesma tarde chamáronme para facer unha entrevista, fainos ilusión isto de saír na prensa. As series saen ben, estou moi contento creo que a carreira vai saír como quero. Despois do adestramento reunímonos para perfilar a viaxe a Sevilla.

Xoves 10 de febreiro , efectivamente saímos no Atlántico, xa somos famosos!. Estamos desexando que chegue o día da carreira, a espera faise longa. Empezo a ter molestias no arco pé dereito, o pé que tiven lesionado no verán. Non quero darlle importancia seguro que son os nervios.

Venres 11 de febreiro, día da viaxe. Saímos cara Santiago as 15:00 para dende alí ir en avión a Sevilla, pero antes teño que ir a traballar pola mañá e por sorpresa recibo a chamada de dúas emisoras de radio ( Radiovoz e Onda cero) queren entrevistarme para contarlles a aventura, póñome un pouco nervioso pois as dúas entrevistas van en rigoroso directo, Onda cero as 13:10 saio airoso do asunto, a segunda Radio Voz as 14:45 mellor aínda empezo a collerlle gusto a isto das entrevistas.

O avión sae cun pouco de retraso e vai cheo, nel coincidimos con Dani Bargiela e con outros corredores do equipo Atletismo Monte Segade de Lugo, polas pintas algún corredor máis se pode ver na cabina do avión.

Xa en Sevilla e unha vez instalados no piso saímos a trotar un pouco para estirar pernas, temos o piso en pleno centro histórico plagado de bares cheos de xente que nos miran estranados, xa estamos acostumados a que nos vexan con cara rara. Durante a carreira as dores no pé volven, son molestias pequenas pero fan que a cabeza empece a darlle voltas en sentido negativo, empezo a pórme nervioso. Despois da cea en grupo e das risas trato de esquecerme do tema.

Sábado 12 de febreiro a representación tanina levántase cedo e tras o almorzo nos diriximos ata a feira do corredor instalada no Estadio Olímpico ( Illa da Cartuja) na procura dos dorsais. O camiño facémolo con calma, son tres quilómetros de paseo por calle Sierpes, Alameda de Hércules e a Cartuja,ao día seguinte teremos que facelo de novo pero máis a présa.

Xa no estadio recollemos os dorsais e os agasallos, hai moita xente a recollelos e poucos a entregalos, as colas son bastante longas, a pesar de que David non levaba o DNI ( á súa carteira pasoulle como ao carro de Manolo Escobar) déronlle o seu dorsal sen problemas en cambio Víctor e Tista teñen problemas cos seus dorsais pois non aparecen, tras ir e vir dun lado ao outro conseguen o ansiado dorsal.

Na bolsa de corredor hai unha camiseta e pantalón de atletismo ademais dunha bolsa para levar roupa, chaveiro, insignia conmemorativa, bastante completa para o que pagamos de inscripción.

Despois de dar unha volta pola feira (nada que ver en tamaño coa de Barcelona) e de sacarnos unha foto con Luís Miguel Martín Berlanas fomos cara a comida de hidratos que proporcionaba a organización nas instalacións de "Isla Mágica". Prato de pasta (escaso), actimel, mazá, froitos secos, flan e bebida que desfrutamos nun ambiente agradable rodeados de corredores de todas as partes de España.

Pola tarde decidín durmir a sesta e descansar mentres preparaba as cousas para o día seguinte e contestei as mensaxes de ánimo recibidas.

Mentres nos preparamos para a cea tiven un ataque de pánico, estaba realmente preocupado, non as tiña todas comigo de poder rematar a proba e moito menos de baixar a marca persoal, nin o chocolate conseguira calmarme, deiteime un pouco, descansei e coa charla de equipo conseguín tranquilizarme.

Trala marabillosa cea en compaña dos Taninos contando anécdotas, bromas, etc apaguei o móbil e a durmir non sen antes botarlle radio salil ao pé.

Domingo 13 de febreiro . 6:30 soa o despertador. Os Taninos imos espertando e preparando o almorzo. Non estou nervioso, nin preocupado, o que teña que ser, será. Cada quen fai o seu ritual pre-carreira. No meu caso despois de rematar o almorzo, que foi igual ao de todos os días, empezo a me vestir. Crema nos pés ( outra vez radio salil), íngoas, sobacos e peitos, hai que evitar as rozaduras. A continuación o uniforme de tanino cos petos do pantalón con dous xeles e unha pastilla de glicosa. Preparo a bolsa que vou deixar no gardarroupa e cando xa estamos todos listos saímos cara o estadio olímpico, son as 8:15.

Imos metade trotando metade camiñando, así as 8:45 xa estamos nas portas do recinto deportivo. Fotos de rigor, deixo a roupa no lugar reservado imos ata pista.

O ambiente é espectacular, milleiros de corredores de aquí para alá, nervios, visitas aos urinarios uns, mexada en botellas de plástico outros, saúdos, charlas...

Faltan 20 minutos e xa estamos todos en liña de saída. A espera faise longa, entretémonos mirando o vídeo marcador do estadio que emite imaxes do interior, non penso no pé, se teño que retirarme xa sei onde vai estar Anxo vendo a proba ( km. 5, 10 e 15 ) se supero eses quilómetros a cousa vai ben.

Son ás 9: 30 horas, soa o disparo de saída : Empeza o Maratón !

A pesar de estar ben colocados saímos andando, incluso arrastrando os pés, perdo aos meus compañeiros e non consigo empezar correr ata saír do túnel do estadio, saída mal organizada pois ao non haber caixóns de saída hai corredores que non se sitúan onde por marcas lles correspondería. O primeiro km. fágoo a 4:49, moi lento, ata pasado o primeiro km onde a avenida é ancha non consigo coller o meu ritmo. Busco un grupo no que arrouparme e me pego a uns corredores do Monte Segade. Os quilómetros van pasando, atópome ben, trato de manter un ritmo de 4:10 e o mellor é que non me doe nada, así ata o km.12 onde vexo que vou mellor que os meus compañeiros e busco outro grupo por diante.

Paso o 15 saúdo a Anxo e a Luís , non os volvería a ver ata a meta, sen rastro de dores no pé, concéntrome na carreira. A única molestia que teño é unha dor debaixo do ombreiro esquerdo, unha vella contractura que co frío que vai nesta mañá estáme a fastidiar.

Chego á media maratón marcando un tempo de 1:28:40 vou máis lento que en Barcelona, pero penso que o podo recuperar.

Busco outro grupo por diante, alí hai un corredor ourensán, charlo un pouco, animámonos e póñome a tirar do grupo, aquí prodúcese a anécdota da carreira pois ao ver o nome de Ponteareas na camisola varios compañeiros de grupo lémbrase de Álvaro Pino, botamos unhas risas e sigo ao meu.

Km 29, pasamos polo Benito Villamarín (estadio do Betis), e consigo contactar con outro grupo, comprobo que vou ben, este grupo parece o bo e trato de seguir o seu ritmo.

Atravesamos outra vez o río para adentrarnos en Triana, máis ben rodeamos Triana, empezo a sufrir, creo que empeza o maratón de verdade. No km. 35 o grupo empeza a desfacerse, algúns fan a goma, outros van mantendo o ritmo, eu entre eles, outros o incrementan , teño a sensación de que aquí se está xogando a marca, como comprobo que sigo por debaixo das tres horas non me preocupo.

Km. 38 entro de novo na illa da Cartuja, chéirase a meta, nin rastro do grupo, cada quen sobrevive como pode, empezo a ser superado, aumento o ritmo pero teño medo de romper e volvo a baixalo, prefiro manterme como estou o que conleva que os seguintes quilómetros van ser máis lentos.

Km.41 o estadio esta aí, que ganas teño de chegar! Esquézome do reloxo, é hora de gozar do conseguido, penso nos adestramentos, nas series, nos días nos que estando de vacacións me levantaba cedo para correr, nos amigos que me apoian. Entro no estadio faltan trescentos metros nada máis, nese intre desexaría que o tempo se parase para poder gozar mellor do momento mais pola contra apuro o ritmo, adianto corredores, saúdo a Anxo na bancada, ergo os brazos, entro en meta ( 2 h: 58': 01'' ) , párome, ando, dánme unha toalla para cubrirme, bebo , saúdo, emociónome cando recollo a medalla , que bonita é! . Atópome con Edu, abrazámonos, que tempazo fixo! ( 2:53: 47) . Pouco a pouco ímonos xuntando os taninos, vexo a Tista ( 2: 52: 58) coxeando, dende o km 15 co xemelo tocado, tamén vexo a Carlos ( 2:51: 51) , quéixase do esforzo, e quen non!, grandes tempos para ser debutantes. Ao pouco chegan Dani ( 3: 06: 50 ) , Víctor e David ( 3: 11: 39 ). Xuntámonos e imos ata a bancada e dende alí vemos chegar a Robert ( 3: 38: 46) , vai fastidiado, o xeonllo non lle respondeu e pola súa cabeza pasou a retirada pero aínda non se retirou un tanino dun maratón! bravo Robert!

David no km. 5

Xa todos xuntos regresamos a casa andando, onde nos esperan unhas marabillosas pizzas e unhas refrescantes cervexas que temos ben ganadas. Contamos a nosa carreira e celebramos o éxito. Na tardiña toca ir de pinchos, finos e cañas. A experiencia toca ao seu fin.

Luns 14 de febreiro regresamos a Ponteareas non sen antes dar un último paseo por Sevilla antes de coller o autobús que nos deixa no aeroporto.

Foi un fin de semana fantástico, alguén o bautizou como o “Gran Hermano Tanino”, cada quen no seu papel : cociñeiros, animadores, organizadores e sobre todo amigos e deportistas.

Xa estou pensando na seguinte, esta experiencia hai que repetila, tal vez Barcelona 2012 ? pode ser.

Agora hai que pensar en recuperarse, a Vig-Bay está á volta da esquina e aí hai que dálo todo de novo.

Saúde e quilómetros!!!

Maratón de Sevilla

2011-02-14T23:11:00.004+01:00

Para todos os que esperades a crónica desta experiencia quero pedirvos paciencia, hai moito que contar e quero facelo ben asíq ue preciso de tempo. Para abri boca aquí vos deixo algunhas fotos que atopei pola rede.
Paciencia!

A primeira de moitas!

2011-02-10T23:58:00.002+01:00

Maratón de Sevilla, a unha semana

2011-02-06T13:15:00.005+01:00

Pois si dentro dunha semana xa estará todo rematado, xa haberá que buscar novos retos, novos obxectivos, pero de momento vaiamos a desfrutar desta carreira. Xa temos case todo preparado para viaxe, o traslado a Lavacolla, os billetes de avión a reserva do piso, ata temos a un tanino d na cidade de Sevilla que nos vai a facer a reportaxe fotográfica moi ao seu pesar, xa que o compañeiro Anxo de seguro que desexaría máis correr no maratón que estar perseguíndonos polas rúas de Sevilla, pero unha lesión impídello, haberá outras oportunidades para resarcirse.

Con respecto a preparación deportiva esta semana que deixamos realizamos o test do 6000 m. do que todos saímos satisfeitos. No meu caso pretendía probar se estou en condicións de tentar mellorar a miña marca de 2:57:27 e saquei a conclusión de que pode ser posible aínda que non vai ser doado, vai a andar a cousa moi xusta.

Os obxectivos están xa definidos : Tista e Carlos entorno a 2:45:00 ( para ser a súa primeira experiencia coa distancia é un reto importante ) ; Edu pretende estar ao redor de 2:52:00, eu baixar a marca antes mencionada e Dani, David, Victor e Robert estarán nas 3:15:00.

O que pretendemos e desfrutar, xa sabemos que hai xente que non entende que se poda desfrutar correndo, a esa xente lle digo que proben dentro das súas posibilidades e xa verán como cambian de opinión, a desfrutar polo tanto imos a Sevilla e do que alí suceda daremos conta no seu debido tempo.

Saúde e quilómetros!!!

Media Maratona Manuels Machado ( Viana do Castelo)

2011-01-30T22:46:00.004+01:00

Magnífica carreira! pola organización, polo recorrido ( duro pero perfectamente organizado) e ademais acompañounos o tempo.
Seis Taninos máis o compañeiro Carlos, os que imos a Sevilla, fomos ata Viana para participar nesta proba. Cada quen co seu obxectivo particular condicionado pola cita maratoniana de Sevilla.
Chegamos con tempo suficiente para recoller o sobre cos dorsais e tomar un cafeliño con calma e ir ao baño, tanta calma que tiven que andar a cen para cambiarme e dispoñerme case sen quentar na liña de saída. De feito tivemos que saír moi atrás o que condicionou a nosa carreira nos primeiros quilómetros.

Non sabía moi ben como plantexar a carreira. Na previa decidimos sair xuntos Tista, Carlos, Edu máis eu, tratábase de facer unha media de 4:05 min/km, como preparación para o maratón. E con esa idea saímos, pero ao chegar ao km 6 xa nos quedamos sós Edu e eu, Tista e Carlos non foron quen de mater un ritmo " baixo" para as súas posibilidades, polo que enseguida colleronos distancia.
No cambio de sentido do km 10 puidemos ver cal era a situación de carreira. Tista, Carlos, Edu-Xose, Victor, David e Robert o cal corría un tanto mermado de facultades por ter pasado mala noite. Estes serían tamén os resultados en meta.

Pola miña banda decidín seguir a Edu a pesar de que incrementou o ritmo or deibaixo de 4'/km. De aquí a meta non baixaría ese ritmo. Conseguín manterme con el e atopeime ben e con forza nas subidas, as que lle teño moito medo, isto deume confianza para manterme así. Xa no km. 20 aproveitando a baixada Edu estirou a zancada e xa non puiden seguilo máis que coa mirada. Xa Na recta de meta sufrín para rematar, terreo empedrado, costa arriba e con 21 km enrriba. Tempo final neto 1h.24':35''.

A valoración ten que ser positiva, é a primeira e única toma de contacto coa competición antes da cita sevillana e non sabía como ía a atoparme, o resultado final déixame contento pero non como para estar seguro de poder baixar das tres horas. En xeral todos rematamos satisfeitos coa carreira feita.

Na vindeira semana faremos o test do 2x6000 que nos pode dar a todos unha mellor idea de cales son as nosas posibilidades.

Na vindeira entrada contarei como foron estas series.

Pa ver os resultados da carriera aquí.

A tres semanas.

2011-01-23T21:01:00.003+01:00

Creo que xa está todo feito, xa non hai máis que facer, o que non se fixo ata agora xa non se vai facer. Falo da preparación para o maratón de Sevilla. Esta semana foi a última semana dura de adestramento : series de 15x400 entre 1:36 e 1:15 , dúas rodaxes de 11 e 13 km , series de 4x3000 entre 13:00 e 11:44 e para rematar case 25 km nunha hora e cincuenta minutos. A nota que me poño nesta semana é de notable. Despois dunha dura semana como a que mencionei, na tirada longa atopeime moi ben sendo quen de facela en ritmos progresivos facedo os derradeiros quince quilómetros todos por debaixo de 4:30 e algúns entorno aos 4 min/km.
Agora xa só quedan unhas series de 1000 metros , a media maratona de Viana e unha rodaxe suave de 90 min. ademais dunha cantas rodaxes.

Non sei se estou preparado para volver a baixar das tres horas. Vou tentalo, por iso non quedará. Tal vez a media de Viana sexa unha proba que me de unha mellor avaliación do meu estado físico. Non sei, a día de hoxe como a vou a enfocar, se dálo todo ou ser reservón tendo en conta que esta carreira é só quince días antes do maratón e pode que o esforzo de desputar unha media poda pagalo no obxectivo final en Sevilla. Teño toda a semana para pensalo aínda que seguro que ata que non estea correndo polas estradas portuguesas non tomarei unha decisión, de momento o que si xa teño decidido é que cando remate este escrito voume inscribir no maratón, xa vai sendo hora.

A por Sevilla!!

Sevilla, faltan catro semanas,

2011-01-16T13:45:00.002+01:00

Menos dun mes xa afinamos a preparación. Estas dúas semanas pasadas e a vindeira son de carga e de facer moitos quilómetros. Na semana pasada e nesta cheguei a sumar máis de setenta e cinco quilómetros por semana o que me fai chegar ao domingo moi cansado, resultado lóxico.

Esta recén rematada semana foi especial dura e esixente. Comenzamos con dúas series de cinco mil que fixen en 20:40 e 19:33 respectivamente. Non as acabei excesivamente cansado pero na rodaxe do día seguinte si notei as pernas moi pesadas. Igual sensacións tiven na fin de semana, xa que o venres fixemos dez series de mil entre 4 e 3:28 a úlltima, o sábado e o domingo as pernas sentíaas moi pesadas. Sobre todo na rodaxe longa do domingo, case vinte e catro quilómetros nos que en ningún momento me atopei cómodo, as pernas doíanme nas costas e non era quen de aumentar o ritmo polo que non me quedou máis remedio que cambiar ritmos fortes para finalizar por facer uns minutos de máis pois no adestramento de hoxe, domingo, tiña que facer unha hora cincuenta rematando forte e rematei por facer unha hora cincuenta e tres mantendo o mesmo ritmo.

Na vindeira semana faremos un cambio no plan para adaptar os adestramentos á Media maratona Manuela Machado de Viana do Castelo ( Portugal) . Non teño claro que tipo de arranxos facer nos adestramentos se series curtas entre semana ou facelas un pouco máis longas, dicidirémolo sobre a marcha.

O día 30 participaremos nesta bonita carreira no veciño Portugal, carreira na que tarnatan moi ben ao corredor e en especial aos corredores galegos que nos desplazamos até esta fermosa cidadade.

Despois pensar xa en Sevilla, dígoo como se non levaramos pensando nesta cita dende hai meses, xa temos viaxe e alonxamento arranxados só falta non esquecerse de facer a inscipción!

Feliz 2011.

2011-01-02T16:33:00.006+01:00

E xa estamos nun novo ano. Ano que nos deparará a participación en novas carreiras esta vez como club legalmente rexistrado. Entre estas carreiras destaco por ser o primeiro gran obxectivo o Maratón de Sevilla . Na preparación desta proba estamos inmersos agora, cada un co seu obxectivo, uns rematar, outros baixar de 3:30 e outros con metas máis esixentes, como é a miña xa que pretendo volver a baixar das tres horas ou a de Edu que aspira facer 2 horas 52 min. Isto lévanos a facer algúns adestramentos diferentes. Eu sigo o plan que xa empreguei para a marató de Barcelona e coma min a maioría dos Taninos. No caso de Edu sigue un plan moito máis esixente xa que se ben coincibe con nós nas rodaxes e nas tiradas longas, pero no canto de facer as nosas series, fai só series de 1000 m. cando tocan series curtas e de 3000 m cando tocan as series longas, a ritmos cada semana máis duros. O tempo e o asfalto dirá se é unha boa decisión, pero por intentalo xa merece un premio.

No que respecta á preparación da viaxe esta semana formalizamos os billetes de avión, se ben nun principio tiñamos a idea de viaxar en furgoneta ao final decidimos facer a viaxe en avión dende Santiago directos a Sevilla aproveitando os voos dunha compañía de baixo custo. Xa temos aloxamento e viaxe arranxados, só falla formalizar as inscricións.

Sigo encantado co Garmin que comprei, día a día vou descubrindo novas aplicacións e usos como a de permitir transmitir os datos á web de strands.com o que me facilita gardar os datos dos adestramentos e carreiras.

Seguiremos informando. Saúde e quilómetros!!

Cea tanina 2010

2011-01-02T16:29:00.003+01:00

caza tanina 2010

Aqui vos deixo as fotos da cea nas que se formalizou a constitución dos Taninos como club deportivo.

Do que falamos cando falamos de correr...

2010-12-24T17:07:00.003+01:00

Reproduzo aquí o artigo que o compañeiro tanino e amigo Anxo escribiu no xornal A Peneira, creo que reflicte moi ben o que podemos chegar a sentir cando corremos, admais na miña opinión é dunha calidade literaria excelente. O texto dí así:

Levas cinco minutos sentado. Agarras a cabeza e comezas a pensar na seguinte. Un voluntario quitouche o chip da zapatilla e deuche unha bebida isotónica, ademais dunha peza de froita e algo doce.Levantaches as mans con forza. Realmente non sabes de onde quitas as forzas. Gritaches. De alegría. De éxtase. De dor. De felicidade! Xa apenas quedan mil metros. Mil metros! Levas máis de tres horas correndo (ou intentas baixar das tres horas!). Cando pasaches o muro dos trinta quilómetros comezaches a ver a luz ao final do tunel. Doeche un músculo que non sabes como se chama. É unha dor intensa. Intentas continuar. Intentas pensar noutra cousa. Comezas a escoitar os gritos de ánimo do público que antes pasaran totalmente desapercibidos. A media maratón xa parece unha distancia considerable. Son máis de vinte quilómetros...Pasaches nun tempo decente. Non tes demasiadas molestias. Pensas que son as normais. É a primeira vez que das un paso máis alá desa distancia nunha carreira...Queda outro tanto! O tempo vai pasando. Os metros tamén. Nos dez mil xa notas que as pernas están o suficientemente quentes como para correr un día sen parar. Non o dubidas. Chegarás ao final sen ningún problema. Vas correndo entre un grupo inmenso de xente. Miles de persoas son as que te rodean. Sintes miles de pasos que impactan a un tempo contra o vello chan da cidade vella da fermosa Barcelona. Non das andado. Case estás quieto. Levas dous minutos parado desde que se deu o pistoletazo de saída. Queres comezar a correr. Sintes unha enorme emoción. Non tes palabras. Comezas a pensar por que te meteches nesta historia. Quedan corenta e dous quilómetros e algúns metros para rematar o obxectivo que comezaches a preparar fai meses. Comezan as dúbidas. Pensas en que terías que ter entrenado máis. Pero xa non é o momento. Por fin comezas a correr! Deixas o piso no que estás aloxado desde que chegaches a Barcelona. É moi cedo. Está fresca a mañá. Menos mal que o sol alumea no ceo. Somos moitos os que imos na mesma dirección. Moitas e coloridas as camisetas que ves. Todas de clubes diferentes. Cos nomes dos heroes. Nós tamén temos as nosas! Estamos de estrea!!

Cando estás a punto de levantarte pensas no libro de Murakami: a dor é inevitable; o sufrimento opcional. E ti decidiches, xuntos cos teus compañeiros de aventura, sufrir. Sabes que non o vas a pasar ben, a pesar de querer sufrir nos adestramentos para gozar nas carreiras. Pero unha cousa é o que desexas. Outra será a realidade. Levas dous días paseando por Barcelona, unha cidade de lugares fermosísimos, climatoloxía envexable para ser marzo, gastronomía exquisita, ...levas dous días pensando en dar o primeiro paso da Marató de Barcelona, e levantar os brazos na meta! Parece que os días duran máis aínda que anoiteza antes.

A última semana pasáchela correndo menos do que xa comezabas a estar acostumado. Parece que o plan de preparación prevé reducir os quilómetros nos últimos días, para chegar con ganas á carreira. Xa che resulta raro. Xa estás moi acostumado ás caras raras da xente cando ve a un grupo, ás veces gran grupo, correndo polas rúas de Ponteareas. Caras que acentúan a súa sorpresa e provocan gritos de ánimo cando as temperaturas son xélidas ou a choiva é impestuosa. Recordas novamente a Murakami no seu clásico cando decía que razóns para correr hai poucas. Son moitas as razóns para non correr! Ou porque o traballo non o permite, porque os teus amigos te chamaron para tomar un café, porque prefires dar un paseo con alguén que fai tempo que non vés, porque estás de viaxe, … A realidade é que estás metido de cheo, sen sabelo moi ben, nun plan de adestramento para unha carreira que nunca pensaras en facer. Unha maratón, unha supercarreira, que require concentración, moita, e capacidade de sufrimento, aínda máis! Unha carreira que comezou cando algúns compañeiros se preguntaron en alto: por que non imos a correr unha maratón?? Razóns non hai. Non hai ningunha motivación real para decidirse a preparar unha carreira como esta. A pesar de que poidas dicir que correr é bo, que o exercicio axuda a levar unha vida máis sana, ...A realidade é que as razóns son demasiado persoais e inexplicables. Decidimos correr e corrimos!

Anxo M. Fernández Saborido, atleta.

Bo Nadal

2010-12-23T20:11:00.005+01:00

Si, recoñézoo cada vez me custa máis abrir o blog e escribir, pode que xa non teña moito que contar ou que me esté aburrindo de escribir ou só que sexa por que non teño tempo para facelo ou un pouco de todo. O caso é que cada vez escribo menos pero non por que non estea correndo, ben lonxe da realidade, sigo adestrando duro para conseguir o reto de volver a baixar das tres horas no maratón de Sevilla.

Ademais dominado polo espirito consumista da época merquei un novo pulsómetro o Garmin Forerunner 305 e estou encantado coa compra. Levaba tempo dándolle voltas á posibilidade de mercalo pero o excesivo prezo que tiña botábame para atrás, ata que de tanto buscar e preguntar din cunha oferta no Decathlon e ata alí fun para facerme con el.

Permiteme rexistrar as distancias por gps, marcar o paso dos quilómetros, ritmo que levas, etc.

Este é un exemplo das funcións que ten. Espero sacarlle partido ao aparello. Os datos que publico do Garmin proceden da derradeira tirada longa que fixen ata o momento. Ademais empezamos coas series . Dende a anterior entrada xa fixemos series de 10x500 todas por debaixo de 1':50'' , máis 5x1500 entre 5':45'' e 5':30'' e 6x1000 entre 3':50'' e 3':34'', no medio varias sesións de rodaxes entorno aos 60' cada unha metendolle calidade sobre todo nos derradeiros quilómetros.

A pesar das festas navideñas non vou a descoidar os meus adestramentos, teño xa planeado as rodaxes e a tirada longa dominical.

Por outra banda e aproveitando as datas festivas os Taninos quedaremos para tomar un viños e celebrar deste xeito as festas, non todo vai ser correr!.

Saúde e quilómetros!!!

Ídolos caídos.

2010-12-12T13:04:00.003+01:00

Cada vez teño máis claro que por pouca xente se pode pór a man no lume. Admiramos a deportistas, cantantes, actores, escritores, etc e dámoslle unha aureola como persoas por riba do normal como se fosen superhomes, cando realmente o que fan ben, e por iso os admiramos, é o seu oficio, nada máis, non por iso teñen que ser persoas escepcionais. Isto hai tempo que o teño claro, se me gusta un cantante valóroo como tal e logo na súa vida privada non entro a valorar o que fai ( coa escepción de que cometa algo penado pola lei ). Pero cando se admira a unha persoa polo seu oficio e logo descubres de que é un tramposo a cousa cambia e isto é o que me ocurriu co caso da "Operación Galgo". Ata que non haxa sentencia todos son inocentes pero a cousa pinta verdadeiramente mal, é difícil comprender que a unha persoa que se lle acusa de suministrar substancias dopantes a outros deportistas non as consuma, en fin!.

Con respecto aos meus adestramentos de cara ao Maratón de Sevilla esta semana tiven que facer cadrar os adestramentos cunha viaxe de vacacións . O domingo e o martes saltei da cama moi cedo (7:45 h.) para poder sacar unha horiña de adestremento cada día. Facía moito frío o domingo pero iso non foi impedimento para sair a correr. Mentres me puña a roupa pensaba que o meu debía ser grave cando estando de vacacións era quen de erguerme da cama tan cedo, e con tanto frío, para correr. Xa correndo puiden comprobar que a miña efermidade é contaxiosa por que vin a outros individuos facendo o mesmo ca min.

Xa de volta, o xoves tocou un adestramento de calidade, que consistiu en 25' suaves para despois facer 30' de cambios de ritmo. O sábado foron cinco series de 1500, todas entre 5:30 e 5:45 e para rematar a semana case vintedous quilómetros o domingo, nunha hora e corenta minutos. Estes adestramentos déixanme moi satisfeito do meu rendemento, a falta de dous meses sigo gañando en sensacións.

Como non somos profesionais seguiremos desfrutando deste deporte.

Saúde e quilómetros!!

Taninos Runners Ponteareas

2010-11-30T23:30:00.005+01:00

Xa somos asociación deportiva. Hoxe deuse un paso máis. Despois de asinar os estatutos e nomear á xunta directiva aproveitando a xuntanza do grupo nunha cea e tras pagar as taxas correspondentes, hoxe foi entregada a documentación no Rexistro da Xunta de Galicia, e á espera da aprobación dos estatutos podemos conseiderarnos un club deportivo. O de federarse non é un obxectivo a curto prazo, nin a medio pero organizarnos como club é un xeito de sentirse mellor organizados.

Como socio fundador e presindente electo deste club espero que isto sirva para crecer como grupo.

O primerio encargo como presidente foi o de reservar apartamentos en Sevilla para os días do maratón e podo anunciar que xa temos aloxamento no centro da cidade.

Respecto aos adestramentos seguimos dándolle duro a pesar das ceas e celebracións varias. Teño que ir axustando os adestramentos e os compromisos socias típicos destas datas como o ter que cambiar o día da tirada longa ao sábado o que me obriga a facela en solitario e a verdade boto de menos as saídas en grupo dos domingos pero creo que por unha cousa ou por outra nas seguintes tres semanas terei que facelas así.

A semana pasada fixemos o martes a rodaxe e o mércores unhas series de costas ( 8 x 1' ) que me deixaron as pernas "quentes " de máis, durante o resto da semana as pernas estiveron doloridas. O venres estoume acostumando tamén a adestrar ao medio día, xa o probei unhas cantas veces e non me disgusta a experiencia, obrígame a axustar os meus horarios pero así permíteme descansar unhas cantas horas máis e poder facer a tirada longa o sábado pola mañán.

A vindeira semana coa ponte da constitución vou a variar o adestramento xa que me vou adesprazar e terei que buscar unha horiñas para adestrar. Xa vos contarei se o consigo. De momento e grazas ao "google maps" xa localicei un sitio onde poder adestrar alá a onde vou a pasar a ponte.

Saúde e quilómetros!!

III Carreira Benéfica Fundación Óscar Pereiro (Mos)

2010-11-21T13:02:00.004+01:00

A tarde presaxiaba chuvia mais se ben caíron unhas pingueiras antes e despois da carreira, a cousa non foi para tanto. Unha carreira organizada cun fin benéfico e por tanto canto maior fose a participación máis cartos para a causa. Seica se bateu a marca de participación, a organización non se cansaba da anunciar pola megafonía a participación de mil cincocentos corredores, entendo eu entre os cativos e os maiores. Na carreira de adultos a participación rondou os mil corredores entre os que estabamos os taninos Isma, Edu, Robert, Victor, David, Maxi e o reaparecido Sito, co que non coincidiamos nunha carreira dende había tempo, e un servidor.

A carreira retrasouse un chisco polas categorías inferiores o que fixo que case nos collera a noite. Debido a este retraso o quecemento foi malo, moita xente, algo de chuvia, moitos paróns para falar co Rama que nos veu a animar, etc. Con todo isto cando nos fomos a situar na liña de saída vinme moi atrás, non é que pensara facer unha marca estratosférica pero saír tan atrás impediume empezar a correr ao meu xeito ata o km. 2 xa que tiven que ir sorteando corredores por unha pistas demasiado estreitas para o número de corredores que había.
Con todo tampouco me sentía moi lixeiro, o que é lóxico por outra parte xa que esta semana non descoidei os adestramentos pertinentes, incluídas as series de costas que me deixaron as pernas doridas. Tratei de facer unha carreira de menos a máis e creo que o conseguín, cando me vin libre para poder correr fun marcándome metas pequenas: vou a superar a aquel de camiseta azul, despois a rapaza aquela e así ata meta. Fun incrementando o ritmo quilómetro a quilómetro e rematando forte e facendo a derradeira costa a moi bo ritmo o que me deixou moi satisfeito a pesar de non facer un tempo moi bo ( tempo neto 40':15''). Boa proba das dificultades para correr nos primeiros kms. foi que na clasificación final aparecen case que vinte e cinco corredores con peor tempo neto ca min por diante.
A clasificación pódese ver aquí

Os Taninos chegaron por esta orde :

Sito : posto 81
Isma: posto 85
Edu : posto 98
Xose : posto 197
Maxi: posto 276
Victor: posto 293
David: posto 327
Robert: posto 381

E o domingo a miña primeira tirada longa da temporada en compañía dos taninos, sen case descanso e en menos de vintecatro horas fixemos un adestramento de un pouco máis de hora e media para facer case vinte quilómetros. Con isto, que non é pouco rematou a semana cinco, xa só quedan para Sevilla doce semanas de duro adestramento.

Saúde e quilómetros!!

XXXIV San Martiño ( Ourense)

2010-11-14T22:29:00.005+01:00

XXXIV San Martiño

Semanda de adestramentos marcada pola celebración desta tradicional proba que pasa por ser unha das máis populosas con case tres mil corredores chegados a meta na carreira de adultos.

Cumprindo o meu plan de traballo non fixen ningunha variación para preparar a San Martiño, se exceptuamos a estrea da nova adquisición de zapatillas unhas Saucony Triunph 7 que vou a empregar só para adestrar.
Cinco foron as sesións : dúas rodaxes dunha hora, unha de series de costas, outra de cincuenta minutos e o domingo a competición de dez km.

O día das series foi o máis difícil non só por ter que facer costas senón que ademais tiven que facelas só xa que os demais taninos ou ben non puideron adestrar uns ou ben fixeron series de mil os outros. A pesar disto cheguei moi contento a casa por facelas a moi bo ritmo.

Da carreira do domingo tamén estou moi satisfeito por opter un resultado mellor do esperado. Na compaña de oito taninos chegamos a Ourense con tempo suficiente par recoller os dorsais, tomar un café en compañia de Roberto Feijoo e cambiarnos par enseguida iniciar o quecemento.

Quince minutos antes do inicio xa estabamos preparados a poucos metros da liña de saída. Puxénmonos preto da valla o que nos permitiu sair bastante libres polo carril dereito para ser unha carreira con tanta participación.
Non quixen cegarme na saída e por iso deixei marchar po diante a Edu, Isma e Dani. Fun controlando o ritmo a través das pulsaciónse tomando como referencia a un corredos veterán. Nos pasos quilométricos ía comprobando que o meu ritmo rondaba os 4 min/Km e ía bastante ben de sensacións. No paso do quinto quilómetro ía sobre os 20 min e pouco. A partir da aí empecei a incrementar o ritmo. Desfrutaba da carreira, ía cómodo de pulsacións e de pernas. No km 8 vexo por diante a Dani mais non quixen cegarme na súa persecución, esperei ao km 9 par apretar un chisco máis e conseguir pórme ao seu carón xa sobre a ponte romana, pero foi verme e pegar un cambio de ritmo ao que non fun capaz de responder. Tempo final neto 39':32'' , trinta e poucos segundos máis que na edición pasada pero con mellores sensacións e sufrindo a metade.

Os taninos optivemos os seguintes resultados:
posto tempo neto
Edu 214 37:50
Isma 259 38:33
Dani 357 39:31
Xose 363 39:32
Victor 712 42:48
Robert 801 43:22
David 837 43:01
Anxo 1040 44:39

Resultados oficiais aquí.

Valoro moi positivamente este resultado, levo tres meses adestrando dende a lesión e xa conseguín baixar de catro minutos quilómetro.

Despois da carreira veu o terceiro tempo e sendo domingo e en Ourense o manxar a degustar non podía ser outro que o polbo á feira, regado dun bo albariño, magnífica idea esta de combianr deporte e gastronomía.

A vindeira semana, amais de seguir a preparación do maratón imos a particiapar na III edición da carreira popular benéfica fundación Óscar Pereiro en Mos unha proba con fins benéficos e da que gardo un bo recordo xa que na edición anterior conseguira baixar dos 38 min.

Sáude e quilómetros!!

Sevilla, restan 16 semanas.

2010-11-06T19:57:00.006+01:00

Como xa anunciara en entradas anteriores púxenme a preparar o maratón de Sevilla a celebrar o 16 de febreiro de 2011. E polo tanto houbo que emepzar a facer rodaxes longas e series de forza. De feito en compañía de David e Dani Bargiela o mércores pasado "asaltamos" por primeira vez nesta tempada a tan termida costa da "matahomes" para quen non a coñeza o nome dío todo. É unha costa de máxima pendente que tivemos que subir en tres series de sete repeticións para facer un total de vinte e unha, rematando cada serie cunha recta de 100 m.
Ademais destas series nos demais días fixen rodaxes dunha hora o martes e o venres mentres que o sábado fixen a tirada longa que se me foi a unha hora corenta minutos.

O venres probei a correr a outra hora da que estaba acostumado, normalmente adestro a partir das nove da noite, despois da xornada de traballo, pero desta vez experimentei a facelo ao medio día. A iso da unha, cando remato a xornada laboral de mañá fun ata o ximnasio alí cambieme e saín a correr por Vigo ata facer a hora. Deume tempo de baixar ata Castrelos e comprobar que hai máis xente coma min de tola e que aproveita esa hora para facer deporte. Tras rematar de correr volvín ao ximnasio e fixen unha breve sesión de pesas, abdominais e estiramentos. A experiencia non estivo mal, teño que organizarme mellor pero de seguro que a repetirei algún que outro venres.
A tirada longa tamén a variei, normalmente faise o domingo pero desta vez optei por facela o sábado. Saín acompañdo de Edu que ía a facer series ata as instalacións de Pardellas, acompañeino ata alí e metres el facía as súas series eu fixen a miña rodaxe nas mesmas intalacións para ao rematarmos regresar xuntos. Total dos 90' que tiña previsto fóronseme ata 100' a ritmo suave.

O mellor da semana non foi un aspecto deportivo senón a comida que algúns dos taninos fixemos en Vigo no "Bar El Puerto" , espectacular homenaxe a que nos dimos con uns suculentos pratos de peixe regados de bos viños galegos, así é doado coller folgos para as carreiras!.

A vinderia semana remataráse coa nosa participación na XXXIV edición da San Martiño ( Ourense), carreira que non me altera os plan de adestramento xa que neste prevese para ese día unha competición de 10 Km.

A esta proba non vou con moitas pretensións no que a facer bos tempos, vou a sair a competir pero son consciente de que o meu estado de forma no é o óptimo por iso se rondo os 40' sería un resultado excelente.

Saúde e quilómetros!!

Ostras ! e como chovía!

2010-10-31T18:20:00.007+01:00

Non, non é a mesma foto que se pode ver dúas entradas máis abaixo, é que isto de ser taninos "mola"; como se di : non todo vai ser correr!. Esta foi a homenaxe que nos dimos os catro bravos taninos ( Edu, Victor, Robert e un servidor ) que nos desprazamos ata Santiago a correr a XXXIII carreira pedestre.

Chovía ao saírmos de Ponteareas e parecía que o tempo na capital ía a estar mellor, de feito ao baixar do coche e ir ata o Obradoiro a buscar os dorsais deixara de chover. De camiño saúdamos aos irmáns Abreu e algún coñecido máis que atopamos na entrega dos dorsais. Inmediatamente tivemos que ir a cambiarnos, a carreria empezaba as 10:00 e non as 10:30 como pensabamos antes de partir. Por isto o café foi breve, e rápido a cambiarse . Dez minutos antes de inciar a proba xa estabamos na liña de saída, e nisto, empezou a chover, miudiño pero mollaba igual. Eu decidira sair cunha camiseta de algodón vella por riba da Tanina para cando entrara en calor, sacala, sabia decisión.

Deuse a saída, a carreira tiña que ir de menos a máis por iso decidira ir en compaña de Robert. Edu saíu adiante entre as gacelas e Victor colleu un ritmo superior ao noso e enseguida perdímolo de vista.
Nos primeiros km. fun controlando, non perdendo de vista a Robert. Así chegamos á Praza de Galicia onde nos saudou Óscar Ledo ( compeñeiro de adestramentos nas noites ponteareás ) que tamén ía na carreira. O descenso polas rúas molladas facíase un tanto perigoso, había que ir con moito tento de non cair. Xa na Avda. Santiago de Chile empezabamos a subir e Robert empezaba a sufrir, así e todo seguiume ata a entrada no Campus Sur onde o perdín, tras botar un par de olladas cara atrás e non velo cambiei un chisco o ritmo e deste xeito antes de sair do Campus xa dera alcance a Victor.
Fomos xuntos polo Pombal e Galeras onde as obras fixeron que o circuíto sufrira un cambio significativo, xa que nos obrigaban a subir a Costa de San Francisco , onde estaban Maxi e a súa moza Lorena vendo a carreira e animándonos, para despois baixar por Pelamios e pasar polo entorno do Auditorio de Galicia e así entrar na temida costa do Vite ( na miña opinión este cambio de recorrido fixo que a quilometraxe fose maior).

Xa na subida, baixei un punto o ritmo, non quería chegar sen folgos ao cumio. Aínda así non paraba de adiantar corredores. O descenso foi a tope, encántame este treito da popular de Santiago, correr por esas rúas empedradas con tanta historia é impagable. Ademáis pasáse por diante da Facultade de Historia na que pasei os mellores anos da miña vida como estudante.

Paso pola Facultade de Historia

Ía tan ben que me permitín o luxo de prepararme para a foto, sei que todos os anos se tiran fotos nesa zona polo que me acicalei para sair así de ben na foto ( jeje).

Volvendo á carreira o trascurrir por estas rúas é vertixinoso, praza da Universidade, Orfas, Toural, Rúa Nova, Praterías e por fín a Praza do Obradoiro. Todo este treito adiantando corredores e entrando en meta esprintando. Os tempos oficiais foron os seguintes :

Puesto	Dorsal	Cat.	Nombre	Club	Población	Ritmo Km.
236 00:48:16	3623	L	Eduardo Pino Martinez	Taninos Runners Ponteareas	Ponteareas	00:04:02
546 00:52:02	3622	M	Xosé Manuel Carrera Carrera	Taninos Runners Ponteareas	Ponteareas	00:04:21
664 00:53:12	3621	M	Victor Manuel Carballido Araujo	Taninos Runners Ponteareas	Ponteareas	00:04:26
832 00:54:35	3861	L	Roberto Gonzalo Alvarez	Taninos Runners Ponteareas	Ponteareas	00:04:33

Estes son os tempos de carreira, os tempos netos son inferiores, no meu caso de 51':25''. Cando sexan publicados por champiochip, colocareinos aquí.

As sensacións foron moi boas, a diferencia da media de Pontevedra a esta carreira fun máis concentrado, ben descansado e planificando mellor a proba, e así saíu.

Agora a seguir coa preparación para Sevilla, mentres iremos tamèn á San Martiño.
Que manxar degustaremos despois da carreira? Disto e todo o referente as carreiras seguirase informando.

Saúde e quilómetros!!!

Obxectivo Maratón de Sevilla 2011.

2010-10-30T13:47:00.004+02:00

Despois da autoflaxelación que significou a anterior entrada deste blog, seica un pouco excesiva vista dende o paso do tempo pero froito das sensacións feitas en quente, quero empezar esta entrada sendo máis positivo e contar que conclusión saquei dese fiasco.

Tomei a decisión de empezar a preparar xa dende esta semana pasada o XXVII Maratón de Sevilla . Para que atrasar a preparación? para que preparar outras carreiras de menor distancia? se non vou conseguir nada meritorio, tratar de baixar de 40' na San Martiño non me vai a proporcionar nada especial, ademais estou seguro de que non o lograría polo que decidín centrarme no obxectivo principal desta temporada : volver a baixar das 3 horas nun matarón. E para isto hai que adestrar a conciencia, as cousas non saen por que si, sen traballo non se pode conseguir de aí que xa esta semana pasada tomei o plan de adestramentos e empecei a seguilo. Estou falto de fondo e preparar carreiras de 10 Km. non me vai a dar o que busco.

Por esta razón xa levo acumulados case 50 km. de trote suave, a falta da carreira de mañán domingo en Santiago que penso tomar como un adestramento de calidade máis. Desta carreira e de todo o demais seguirei escribindo en próximas entradas.

Saúde e quilómetros!!

A peor carreira da miña vida !

2010-10-24T21:44:00.006+02:00

Ou historia dun sufrimento, así tamén se podería titular esta crónica. Falto de adestramentos, sen preparación, sen descanso, pasando unha mala noite, todo presaxiaba que a carreira non podía sair ben. Ir ata Pontevedra a correr a XV media maratón non foi unha boa idea. A cabeza non me debe rexer ben cando con todos estes precedentes decidín apuntarme á carreira e participar.

Ata Pontevedra fomos Tista, Edu, Isma, Victor, Maxi, Robert, un servidor e na cidade capitalina esperaba Rafa Dios. O día climatolóxicamente falando non parecía malo, non chovía e tampouco facía frío ( en torno aos 16º ). Chegamos cedo, collimos os dorsais e a camiseta e fomos a tomar un café para media hora antes cambiarnos e empezarmos o quecemento. Antes de empezar a quecer xa non me atopaba ben, notábame cansado, non durmira ben, posiblemente por un té que tomara a noite anterior.

As 10:30 en punto deuse a saída. Decidira seguir o ritmo de Victor e Maxi; Edu e Tista ían moi por diante buscando mellor marca persoal. Pensei que podería seguir ese ritmo a pesar do pouco fondo que teño adestrado, ía a ritmo de 4':10'' /km. Así aguantei durante toda a primeira volta pero cando empezabamos a segunda ( km 11 ) díxenlle a Maxi que empezaba a atoparme mal. Deixoume e seguiu a ritmo mentres eu empezaba a notar o cansazo. No km. 12 fun alcanzado por un grupo comandado por unha rapaza que decía estar preparando o maratón de Porto, conseguín recuperar sensacións e seguir ese ritmo. Pero ao chegar ao km. 16 a lousa caeume enriba, as pernas non ían, a cabeza pensaba na retirada. Decidín esquecerme do reloxo e tratar de rematar fose como for. Rebasábanme ata os caracois, mellor dito era superado por aqueles que conscentes das súas posibilidades fixeran unha carreira de menos a máis, tal e como facía eu cando empecei nas carreiras, e agora ben a miña autocrítica : hai non moito eu facía igual, saía reservón para ir atopandome mellor e incrementando o ritmo. Se hoxe o fixese así non estou seguro de que tivera conseguido mellor tempo pero si o estou de que as sensacións coas que rematei serían ben outras, pero claro agora xa non quero ir a unha carreira a rematala ,quero ir a facer boa marca e isto sen adestramento é imposible, en fín outra para aprender!.

Os derradeiros km foron un autentico sufrimento, non tiña forzas máis que para mover as pernas sen variar ritmos, como un autómata. Xa nas pistas do estadio cando a penas faltaban 100 metros atopei a Edu, Isma e Victor que xa levaban tempo esperando dándome ánimos que agradecín por que realmente facían falta. A entrada en meta foi unha liberación, teña os pés como durmidos e doíame ata o peito.

Teño que sacarme o sombreiro ante os demais Taninos, todos conseguiron boas marcas destacando a espectacular marca de Tista (1:18:23) e a non menos espectacular de Edu (1:21:40). Isma fixo 1:24:25; Victor 1:28:45 ; Maxi 1:31:42 ; Xose 1:33:42 ; Robert 1: 34: 24 e Rafa Dios 1:37:46 .

Clasificación oficial da XV Media Maratón de Pontevedra

O bo do día viría no regreso a casa. Edu e Victor convidáronos en Arcade a unhas ostras regadas con bo Alvariño como ben ilustra a foto. É que non hai nada mellor que afogar as penas cun bo viño

Agora teño dúbidas con respecto a ir ou non á carreira de Santiago, paseino tan mal hoxe que me estraron dúbidas. Mañán seguro que penso distinto.

Fotos :

Saúde e quilómetros!!

Vigo +11 2010

2010-10-17T14:39:00.009+02:00

Cuarta edición desta carreira que transcurre pola rúas de Vigo. Unha oportunidade única para correr por elas sen ter medo de ser atropelado.

O día saíu soleado, para o meu gusto un pouco quente de máis sobre todo nas zonas onde daba o sol, pero é mellor así que non baixo a chuvia como ocurriu na maratón de Ourense.

Ata Vigo fomos oito Taninos, chegamos con tempo dabondo para recoller o dorsal, tomar o café con calma, cambiarnos e quecer ben pola zona do peirao deportivo do Náutico de Vigo. Moitos corredores coñecidos aos que saudar e cos que falar, a verdade é que o día era propicio par adesfrutar da nosa afección.

Pouco antes da hora prevista puxémonos no medio do grupo de saída procurando achegarnos aos postos de arriba. Alí puidemos saudar e charlar coa gran Julia Vaquero minutiños antes de darse o pistoletazo de saída.
Deuse a saída e aproveitando a tecnoloxía do podómetro fun marcando un ritmo en torno aos 4 min/km. comigo nos primeiros km. ía Dani e un por pouco por diante Isma, máis alá Edu e Tista. Ata o km. 6 mantiven a media e comigo seguía Dani, os demais xa circulaban fóra da nosa vista. Chegando á rúa Coruña a carreira cambiou para min. Xa non ía tan solto e sabía que as costas ían a pasar factura, aquí é onde noto a falta de adestramento. Dani pasou por diante e marcou o ritmo, tratei de seguilo e conseguíno ata chegar á praza de América a partir de aí afundinme. O tramo que vai desta praza ata a praza da independencia foi o peor da carreira, sentíame un cadaver xa que me adiantaban moitos corredores, alí Dani xa me sacaba unha dianteira de cincuenta metros. Ao longo da rúa Camelias fun recuperando sensacións e tratando de incrementar o ritmo aproveitando o dun veterano corredor que me sobrepasou á altura do Concello.
Na rúa Venezuela crin que podía alcanzar a Dani, sentíame ben e iso que ía a tope. Pensar que o derradeiro km. era costa abaixo axudaba psicoloxicamente. Ao pasar polo Corte Inglés empezaba a baixada, moi agresiva, polo que había que controlarse para evitar unha lesión. Xa en Urzáiz a pendente suavizábase e agora si se podía apretar, fun incrementando o ritmo pouco a pouco e o que me sorprendeu gratamente foi que a pesar do esforzo acumulado puiden esprintar, esprint que non me chegou para alcanzar a Dani que me quitaría cinco postos na liña de meta.
Moita xente na meta animando, familiares, amigos e tamén o noso compañeiro lesionado Rama en compañía dos seus fillos maiores.

Os resultados dos Taninos foron os seguintes :

Tista: posto 37 ; 39':37''
Edu : posto 79; 41':25''
Isma: posto 81; 41':29''
Dani: posto 142; 44':03''
Xose: posto 147; 44':10''
Victor: posto 213; 45':59''
David: posto 250; 46':55''
Robert: posto 288; 47':47''

Mentres Tista non corra coa camiseta oficial a coroa segue en mans de Edu ( jeje)

Resultados oficiais da IV edición da Vigo +11

A miña valoración persoal é moi positiva, penso que aínda estou ao 75% do que podo dar e a pesar diso estou satisfeito da miña carreira. Dende a carreira de Ourense adestrei pouco por un catarro que me tivo fóra de xogo e pola viaxe que fixen por Portugal aproveitando a ponte do Pilar. No país veciño puiden comprobar a afección que hai alí ao running ,para mostra a seguinte foto.

Paseos preparados para que podas correr sen ter que escapar dos coches incluso quilometrados como se ve nesta outra foto.
Mentres nós en Ponteareas temos que adestrar por pistas mal asfaltadas con pouca ou ningunha luz e procurando non ser atropelados polos coches.

Esta semana haberá que preparar a vindeira carreria: a XV edición Media Maratón de Pontevedra. Lonxe está a posibilidade de bater a miña marca persoal en media maratón que conseguira na edición do ano pasado. Para esta ocasión conténtome con rematala dignamente ao redor da hora e media tirando para arriba máis que para abaixo pero non se poden acurtar os prazos, despois de case tres meses sen pórme as zapatillas creo que xa fago bastante.

Saúde e quilómetros a todos os lectores anónimos ou non que len este blog, creo que estas letras son máis seguidas do que cría, un saúdo para todos!!

IV maratón do Miño ( Ourense)

2010-10-05T09:34:00.006+02:00

Chovía e moito!! vaia día para reencontrase coas carreiras, chovía o que non estaba nos escritos pero puntuais á cita, ata Ourense fomos os tres equipos dos Taninos. Obxectivo: pasalo ben.

Estaba claro que non iamos a mellorar as marcas do ano pasado, no meu caso estou curto de preparación, outros correron con molestias, os máis na mesma situación ca min coa excepción de Isma e Edu que están un chanzo por riba dos demais.

Chegamos a Ourense co tempo xusto de ir ata a saída, prepararse os primeiros relevos ( David , Dani e Robert) a toda velocidade e dar a saída.
Mentres os primeiros relevistas facían os primeiros quilómetros os demais aproveitamos para tomar un cafeliño quente para despois e tamén toda veleocidade, prepararse os segundos relevistas ( Xose, Anxo e Maxi ).

A min tocábame igual que o ano pasado facer o segundo relevo, esperaba atoparme moitos charcos no recorrido pero a verdade non esperaba un recorrido tan penoso como o que me atopei despois por culpa de chuvia.

Xa no posto de relevos esperamos baixo a chuvia a nosa quenda. Calculara que os primeiros farían unha hora e así foi. Primeiro chegou Dani dándolle o relevo a Anxo, de seguido David que mo deu a min e pouco despois Robert a Maxi.

Saín un chisco rápido tratando de entrar en calor e sorteando as pozas que xa se atopaban polo camiño, empecei a adiantar corredores ata que me parei a falar cos compañeiros do CARMA que ían facendo unha rodaxe longa de cara aos maratóns que teñen en vista. Deixeinos e seguín a meu ritmo, ía cómodo, máis preocupado de non mollar os pés, cousa por outra parte imposible, xa que non levaba nin dous km. e xa tiña as zapatillas asolagadas. No quilómetro cinco fun alcanzado por Maxi cando xa empezaba a divisar ao lonxe a Anxo. No seis collémolo e tentamos seguir xuntos os tres pero ao chegar ao km. 7 Anxo xa non podía seguirnos. Eu tentaba seguir o ritmo de Maxi , sabía que se queriamos gañar a carreira por equipos tiña que esforzarme en non perder tempo con Maxi. Seguino ata o km. 10 dende aí fun perdendo metros, nunca máis de cincuenta, incluso dei en alcanzalo cando me xuntei a dous corredores que viñan lanzados por detrás pero cando me acheguei a Maxi este aproveitou o ritmo da parella para aumentar o seu ritmo e deixarme definitavamente atrás cando restaban quilómetro e medio para facer o relevo.

O derradeiro quilómetro entre o cansancio, a molladura e os sube-baixa do recorrido fíxoseme eterno.

Cheguei a darlle o relevo a Edu cunha hora e un minuto, trinta segundos por detrás de Maxi que lle dera o relevo a Isma. A carreira estaba entre eles dous. Claramente Isma partía con vantaxe, non só por levar tempo de dianteira senón por que está en mellor forma. De feito non houbo loita entre eles dous, Isma marcaría en meta un tempo un minuto menor que o de Edu.
Por detrás Victor facía o que podía xa que Anxo chegou en 1:07':32'' moi lonxe de Maxi e de min.

En meta entrou primeiro Isma cun tempo total do equipo de 3:02':04'' no posto 38º (ver video da entrada en meta ). Despois entrou Edu no psoto 41º cun tempo total de 3:03':22'' ( video chegada ) . Victor entraría no posto 69º cun tempo de 3:12':15'' ( video meta).

Vindeiro reto a carreira Vigo+11 o 17 de outubro. Pero antes tomaremos uns viños na casa de Rama temos cousas que celebrar e que organizar.

Saúde e quilómetros!!

Maratón de Berlín

2010-09-26T20:53:00.004+02:00

O deporte as veces produce "sin sabores", preparas unha carreira con ilusión, esfórzaste nos adestramentos e chega o gran día e as cousas non saen ben. Isto ocurríulle ao noso compañeiro Rama. Dende que rematou o maratón de Barcelona tiña especial obsesión por correr o de Berlín. E case sen descanso púxose a prepara el só esta carreira, as veces era acompañado por algún dos taninos, sobre todo Victor e Tista.

O día que tiña previsto viaxar a Berlín en compañia da súa dona, recibimos a noticia de que tivo que pasar por urxencias a tratarse unha ciática. Aínda así viaxou ata a capital alemá pero non a facer turismo senón para correr o maratón.

A través de internet, dende a distancia, estivemos seguindo a súa traxectoria na carreira, alleos ao seu padecemento. Trala carreira puiden falar con el e contoume que xa dende o km 10 as cousas non lle foron como el desexaba. De aí ata a meta foi arrastrándose. Tempo final 3 h. 56': 23''. Tempos na carreira aquí .

Xa haberá outras oportunidades para resarcirse , agora hai que pensar en recuperarse e que este esforzo no pase factura.

Por outra banda os demais estamos preparándonos para correr o día 3 en Ourense. Pola miña banda sei que chego moi xusto de adestramentos, non vou nin a achegarme aos tempos nin ritmos que logrei na edición anterior pero esta será a primeira toma de contacto coa competición.

Esta semana atrevínme coas primeiras series. Foron apenas tres de mil metros que conseguín facer entre 3:46 a primeira e 3:36 a terceira. Mentres que o sábado e o domingo fixen rodaxes superiores a unha hora. A vindeira semana farei outra sesión de series e un ou dous adestramentos lixeiros para non cargar demasiado as pernas de cara á carreira.

Seguimos dando zapatilla!.

Collendo ritmo

2010-09-21T19:30:00.005+02:00

A volta aos adestramentos cos meus compañeiros foi agradable, recuperar vellos costumes, voltar a falar mentras corres, botar unhas risas... o peor é que non estou en condicións de seguir o ritmo que marcan e faime sentir un pouco mal. Son consciente de que teño que adestrar aínda moito para poder chegar ao seu nivel pero boto de menos ese estado de forma que me permitia facer un cambio nunha costa ou seguir un ritmo alto, pero xa chegarán tempos mellores.

O día 3 de outubro temos a IV edición do Maratón do Miño en Ourense. Os taninos presentaremos tres equipos na liña de saída. A diferenza da edición anterior non levamos un equipo con claras posibilidades de mellorar os tempos do ano pasado ( 2 horas 49 min.). Uns por pouca preparación e outros por que non poden asistir nesas datas a Ourense levoume a conformar tres equipos o máis nivelados posible para que, polo menos haxa un certo pique entre nós; xa que non podemos aspirar a estar entre os vinte primeiros equipos tentaremos competir entre nós.
Os equipos son :

Equipo A : Isma, Robert e Maxi
Equipo B: Dani, Victor e Anxo
Equipo C : David, Xose e Edu

Mentres non chegue o día eu sigo tratando de pórme en forma para polo menos ser quen de facer o meu correspondente relevo e non deixar en mal lugar aos meus compañeiros, para iso estou tentando de gañar fondo maís que velocidade.

Por outra banda o domingo 26 o tanino Rama vai a desfrutar dun dos maratóns máis emblemáticos de Europa : O maratón de Berlín, desexo que o desfrute e que lle saia todo o ben que desexe.

Reintegrado no grupo

2010-09-12T12:22:00.006+02:00

Si, xa estou de novo no grupo dos taninos, se cadra un pouco cedo de máis, aínda non teño ritmo para poder seguir ao grupo, pero hai que ir integrándose, é unha maneira de forzar a máquina para recuperar a forma canto antes.
O xoves 9 foi a primeira vez que saín en grupo, os cinco primeiros quilómetros foron ben, o peor veu cando se encederon e houbo que apretar para seguir o ritmo marcado, costou moito e empecei a sentir o que é sufrir correndo, xa me esquecera desa sensación.

O domnigo volvín a sair, esta vez con Dani, co obcectivo de facer unha hora e abofé que a fixen pero como rematei o que me custou é outro tema, non sei se foi por ter durmido pouco, pola calor ou polo que fose pero xa dende o principio non tiña boas sensacións. Buscamos un recorrido case todo de terra con transicións de asfalto entre tramo e tramo, total 12 km. Cando se cumpliu a hora xa estaba agotado, literalmente agotado, ía co piloto de reserva en vermello. Cando se fixeron os 12 km. parei, dixen basta, xa non podía seguir.

Agora a recuperar xa que o martes toca volver co grupo e a ver que sorpresa me teñen reservada por que estes tíos van como motos!!!

Por outra banda xa teño data para estrenarme nas carreiras, será o 3 de outubro formando parte nun equipo que fará a maratón do Miño. Catorce quilómetros que a día de hoxe non me vexo capacitado para facer pero aínda quedan días para gañar fondo.
Esta semana temos que facer os equipos e inscribirnos, se todo vai ben os Taninos inscribiremos catro equipos.

Xa veremos como vai o asunto.

Saúde e quilómetros!!!

A volta ao asfalto.

2010-09-01T22:09:00.003+02:00

Levo xa dúas semanas adestrando en compañía de David, e a verdade é que custa moito volver a ter ritmo. A primeira vez que me puxen as zapatillas, as pernas pesaban o dobre, algo así como se a gravidade da terra fose maior que hai tres meses. O ritmo que acadei non baixaba dos seis min/km, e que dicir da dor de pernas. Na parte positiva a planta do pé non deu problemas.

Pouco a pouco imos collendo ritmo, cada día que saímos a adestrar aumentamos un pouco a distancia, mentres que o tempo de carreira vaise mantendo e isto móstra certa melloría.

Aínda está lonxe no tempo e na forma o poder participar nas carreiras, gustaríame a final de mes estar xa facendo series pero para isto antes hai que ir gañando fondo. Por outra banda tampouco debo acelerar a recuperación por medo a recair na lesión.

Sen présas pero sen pausa!!

A final de mes o tanino Rama vaise a enfrontar ao maratón de Berlín. Sei que o está preparando con moita dedicación e desfrutando que é o importante. Dende aquí o meu ánimo, quen sabe se cadra para o ano son eu o que vai a Berlín ( estaría ben eh? )

Saúde e quilómetros

Permiso para correr

2010-08-18T19:21:00.005+02:00

Despois de dous meses e medio sen poñerme as zapatillas hoxe vou a sair a trotar. Visitei ao podólogo e díxome que estaba en condicións de sair a probar como respondía o pé. Levo cinco semanas seguindo o tratamento que me marcou e creo que deu resultado, polo menos xa non me doe ao camiñar.
Foi decirme que podía correr e xa marcarme un plan de regreso ao asfalto.
As indicacións que me deu o podólogo son as de empezar a trotar por superficie chá e branda, e dicir, por terra.
Hoxe farei a miña primeira saída camiño da Freixa, entre vinte e trinta minutos, pouco a pouco vou tentar coller ritmo sempre e cando a lesión non volva a dar a lata.
Tan pronto como remate esta entrada vou a pórme a roupa deportiva , calzarme as zapatillas e a ver que pasa.

Seguirei informando.

Saúde e quilómetros!!!

Visita ao podólogo

2010-07-13T19:33:00.005+02:00

Levo máis dun mes parado, as molestias non remiten, máis ben continúan igual que cando empecei. É como se o descanso non servise de nada, como se a fisoterapia tampouco fixese nada por mellorar a lesión. Cada vez que forzo o pé, camiñando pola area da praia por exemplo, ao día seguinte estou con dor, non digamos se estou moitas horas de pé. Por isto tomei a decisión de visitar ao podólogo. Xa sabedes a miña opinión sobre as plantillas pero a pesar disto fun ao podólogo iso si, pouco receptivo a este tipo de solución.

Fun atendido, previa cita, inmediatamente, apenas tiven que agardar. O podólogo , un rapaz novo emoi atento, escoitou a relación dos feitos, acompañaba a miña explicación cun par de zapatillas bastante desgastadas coas que empecei a ter dores no talón do pé.
Tras unha exploración, na miña ignorante opinión, bastante exhaustiva explicoume cal era a causa das miñas dores: a miña esaxerada pronación do pé dereito, nada que non soubera xa.
Chegamos pois á solucións ao problema. O podólogo ofreceume dúas posibilidades, unha agresiva outra conservadora, pero antes fíxome unha pregunta con trampa : queres empezar a correr o antes posible ou prefires esperar? loxicamente respondín que desexaba empezar canto antes, aquí estaba a trampa, xa que para isto había que optar pola opción agresiva que non era outra que "usar plantillas". Agora tocoume a min facer a pregunta trampa : se en toda a miña vida non tiven problemas coa miña forma de andar, por que teño que variar esa forma con plantillas correctoras? .Tras debater brevemente sobre as plantillas deixeille claro que non me convencía o seu uso, prefiro empezar a correr en setembro que sufrir un proceso de adaptación ás plantillas.

En que consite a solución conservadora? en seguir cinco pautas. 1º reposo absoluto, nin caminatas, nin bicicleta, nin elíptica, nin por suposto permanecer moito tempo de pé. 2º antiinflamatoiros ( ibuprofeno) vía oral tres veces ao día ( cada oito horas). 3º uso de taloneiras de silicona en ámbolos dous pés. 4º aplicar frío como mínimo unha vez ao día, cunha botella de auga conxelada masaxear o pé . 5º estiramentos, estirar tanto a fascia plantar como os xemelgos e isquios.
Esta é solución pola que optei e que penso levar á práctica. Nun mes voltarei á consulta e veremos cales son os resultados, mentras tanto a actividade deportiva vaise reducir aínda máis xa que no ximnasio só poderei facer musculación do tren superior, a ver se me vou a pór cachitas!!!

Para rematar esta entrada non me podo esquecer da tremenda churrascada que o sábado día 10 de xullo organizamos da casa do Tanino Rama. Alí xuntámonos máis de trinta persoas entre taninos, taninas e taninitos. Desfrutamos dunha agradábel xornada gastronómica que espero se repita. Grazas ao anfitrión á súa dona Mónica por abrir a súa casa a esta panda.

Saúde e quilómetros

Campionato de España por autonomías.

2010-06-27T22:29:00.004+02:00

O sábado 26 de xuño acudín ata as pista de atletismo de Balaídos ( Vigo) para desfrutar dunha xornada de atletismo en pista. Celebrábase este campionato en xornada de mañán e tarde. Por unha vez que se pode ver una campionato deste tipo tan perto da casa quixen ver todas as probas, por iso fun a pasar o día a Vigo.
Participaban as seleccións de Andalucia, Cataluña, Galicia, Castilla y León, Castilla-La Mancha, Valencia, Madrid e Pais Vasco, esta última só en categoría feminina, as demais en categoria masculina e feminina. Foi unha boa xornada. Nas dúas categorías disputaron a vitoria Andalucía e Cataluña saíndo vencedora en ámbalas dúas categorías Cataluña. Emocionante foi a desputa dos equipos masculinos onde a falta do relevo de 4x400 final a distancia en puntos era de tan só dous e nos derradeiros metros o relevista catalán adiantou ao andaluz.

Por parte do equipo galego moi ben en masculina quedando terceiros e vencendo en xabalina, triple salto, Martelo, 800 m., 1500m. e 3000 ( espectacular recta final de Lolo Penas ). En categoría femenina tamén estivo moi acertada a delegación galega logrando un quinto posto despois de ascender o ano pasado. Venceron nas probas de 100 m. valados, 1500 m e en xabalina.

Na xornada de mañán destacar o cinco mil femenino onde arrasou Alexandra Aguiar, e o masculino no que o maratoniano José Rios fixo segundo. Tamén participaron o marchador García Bragado e a pertiguista Naroa Aguirre; pola tarde puidose ver en acción ao campión de España de 100m. ( Angel David Rodríguez), Concha Montaner en salto e algunha figura en cernes que dará eu falar en vindeiros campionatos.
Na segiinte ligazón pódense ver os resultados de todas as probas:

Resultados Campionato de España de Federacións autonómicas

Personas para Firefox | Fonghirunnig

2010-06-26T23:45:00.001+02:00

Se algune de vós emprega o navegador Mozilla Firefox pode empregar a `personalización que fixen da barra de ferramentas . Buscando algunha que fixera refencia ao mundo do runnnig non atopei ningunha polo que decidín facer unha. Se vos queredes facer con ela entrade na seguinte ligazón :

Personas para Firefox | Fonghirunnig

Actualizar o blog

2010-06-21T18:46:00.002+02:00

Non teño novidades deportivas, sigo tentando recuperarme da fascite plantar ,polo que aproveito para darlle unha volta ao deseño desta páxina servíndome dos novos deseños que blogger.com facilita aos blogueiros , de aí que dende hoxe estrene novo deseño se ben de momento as demais seccións seguen do mesmo xeito.

No que respecta ao meu pé dereito podería decir que vai mellor, podería pero non é así, ou iso me parece. Hai días que non teño molestias, non me doe nadiña, todo é optimismo pero ao día seguinte este optimismo trócase en pesimismo por que a planta do pé volve a inflamarse, por que volven as dores no talón ou na fascia...

Pero tamén é que empezo a me coñecer e sei que son moi impaciente que quero remedios rápidos, non entendo que, se fago o que se me indica para que mellore da lesión, esta non dá mostras de mellorar nin de querer abandonarme. Por iso me desespero e pola miña cabeza pasa buscar outros remedios. Mais de algo serve empezar a tomar conciencia de un,:tranquilidade todo se andará, todo ten o seu discurrir, isto é o que penso agora. Polo que tomei a decisión de seguir co tratamento fisioterapéutico e reducir ao máximo as posibilidades de ter que forzar o pé.
Como consecuencia deixarei de facer bicicleta e elíptica no ximnasio e farei só remo para manter o exercicio aeróbico.

Desboto a idea de pasar polo podólogo por que xa sei cal vai a ser o remedio que me de: plantillas. E non quero plantillas, non quero ter que readaptar a miña pisada e a miña forma de andar e correr.

Mentras tanto sigo gañando peso, hai que ver o que tardamos en baixar de peso adestrando e o rápido que se gaña se deixas de adestrar, e se ademais segues comendo o mesmo ou facendo vida nos bares pois peor se pon a cousa pero tampouco pasa nada non son profesional do atletismo e xa baixarei os quilos demais cando empece a darlle forte á zapatilla.

Seguiremos informando. Saúde e quilómetros!!!

E agora, de que escribo?

2010-06-13T17:38:00.004+02:00

Estou lesionado, non podo correr, non podo competir, non teño obxectivos a curto prazo e polo tanto non teño carreiras das que facer a crónica, nin adestramentos que comentar e podía coller unhas vacacións nesta actividade de escribir pero teño unha obriga con este blog.

O día 11 de xuño tivemos unha cea de equipo, xuntámonos doce taninos e un invitado de luxo : Dani Bargiela. Foi unha xornada festeira agradable, falamos, rimos, comimos e tamén bebimos ( algún fixo marca persoal jeje). Pasámolo ben. Nas conversas saiu o tema deste blog que pasa xa por ser o Diario Oficial dos Taninos, de aí que vexa "obrigado" a seguir o día a día desta tropa, e de paso dar conta da evolución da miña lesión ( por se lle interesa a alguén).

Con respecto a vida deportiva do equipo cinco Taninos ( Edu, Isma, Rama, Victor e Maxi) participaron na carreira de Cambados Os resultados pódense ver nesta ligazón : II carreira Popular Concello de Cambados. Destacar o estado de forma de Edu que mantén un ritmo estupendo. Isma e Rama baixaron dos 40' e Victor e Maxi ( que correu co meu dorsal e chip) chegaron xuntos en 41' e medio. Boas marcas a estas alturas de temporada.

A miña lesión é o que loxicamente me preocupa agora. Esta semana non o pasei ben, molestias e incluso dor agudo ao andar, dá igual que lle poña xeo e antiinflamatorios, en toda a semana ningunha melloría, por iso volvín á fisioterapeuta tras descartar, de momento pedir cita no podológo por que sei o que me vai decir que teño que pór plantillas e esta posibilidade non é unha solución que de momento esté por aplicar prefiro repito de momento tentar outras solucións. No fisio aplicáronme unha vendaxe compresiva que me aliviou moito se ben me obrigaba a pisar de xeito diferente. Cando retirei a vendaxe as molestias volveron. Nesta semana volverei á fisio para vermos como evoluciona a lesión.

No relativo á vida festivo-deportiva xa temos novos retos: A primeira churrascada tanina que se celebrará o 10 de xullo, o camiño de Santiago en bicicleta o 4 de setembro e o maratón de Valencia o de febreiro, e por suposto as carrerias que se tercien polo camiño.

II Popular de Cambados

Saúde e quilómetros!!

Vou a parar.

2010-06-07T13:32:00.005+02:00

Si, vou a parar, debo parar! o meu pé dereito así o demanda. Tras estar unhas semanas con lixeiras molestias no talón , estas pasaron de lixeiras a agudas impedíndome incluso andar con comodidade. Como é posible que esté en camiño de ter unha fascite plantar optei por consultalo cun profesional. Despois de visitar á fisioterapéuta, esta recomendoume xeo e antiinflamatorios e seguir facendo vida normal pero no derradeiro adestramento, seica por estar a zona tocada pola terapia da fisio ou por que se agudizou a lesión, a dor fíxose insoportable obrigándome a deter a carreira.

É preferíbel para agora e recuperarse ben que provocar unha lesión maior que me teña no dique seco máis tempo do desexado. Irei vendo como evoluciona a lesión pero a miña idea é non sair a correr en dúas semanas e realizar máis traballo no ximnasio para compensar. Tras este tempo de inactividade verei de volver a trotar. Nada de carreiras de momento, nin Cambados á que xa estaba inscrito, nin redondela e xa veremos San Xoan de Vigo e a nocturna de Celanova.

Como vén o mundial de fútbol enriba este parón será fácil de levar, ou iso espero!.

O venres 11 teremos cea dos Taninos, boa oportunidade para facer repaso á temporada e establecer novos obxectivos.

Saúde e quilómetros!!

X Memorial Manuel Barros de Gondomar.

2010-05-30T16:44:00.003+02:00

Nestas dúas últimas semanas non deixei de saír a correr, menos días menos quilómetros pero algún día con moita intensidade, sobre todo cando algún dos meus compañeiros de adestramento se lle dá por imprimir ritmos altos e se desata unha competición camuflada de adestramento. Isto tamén serve para ir gañando a forma.
Non adestro pero si compito, levo case tantas carreiras neste último mes como nos catro meses anteriores, estou saíndo a participar sen obxectivos previos se esceptúo o de tratar de non sufrir demasiado.

Deste xeito fun ata Gondomar acompañado dos Taninos Isma, Victor e Rama. A diferencia da edición anterior, nesta a calor non fixo aparición. O ano pasado pasei moita calor nesta proba e prometinme non volver a correla se había moita calor, por iso ata que as previsións metereolóxicas non garantían un tempo agradable para correr, non fixen efectiva a miña inscrición.
Poucos minutos antes da 19:30 deuse a saída, tan rápido que me colleu un pouco desprevenido. Saímos xuntos os taninos. Rama enseguida se encendeu e xa no km 1 ía por diante seguido de Isma quen poría un ritmo constante difícil de seguir.
Camiño do km 4 dou alcance a Rama a quen non perdera de vista, decidira, coñecedor do circuíto, facer unha carreira conservadora, sen queimarse dende o principio e esperando á segunda parte para probar as miñas forzas. Do catro ao cinco o recorrido pica para arriba e fíxenos en compaña de Rama. A partir do 5 ( 20':29'' ) foi cando apretei un pouco máis. Por diante levaba a Isma a medio minuto e sempre á vista e por detrás a poucos metros a Rama. Victor ía ao seu ritmo uns tres minutos por detrás. Xa na estrada da Ramallosa e camiño de Gondomar empezo a adiantar corredores a pesar de ir estes bastante espallados pola estrada adiante.
A falta dun quilómetro vexo que Rama consegue enlazar comigo, non estou para botar foguetes pero planeo non ter que chegar ao esprint con el, por iso aproveitando o inicio do último repeito cambio de ritmo e consigo despegarme del e ao mesmo tempo consigo dar alcance a varios corredores que me precedían e de paso sair gañador nesas pequenas batallas nas que eu mesmo me meto, de feito sobre a liña de meta fago o meu derradeiro adiantamento. Tempo final 40':26'' ( oficial 40:39 ) posto 74. Por diante chegou Isma no posto 67 ( tempo neto 39': 53'' ) e por detrás a só catro segundos entraría Rama( posto 77). Victor entraría cun tempo de 43': 45''( posto 158 ) mellorando a súa marca.

Con respecto ao ano pasado mellorei en tres minutos a miña marca. As sensacións finais foron moi boas, a penas sufrín e conseguín desfrutar da carreira, é a primeira vez que saio de Gondomar contento e creo que vou parte de culpa a ten que esta vez non fixo unha calor excesiva.

Os tempos oficiais pódense consultar na web de Cronotec .

Próximas carreiras : Redondela, Nocturna de San Xoán en Vigo e Nocturna de Celanova ou era de Ribadavia?? (bromas taninas jejeje)

Saúde e quilómetros.

Di Elas con Luis Tosar no Festival de Cans

2010-05-24T20:13:00.000+02:00

Media Maratón de A Coruña.

2010-05-17T16:49:00.009+02:00

Non quería sufrir e sufrín moito. Con esta frase podería resumir a miña carreira do domingo 16 de maio na cidade de A Coruña. Non estou en forma para sair a competir nunha media o que pretendía era ir a correr e desfrutar de correr pola Coruña pero non foi así por que me deixei levar pola competición, teño que aprender a controlarme.

Ata a Coruña fomos tres Taninos ( Victor , Edu mais eu) e Dani Bargiela ( que faría un estupendo terceiro posto). Chegamos moi cedo con tempo de sobra para tomar un café con calma, cambiarnos e quecer ben. As 10:30 deuse a saída. A carreira constaba de tres voltas a un circuíto de sete quilometros, a metade do circuíto discurría pola zona nobre da cidade pero a outra metade atravesaba a zona portuaria con pouco atractivo "visual". Na liña de saída situámonos cara atrás pero nada máis dar a saída Edu e un servidor saímos como balas, adiantando corredores a dereita e esquerda. Pasamos o primeiro Km en 4:01 e o segundo case igual, moi rápido pensei, e baixei un chisco o ritmo deixando que Edu se fose só. Os seguintes pasos quilométricos sairíanme entorno aos 4':05''. Durante as dúas primerias voltas mantiña o contacto visual con Edu, levábame unha vantaxe duns cen metros e nos xiros de 180º podiamos saudarnos e animarnos por diante ía Edu e por detrás Victor. No meu foro interno planeaba poder facer a xogada da media de Pontevedra onde a falta de seis quilómetros me lanzara a por Edu dándolle alcance e superándoo.

Mantiven esa distancia arropado nun grupiño que ía adiantando corredores, pensei que o ritmo era bo para min. No segundo paso por meta no grupo houbo unha pequena revolución, de repente alguén decidiu apretar, algúns seguimos o ritmo, outros foron caendo de maduros, o que non sabía é que eu tamén estaba a punto de madurar. No penultimo xiro, sobre o km 15 foi cando máis cerca estiven de Edu. A partir do dezaseis a cousa cambiou. Non podo falar de páxara nin de desfalecemento simplemente empecei a notar que ía pasado de revolucións. De súpeto o ritmo pasou a ser de 4':18'' , e empezou o sufrimento. No derradeiro xiro de 180º do porto pesqueiro a distancia con Edu dobrárase. Se antes pensaba que era el o que ía a "petar" a realidade agora era que o que "petara" era eu, o meu motor rebentara. De aquí a meta, restaban dous e medio quilómetros, foi sufrir e sufrir. Tratei de engancharme a un correrdor veterano que viña por detrás por pundonor, non podía permitir que me deixara atrás, era un corredor-refencia nos tempos de cando empecei a correr e non podia deixar que agora me vencese se dar batalla. Esta tozuda decisión fíxome seguir sufrindo. Na miña mente soaban as palabras de Dani Bargiela : "non corren as pernas senón a cabeza" e a cabezón poucos me ganan. Así ata meta . A douscentos metros tiro un pouco máis e a falta de dez metros o meu "rival" adiantame pola esquerda, outra pequena batalla perdida!, tempo neto final 1h:26':54''.

Na meta esperaba un máis que contento Edu, que me quitou pouco máis dun minuto. Teño que devolverlle o trono ao rei. Puxen en xogo o título e perdín, consecuencia de non medir as miñas forzas e de competir sen estar preparado.

Clasificacións : resultados oficiais

Edu- Rama : posto 127
Xosé : posto 143
Victor: posto 283

Pero a pesar disto non me arrenpinto de ter corrido nesta proba, corro por que me gusta e das derrotas tamén se aprende.

Próxima meta: recuperar a forma.

Saúde e quilómetros!!

MM A Coruña

MM de A Ferreirúa. A crónica

2010-05-11T00:00:00.002+02:00

Ata A Ferreirúa no concello da Pobra do Brollón fomos a correr unha media maratón cinco taninos : Edu, Rama, Victor, Rafa e un servidor. A mañá era fría e chuviosa non moi apetecíbel para correr e menos para meternos máis dunha hora de coche pero ata alá fomos.

Chegamos ás 10:00 e alí nos esperaba unha organización que salvando as distancias e os medios empregados, tiña todo moi ben pensado : aparcadoiro, café ( de pota), baños...

Tras recoller os dorsais e beber un cafeciño que axudara a quecer o corpo fomos a cambiarnos á monovolumen de Rama na que nos desplazáramos. Ao noso carón atopamos aos membros do CARMA cos que estivemos falando un ratiño.

Algúns abrigáronse demasiado debido ao frío e a chuvia pero o tempo iría mellorando incluso a calor fixo presencia cando as nubes deron paso ao sol. Menos mal que o día non foi moi quente por que de non ser así pasaríamolo mal coa calor xa que a hora de inico da carreira foi ao meu enteder un pouco tarde.

A carreira empezou ás 11:15 horas. O obxectivo era facer toda a carreira xuntos. Nos primeiros quilómetros voltamos a coincidir cos do CARMA que levaban un plan da carreira similar ao noso. O circuito constaba de dúas voltas a un circuito de 9 Km e unha volta pequena para completar a distancia.

Na primeira volta o ritmo que levabamos permitíanos manter bromas e saudar a outros compañeiros así como agradecer os animos que nos dabán os feirreruáns. Se ben a primeira parte do circuíto era levadeiro incluso con tendencia á baixar, a segunda parte era máis ben duriña cuns repeitos que tiraban o seu.

Na segunda volta mentres baixabamos a cousa ía ben pero a medida que os quilómetros pasaban as pernas tamén empezaban a pesar e de vez en cando había que baixar o ritmo para que non se descolgase ninguén.

Tras dar a volta pequena chegamos a meta os cinco xuntos marcando o mesmo tempo : 1 h. 39': 12'' . O importante non era o tempo enón facer quilómetros e divertirse cos compañeiros. Foi unha experiencia nova para min, semellaba un adestramento dominical pero con máis corredores e con avituallamento.

Resultados da IX Media Maratón de A Ferreirúa

Ao rematar recibimos unha bolsa cunha camiseta técnica, froita, unha barriña de muesli e auga.
Como xa se facía tarde cambiámonos no coche e saímos para Ponteareas. Para a vindeira edición habería que pensar en quedarse na zona a comer.

A día de hoxe teño en mente correr en A Coruña, tentarei pórme de acordo co amigo Fernando Abreu para viaxar ata a cidade herculina.

Nesta semana tiñamos previsto facer unha cea tanina pero o triste acontecemento que afectou ao noso compañeiro e amigo David levounos a suspender esta cea xa haberá días mellores.

Media maratón de A Ferreirúa

2010-05-04T12:20:00.006+02:00

Cambio de opinión. Abandono a idea de ir ata A Coruña por participar no vindeiro domingo nesta proba que se celebra na parroquia de A Ferreirúa do concello de A Pobra do Brollón ( Lugo).
A razón para este cambio de idea é moi sinxela, non me apetecía trasladarme eu só ata A Coruña e tratei de convencer aos Taninos de que me acompañasen e remataron por convencerme eles de que mellor era ir ata A Ferreirúa.

Desta proba teño escoitado e lido moi boas críticas. É unha pequena parroquía cunha asociaón de veciños moi activa que se esforza na realización desta media maratón e, paralelamente, dunha carreira de case dez quilómetros. Merece a pena comprobar en situ as marabillas que se contan.

Non vou co obxectivo de facer marca persoal, nin estou en forma nin en corpo nin en mente, e máis tendo en conta que baixei moito o ritmo de adestramentos. na semana pasada só saín a trotar tres días non chegando aos corenta quilómetros en total. Vou a pasalo ben cos meus compañeiros de equipo e co resto de participantes, será como unha saída dominical pero rodeado de moitos corredores, unha maneira distinta de adestrar.

Na noite do venres teremos a cea trimestral dos Taninos, bo momento para facer balance da temporada e empezar a visualizar obxectivos.

Correr en Castrelos

2010-04-28T09:29:00.003+02:00

Por motivos de loxística ( teño o coche no taller) durante uns días quedei a durmir en Vigo e apreoveitei para ir a correr polo parque de Castrelos, lugar onde se citan os amantes do atletismo popular en Vigo.
Na tarde do martes despois da xornada laboral calcei as miñas zapatillas e ata alá me desplacei trotando, atravesando as rúas de Vigo atestadas de coches coma sempre, parando nos semáforos, pasando polo medio das terrazas que as cafeterías xa sacaron á rúa aproveitando o bo tempo. Cando cheguei ao parque aquilo semellaba á rúa do Príncipe en tempos de rebaixas, se se me permite a esaxeración. Había case un ano que non me achegaba ata este lugar a trotar e xa non lembraba o ambientiño que alí se vive.

Atarvesei a ponte, donde se concentran os corredores a estirar ou a esperar polos compañeiros, e empecei a dar voltas ao circuíto. Non estou acostumado a ver tanta xente compartindo esta afección, coa lóxica excepción das carreiras, e chamoume moito a atención a cantidade de xente que había: corredores, corredoras, andarines, ciclistas e ata futboleros. A medida que ía facendo o recorrido ía recoñecendo corredores que algunha vez vira nas carreiras. Cada quen lucía as súas respectivas camisetas a xeito de "trofeos" como indicando aos demais populares : ei! rapaz que eu estiven alí e gañeime esta camiseta. Alí se vían camisetas azuis da recente Mapoma ( estes eran os que as lucía con máis orgullo) , as brancas da Oscar Pereiro e dos 10 Km do Cuvi, as verdes da Vig-Bay, as laranxas da Vigo +11 e por suposto as tamen azuis da Marató ( ese era eu!!) .
Cando xa estaba pensando en ir de retirada , levaba xa unhas sete ou oito voltas, atopeime cun coñecido e empezamos a falar. Contándonos as nosas aventuras neste mundiño perdín a conta das voltas e debín facer unhas tres ou catro voltas máis ata que a noite empezou a facer acto de presencia entón dímonos conta de que nos estabamos pasando de "voltas " despedímonos e cada un para a súa casa.
Foi unha tarde-noite de deporte moi agradable: que sorte teñen os de Vigo de poder desfrutar desta paraxe e deste ambiente para correr. Así calquera!!

Pd. sigo coa idea de correr a media de A Coruña, a ver se non se me pasa.

Saúde e quilómetros!!

XXXIII MAPOMA

2010-04-25T22:29:00.006+02:00

Montaxe con fotos da Marató

Non, non me volvín tolo de repente, non se me deu por aí. A Mapoma non é para min un obxectivo inmediato. Se titulo así a entrada e por que o Tanino Edu si a correu. A maioría pensaba que era unha toleada, despois de correr a Maratón non pasando aínda dous meses, meterse a facer outro sendo este o de Madrid pois non é moi recomendábel pero o que lle sobra a Edu e valentía e o que lle falta, algunhas veces e pararse a pensar nas consecuencias de certos sobreesforzos. Con todo isto mandouse unha carreira moi digna ( resultados de Edu ) .

Según me puido comentar por teléfono empezou a sufrir no km 30 véndose na obriga de ter que pararse varias veces por que se lle subían os xemelgos. Con todo isto foi quen de facer unha marca de 3 horas 4 minutos 5 segundos no que é xa o seu sexto maratón e terceiro Mapoma. Como sería a súa progresión se fixese menos toleadas?

Pola miña banda decir que sego a recuperarme desta temporada tan longa que fixen. Estas dúas semanas dende a Vig-Bay baixei o número de quilómetros realizados pero xa empezo a visualizar novos retos, de momento xa estou inscrito na II Media Maratón de A Coruña organizada pola Federación Galega de Atletismo, sobre un circuíto homolagado, aínda que no teño claro aínda se vou a participar, xa se verá.

No tocante a festexos taninos a cea qeudou fixada para o día 7 de maio ( venres ) no restaurante San Martín de Ponteareas.

Saúde e quilómetros!!

XI Vig-Bay. A crónica.

2010-04-13T22:55:00.009+02:00

No Primeiro quilómetro

Precioso día pero non para correr, despois dun inverno de frío e choiva tivo que coincidir o primeiro día de calor forte coa Vig-Bay!!.Xa na véspera cando me despracei ata o edificio do Verbum na procura dos dorsais, a calor era preocupante, de feito falando con Pilar Ruiz, mestra de cerimonias desta carreira, os efectos que podía causar a temperatura elevada nos corredores era a súa maior preocupación.
O domingo chegamos a Samil unha hora e media antes da carreira e a temperatura xa era agradable para seren 9 da mañá .A rutina de sempre: café, charla sobre a carreira, cambiarse, cremiñas, fotos e listos para correr.

Os Taninos en Samil

Trala rutina cada un foi ocupando o seu lugar nos caixóns de saída, que por certo moita xente colocouse onde lle deu a gana, está visto que se non fan uns caixóns por tempos acreditados haberá xente que non os respete.
Ás dez e media en punto deuse a saída. No meu caso tardei escasos seis segundos en pisar a liña de saída e encender o meu cronómetro ( por certo ao igual que en Barcelona non me funcionou o pulsómetro en toda a carreira). Pasei xunto con Edu polo Km 1 en 3':48'' polo que decidín baixar o pistón para pasar polo segundo km en 3':54''. Este ritmo o mantiven ata o km 7, mentres que Edu sacábame xa uns bos setenta metros.
Sobre o km 6 atópome coa grata sorpresa de que Dani e Tino ían a seguir a carreira en bici dándonos ánimos.
No km 9 dou alcance á Edu e comprobo, pola súa respiración moi entrecortada, que non o está pasando nada ben. Sigo ao meu ritmo que a estas alturas xa roza os 4'/km. Pasamos xuntos polo km 10 en 40':02'', lonxe do previsto o que me fai ver que o día non ía ser propicio para grandes marcas. Sigo a ritmo de 4'/km ata o 15 onde faría 1 h:00':01'', Edu xa non me segue daquela xa lle quitaba 45 segundos.

Quilómetro 15. Praia América

A partir de aquí se a carreira non ía ben de todo agora iría peor. En praia América o sol daba de cheo e ademais a estrada pica lixeiramente para arriba. De repente sentín que ía cravado , non había maneira de cambiar o ritmo e xa non sería quen de baixar de 4':04''/km, camiño da Ramallosa empecei a sufrir, e o peor estaba por chegar.
Coma sempre que fixen esta carreira a zona de Sabarís fáiseme eterna e iso que esta vez fun quen de adiantar a varios corredores. A meta non daba chegada, as pernas pesábanme, a boca seca, o corazón a tope e un único pensamento: rematar! . Anímanme Dani e Tino dende as súas bicis, David dende o borde da estrada e xa case entrando en meta, os amigos que foron a ver a carreira, síntoo pero non teño nin forzas para saudalos, só penso en chegar e rematar.

Sen palabras

Entro en meta cun tempo de 1 hora 25 min e 1 segundo. ( Tempo neto ). Con respecto a anterior participación nesta proba melloro o crono en 3':09'' pero en relación coa miña mellor marca quedeime a case 2':30''.

A pesar de non cumprir o meu reto estou satisfeito coa carreira, a calor xogoume unha mala pasada, como se di coloquialmente, teño comprobado que vou mellor en ambientes fríos, de feito as mellores marcas sempre as fixen con temperaturas máis ben frescas, pero como dicía estou satisfeito por mellorar o meu tempo na proba e por poder volver desfrutar desta carreira.
Esta carreira ten algo especial, como dixen máis dunha vez, por ela retomei o mundo das carreiras, e todo o que a rodea ( recorrido, paisaxe, preparativos, animación, etc) fai que sexa especial. Mentres me dure esta paixón esta carreira terá en min un fervinte seguidor.

E como fin de festa a tradicional comida en Ponteareas cos amigos que con motivo desta carreira desprázanse ata Vigo e despois ata Baiona para compartir e desfrutar do ambiente desta Media e animarnos, a eles moitas grazas polo voso apoio.

No vindeiro ano máis!

Agora invito aos Taninos a que vaian propoñendo datas para unha cea no mes de maio, despois de que o Tanino Edu regrese das súas correrías madrileñas.

Os resultados dos Taninos pódense ver a entrada anterior . Deixo aquí a ligazón aos resultados oficiais de championchip

XI Vig-Bay. Que calor!

2010-04-12T16:07:00.004+02:00

Clasificación dos Taninos

Posto Tempo neto

Xose: 182 .................1h. :25:01
Edu: 286................. 1h. :28:05
Isma: 331 ................ 1h. :28:38
Rama:390 ................1h. :29:57
Maxi: 745 .................1h. :35:05
Rafa: 894 ................. 1h. :37:04
Victor:947 ................1h. :38:06
Anxo: 1040.............. 1h.:39:28

Clasificación oficial da XI Vig-Bay

Mentres non escribo a crónica, deixovos aquí as fotos que vou a ir recopilando de internet e das que me vaian pasando os amigos e familiares.

XI Vig-Bay

XI Vig-Bay. Unha semana.

2010-04-04T18:32:00.005+02:00

Derradeira tirada longa preparatoria da Vig-Bay. Corrimos durante dezaoito quilómetros en pouco máis de hora e vinte e catro minutos. A primeira media hora foi a trote sobre 5: 15 min/km para ir aumentando o ritmo e finalizar por debaixo de 4 min/km. Esta rodaxe puxo fin a unha semana esixente no que aos adestramentos se refire.
Como estba de vacacións puiden sair a adestrar pola tarde coa luz do sol e baixo a chuvia algunhas veces. O martes unha hora de rodaxe, o mércores catro series de 2000 metros entre 7'44'' e 7':15''. Consecuencia destas series teño unha molestia no baixo abdome que non me impide correr pero incordia. Se a estas series lles sumamos as realizadas o venres, quince de 300 metros entre 1':04'' e 51'' a molestia referida continua incordiando. O sábado unha hora de rodaxe e o domingo a xa mencionada tirada de dezaoito quilómetros.

As molestias están aí, pero só queda unha semana e agora non podo parar. Esta semana o nivel de esixencia loxicamente é menor, rodar o martes e cinco series de mil o mércores para rematar o vernes cunha rodaxe moi suave.
Todo isto para tratar de facer unha boa carreira . Como xa teño comentado gustariame rondar a hora vinte dous, disque é un tempo demasiado esixente pero por tentalo non vai ser.

Nesta ocasión vanme a acompañar os taninos, coma sempre, mais algúns membros do "chamado núcleo duro" van faltar por diversos motivos. Despois de varias edicións participando xuntos esta vez van faltar. Empezamos xuntos esta aventura atlética e vaiseme facer raro non velos por Samil. Dende aquí ánimos a todos, que se solucione todo e espero poder ganarlles noutra ocasión.

Outro tema é organizar a loxística da carreira: o desprazamento ata Baiona ou a Samil, tema que resolveremos ao longo da semana.

Saúde e quilómetros!!

A falta de quince días.

2010-03-28T23:47:00.002+02:00

Si, efectivemente só faltan quince días para a XI Media Maratón Vig-Bay. Esta semana formalicei a inscrición dos dez mebros dos Taninos que a imos a correr e empezamos o adestramento específico para esta proba. Despois de dúas semanas de descarga trala Marató , o domingo pasado xa participei na carreria do Cuvi poñéndo a proba a miña capacidade de recuperación e saín contento.
O martes fixen unha rodaxe en compaña doutros Taninos habituais dos adestramentos pero o mércores por diversos motivos atopeime con ter que facer as series só. Terían que ser catorce series de 400 m. e dixen terían por que ao final foron trece e non por lesión ou por deixadez senon que foi por despiste. Durante o adestramento e non sei en que momento, despisteime na conta das series, consecuencia posiblemente de non estar acostumado a facelas só e de non ter un xeito de compaxinar o esforzo deportivo coa capacidade de levar a conta. Estas foron as primeiras series dende a marató e costoume moito arrancar. Despois de levar tres mese preparando fondo recuperar velocidade non vai ser doado.
O venres volveron as series de novo e esta vez si fun acompañado por David, tocaban dúas de catro mil e realiceinas en 15':49'' e 15':06''.
Unha das razóns de sair só a adestrar o mércores é que despois de moito tempo as miñas aspiracións deportivas e as de Edu se separan, o meu compañeiro de andanzas deportivas dos últimos meses decidiu partipar na edición de este ano da Mapoma co que as súas series son distintas as miñas aínda que seguimos compartindo as rodaxes como a deste domingo donde foi quen de facer unha exhibición de forza, pois tras empezar a correr media hora antes que os demais, nos derradeiros quilómetros deu un cambio de ritmo que nos deixou cravados e asombrados.
Na Vig-Bay teremos unha nova oportunidade de probar as nosa forza . Pola miña banda non vai quedar tentar facer marca persoal, e pola de Edu tampouco por iso a disputa deportiva está aberta. Ata hoxe pensaba que podía ganarlle peor despois da exhibición de hoxe entráronme as dúbidas. O día 11 entre Samil e Baiona veremos o que pasa.

Na vindeira semana estou de vacacións e aproveitarei para adestrar pola tarde e coa luz do sol, espero aproveitalo.
Saúde e quilómetros!!!

IV 10Km Universidade de Vigo.

2010-03-21T19:16:00.006+01:00

Primeira carreira trala marató e primeiro adestramento de "calidade" para a Vig-Bay. Esta semana pasada como tiña previsto foi de descarga, corrín unha hora o domingo; o martes e o xoves fixen o circuíto habitual de once quilómetros reservandome para esta carreira á vez que apuraba a recuperación da marató. E creo que me recuperei ben, as pernas non me doen e xa non as sinto tan pesadas.

Con isto presenteime xunto con seis Taninos máis no campus da Universidade de Vigo onde se celebraría esta carreira na súa cuarta edición .

Chegamos cedo e así puidemos aparcar o coche na zona de aparcamento do campus ( moitos tiveron que aparcar a 3 quilómetros por que os accesos ao Campus foron pechados pola Garda Civil pòuco despois da nosa chegada). Despois de recoller os dorsais e tomar un café preparámonos para a carreira. O día estaba despexado e incluso as raiolas de sol quentaban de máis para o meu gusto.

Ás 11:30 e tras gardar un respetouso minuto de silencio polo falecemento de Julián Bernal deuse a saída, o meu obxectivo era esforzarme a tope, probar cal era o meu estado físico trala Marató, por iso saín rápido, moi rápido o que me levou a facer a metade da carreira en 18':37'' demasiado rápido e claro, os excesos páganse. Non chegeui a me setír afundindo pero o ritmo foi decrecendo quilómetro a quilómetro. Fun adiantado por unha ducia de corredores que se compensaron cos que adiantei eu xa que rematei no mesmo posto do que me cantaron do quilómetro seis.
Xa no derradeiro quilómetro tratei de cambiar o ritmo pero non había, fáltabame chispa, lóxico despois de levar tres meses preparando un maratón. Tempo final 38':34'' netos ( 38':40'' oficiais). Pouco despois chegaría Rama ( 39':44''), Isma ( 40':03''), Maxi (40':17''), David ( 41':18'') , Edu ( 41':31'') e Anxo éo melhor ( 43':18'') . Para os que se sorprenda do tempo de Edu decirlles que esta fin de semana decidiu facer o Maratón de Madrid e polo tanto vai levar un plan de adestramento que lle indicaba facer hoxe 100 minutos e para iso unha hora antes de iniciar a carreira foise a facer quilómetros.

Resultados da Carreira

Fotos recollidas

IV 10Km Uvigo.

A valoración que fago da miña carreira é moi positiva, doume un ben alto case notable. Agora estou enchufado coa Vig-Bay, teñolle ganas a esta edición por que o ano pasado non a puiden disputar e vou a tentar facer marca persoal. Para logralo seguirei o plan da anterior entrada. A ver que sucede.

Adestramento para a XI Vig-Bay.

2010-03-18T23:58:00.003+01:00

Plan de tres semanas para pórse a tope de cara á vindeira edición de Vig-Bay.

Novos obxectivos

2010-03-14T18:18:00.003+01:00

A Marató xa é historia, hai que buscar novos retos e xa os teño en mente. O primeiro recuperar os músculos das miñas pernas do esforzo da marató. Este domingo saín a trotar unha hora e comprobei que as pernas aínda están tocadas, concretamente teño certas molestias no cuádriceps esquerdo e no isquio dereito. A vinderia semana seguirá sendo de descarga, penso saír a trotar o martes e o mércores e descansar ata o domingo no que participarei na carreira da CUVI.

O segundo obxectivo é deportivo, o 11 de abril dispútase a XI edición da Vig-bay unha media maratón á que lle teño un cariño especial , por participar nela empecei a correr e a considero unha cita ineludible no meu calendario. Por causa dunha lesión non puiden participar o ano pasado por iso este ano téñolle ganas e vou facer todo o posible para tentar baixar a miña marca en media maratón nesta proba se ben non é un perfil propicio para marcas.

Os Taninos, unha vez máis, inscribirémonos como equipo. Na edición pasada academos o posto 19º, posto que será moi complicado mesmo igualar este ano xa que polas lesións das "lebres "do equipo este perdeu potencial.

Despois da carreira do Cuvi empezaremos a meter nos adestramentos series curtas para tentar recuperar a velocidade perdida trala marató.

Seguiremos informando. Saúde e quilómetros!!

Marató de Barcelona 2010

2010-03-08T18:50:00.013+01:00

Foto facilitada por Antonio Martínez

Comenzo esta crónica lembrándome dos tempos malos, das lesións e do que me empeñei hai un ano por recuperarme, despois de perderme a Vig-Bay e Mapoma do 2009 tiña como obxectivo esta marató e xa está feita : traballo cumprido.

Os Taninos de Ponteareas montámola boa en Barcelona. A primeira parte da expedición chegamos o venres pola tarde e unha vez instalados fomos a buscar os dorsais á feira do corredor. Alí había moitos stands de establecementos deportivos, revistas especializadas, doutros maratóns internacionais, etc. A bolsa do corredor era ben escasa: una camiseta técnica Mizuno, un aquarius, un boligrafo, a propia bolsa e moita moitísima publicidade.

Tras descartar a nosa participación na "breakfast rum" por que non permitía a entrada no estadio olímpico ( razón pola que me ilusionaba esta carreira), e despois de facer unha mega compra para o apartamento, fomos a correr pola montaña de Monjuit e case nos perdemos, se nos descoidamos un pouco máis apareceríamos en Llobregat!.

A mañán do sábado dedicámola a facer turismo polo centro da cidade en compañía de Fernando Abreu membro do CARMA e con quen xa coincidíramos no avión de ida, e con quen comparto amistade dende os tempos da EXB.
Este paseíño non me sentaría moi ben xa que pola tardiña tiña un xemelgo cargado o que me fixo preocuparme máis da conta.
Para comer volvimos á feira do corredor onde quedáramos con Dani Bargiela e Luisa para comer na Pasta Party rodeados de corredores de diversas nacionalidades. O café tomámolo no apartamento que distaba da Praza de Espanya non máis de cincocentos metros. Xa pola tarde chegou a segunda parte de expedición : Rama e Victor e despois de ir buscalos tocaba descanso e os primeiros preparativos para a carreira: chip e dorsal listos. Antes de cear saimos para ir a tomar un refresco con outro colega de Ponteareas ( Gamote) que se aloxaba nun hotel próximo.

Dia D.

Erguímonos ben cedo : ás 6:00 horas. Máis dun queixábase de ter durmido ben pouco. De min chegaroan a decir que estaba como unha moto de nervioso, pode ser non o vou negar, deben ser cousas da "alta competición". Tralo almorzo e os derradeiros preparativos, saímos cara a Praza de Espanya onde quedáramos con Dani Bargiela, Luisa, Gamote e os do CARMA. Tras facernos as fotos de rigor cada quen foi para o seu caixón de saída, que estaban asignados polas cores nos dorsais.
No primeiro caixón entramos Bargiela, Edu máis eu. Sentíame moi estrano estar en tal sitio, rodeado de xente que aparentaba correr moito, dábame reparo estar alí. Na espera da saída presentóusenos José Antonio Martínez con quen teño comentado a través dos nosos respectivos blogs, non se atopaba moi animado pero ao final sairíalle unha carreira moi boa.

Ás 8:30 deuse a saída. Saín acompañado de Edu, iamos cómodos e pasamos o primero Km en 4'03'' polo que baixamos o ritmo e deixamos que nos atrapara o globo das 3 horas. Ao chegarmos ao Camp Nou (Km. 3) comprobamos que as lebres van máis rápido do debido e deixámonos ir detrás e así fomos ata o segundo paso polo Camp Nou onde os sobrepasamos. Eu ia moi cómodo. O paso pola praza de Espanya foi espectacular, moita animación por parte dos familiares vidos de todas partes, sobre todo gustoume como animan os nórdicos co seu berro de "hop hop "como nos slalons de esquí. De paso ía facendolle de guía turístico ao meu compañeiro e comentándolle os edificios emblemáticos por onde pasabamos ( Casa Batlló, A Pedrera, A Sagrada Famila, a Ponte de Calatrava,etc).

Volvendo á carreira fomos por riba das miñas previsións ata a media maratón por onde pasamos en 1:28:10 sempre en compañía de Edu que se empeñaba en buscar grupos que nos levaran a bo ritmo, mentras eu buscaba un ritmo que me fose cómodo sen ter en conta os grupos. Aquí cruzámonos con Rama que levaba xa detrás a Gamote. Se fose por Edu teriamos pasado a media por debaixo de 1:28:00, menos mal que eu lle servía de freo.

Xa no km. 25 entramos na diagonal cara a Torre Agbar aquí puidemos cruzarnos con Bargiela que xa ía polo km. 30, e neste punto atopeime mellor, de feito púxenme diante do grupo que conseguiramos alcanzar sorprendedo ao meu compañeiro que agora non quería deixar o grupo.
No 30 Edu empezou a cantar vitoria, estaba moi contento coa carreira que levabamos que si onde estba o muro que si agora desfrutar... pero eu sabía que en calquera momento pode pasar algo e así foi. Xusto no 34 a Edu súbeselle un isquio e ten que parar eu sigo só e alcanzame un corredor galego que me sauda e anima, trato de seguilo e o conseguín ata o 38 aí noto que se me poden cargar os xemelgos e fago cálculos do ritmo que levo e dos kms que restan, o obxectivo estaba case cumprido, se forzaba podía rachar e escarallalo todo por iso levanto o pé e déixome ir xusto cando atravesamos a Catedral e un grupo de rock estaba tocando un tema cañeiro que co esforzo non fun capaz de reter, só sei que é dos temas que me gustan e que me deu un pico de adrenalina.

No 39 sorpresa!, Edu supérame cun sorriso nos beizos e animándome, o primero pensamento foi de ledicia pois o cría retirado ou arrastrado polo asfalto, o segundo de incredulidade, este tí0 meteuse algo para ir así pensei. Non quero seguilo aínda que se empeñe. Non quero fastidiala agora que falta tan pouco. Sigoo coa mirada e non se me vai máis de 40 ou 50 metros. Cando anuncian polos altofalantes de animación que quedan 1.5 km. subo o ritmo e consigo alcanzar a Edu en pouco máis de 200 metros, agora é el o que sufre para seguirme. A dúbida é deixalo ou entrar xuntos e opto polo segundo, os dous non estamos para bromas e despois de facer case toda a carreria xuntos non iamos a estropealo agora ( aínda que sempre me quedará a dúbida de que pasaría se o caso fora á inversa jeje).

Nos derradeiros metros adiántanos José Antonio erguendo unha bandeira republicana :) e animándonos. A entrada en meta dáme un subidón e case me domina a emoción. entramos co mesmo tempo Edu e un servidor. Tempo final 2 horas 57 minutos 27 segundos.

Xa entregado o chip atopámonos no lugar convido con Luisa que nos gardaba a roupa, cando entrou Rama (3h. 12' 54'') cambiouse e agardou polo resto dos taninos mentres nós iamos a ducharnos. Xa no piso recibimos aos demais moi sorrintes por cumprir os seus obxectivos.

Victor : 3h. 35' 28''
Robert: 3h. 37 '52''
Anxo: 3h. 49' 20''

Os nosos tempos ( hai que consultalos polo nome ou apelidos). Aquí tamén se poden ver os videos e as fotos da organización.

Consecuencias do esforzo unhas maniotas bestiais que me impidiron facer vida normal ata o mércores.
A valoración final da Marató gana e por goleada á de Madrid, moita máis xente correndo e animando, máis animación , mellor percorrido,moi boa organización... Se tivese que escoller para repetir escollería Barcelona e non a Mapoma, pero antes terei que probar noutras cidades, será por maratóns!!!

Deixo aquí as fotos que vou recolectando sobre este evento:

Marató Barcelona 2010

Xa na viaxe de volta e escapando da neve coincidimos con outros maratonianos entre os que se atopaba o alma mater na Vig-Bay con quen puidemos compartir as vivencias da Marató e comentar de paso a vindeira edición desta media maratón que por certo, será o meu seguinte obxectivo ( ademais da carreira do CUVI) e que empezarei a preparar cando me recupere do esforzo da marató . Empezo a recuperación no ximnasio con bicicleta e elíptica para na fin de semana sair a trotar.

Saúde e quilómetros!!!

Novas dende Barcelona

2010-03-07T20:22:00.003+01:00

Ben, xa está todo feito! hoxe día 7 de marzo de 2010 os seis Taninos que nos desprazamos á cidade de Barcelona para correr a Marató cumprimos os nosos obxectivos e con creces.
No meu caso realicei un tempode 2h57´24´´ superando as miñas espectativas.
cando chegeu a casa xa farei unha crónica en condicóns desta aventura que resultou moi gratificante.
Dende Barna un saúdo a todos e grazas polos vosos ánimos.

Para consultar os resultados aqui

A unha semana. De lesións e temporais.

2010-02-24T23:54:00.007+01:00

Esta semana empezou mal, moi mal. Por unha banda a confirmación da lesión de Dani que lle impide presentarse na liña de saída desta Marató, despois de moito esforzo preparando esta carreira con moita ilusión e de loitar por recuperarse, o seu nocello dixo basta, unha tendosinovite deixouno fóra de xogo. Aquí vai o meu ánimo para unha pronta recuperación, lembra que temos unha conta pendente na costa do Vite.

Pola miña banda a semana tampouco empezou ben. Despois da tirada do domingo e xa pola tarde empecei a ter molestias no musculo tibial anterior dereito. Isto fíxome ter que visitar á fisioterapeuta dúas veces, ademais de ter que descansar máis do previsto e non facer unha proba ( 2x6000 m.) que pretendía comprobar se estou ou non preparado para afrontar o reto de baixar de 3 horas na Marató. Como decía esta proba non a fixen por precaución e substiuína por unha rodaxe de pouco máis de 11 Km. Ademais foi unha semana moi dura para adestrar pola metreoloxía tan adversa, había que pensalo moi ben antes de pórse as zapatillas e sair a correr co que choveu. Na fin de semana realicei os adestramentos previstos : 60' o sábado e 90' o domingo, se ben estes últimos pensaba realizalos na interruning do Porriño non foi posíbel polo, na miña opinión, exceso de celo por parte das autoridades autonómicas e municipais que tralo paso dunha cicloxénese explosiva ( con ese nome "acojona" a calquera) o sábado, entenderon que o domingo non se podía realizar ningunha actividade deportiva ao aire libre, cando as previsións metereolóxicas para o domingo eran favorábeis. Por iso os taninos reunímonos no lugar habitual para facer unha saída dominical a trote suave e estrear, no meu caso a nova camiseta do equipo que luciremos polas rúas de Barcelona ( non me gusta estrear roupa nen calzado nunha carreira e menos nun maratón).
Xa pensando na viaxe a Barcelona esta semana os adestramentos baixan de intensidade. O martes faremos unha rodaxe dunha hora e o mércores cinco series de mil metros para xa en Barcelona soltar pernas, seguramente o sábado pola mañán na chamada breakfast run , unha carreiriña que transcurre polos derradeiros quilómetros do maratón do XX.OO. Barcelona 92. O domigo é a proba a unha hora un tanto intempestiva: as 8:30. Deixo aquí un video que atopei na rede sobre a marató da pasada edición.

Video resumo marató 2009

O venres subiremos ao avión, xa está todo case ultimado para a viaxe. Chegar á liña de saída xa é un logro, agora tentaremos acadar os obxectivos deportivos. No meu caso pretendo, como xa comentei antes, baixar, aínda que sexa por un segundo, das tres horas. É un reto difícil pola marca en si e por que a carreira é tan longa que todo pode pasar. Espero dar boas noticias a vindeira semana.

Saúde e quilómetros!!

Restan dúas semanas.Visitas inesperadas.

2010-02-21T13:31:00.002+01:00

A falta de quince días para a Marató, esta semana recibín dúas visitas inesperadas: un catarro e unha "páxara".

O catarro fixo acto de presencia o mércores, cando despertei tiña dor de gorxa e partir de aí o catarro seguiu o seu proceso habitual en min: dor de gorxa, mocos e tose. Ata o de agora me tiña salvado dos catarros ( levo dende outubro tomando unhas pingas de esencia equinacea todos os días) pero non conseguín librarme desta vez pero tamén é certo que prefiro que em veña agora e non dentro dunha semana, así polo menos teño tempo para recuperarme.

A "páxara" chegoume na tirada longa do domingo. Dende o principio non me sentía ben, pensei que se debía ao tempo ( chuvia ) e ao terreo ( moi enlamado) pero cando levabamos corenta minutos comprobaba que o cansazo ía en aumento. As pulsacións non me subían e me quedaba en todas as subidiñas, ía fundido. A pesar desta sensación me propuxen rematar o adestramento. E así o fixen, costoume ferro e fariña facer 22 Km. para os que necesitei 1h. 52':00''. As causas deste desfalecemento poden ser varias : pouco descanso, o mesmo catarro que me acompaña, deficiente alimentación... ou todo xunto. Non lle vou dar máis voltas, agora teño dúas semanas para recuperarme estar a tope en Barcelona.

No que respecta aos adestramentos desta semana cabe destacar as series de 400 do mércores (15x400) e as longas do venres ( 4x3000m.). As de 400 m. realizámolas entre 1':36'' e 1':11'' no meu caso, (Edu fixo a derradeira en 1':07''!!!). Para facer as de 3000m. contamos coa colaboración de Dani Bargiela quen nos axudou a rematar as series en 11':11'' despois de facer a primeira en 12':50'' a segunda en 12':20'' e a terceira en 12':06''. O martes e o venres rodaxes entre 60' e 70'.

Os taninos contaremos cun membro máis do equipo que se sumou a esta experiencia. Se ha dúas semans eer Fernando Rama o que se inscribía na Marató, agora foi Victor. Espero que todos poidamos estar na liña de saída o día 7. Por certo a hora de saída é as 8:30 horas e non ás 9:00 como é costume noutras maratóns, haberá que madrugar un pouquiño máis.

O vindeiro domingo 28 de febreiro nos desplazaremos ata a vila veciña do Porriño para participara na IV Interrunnig . No meu caso tomareina como un adestramento con xente xa que a miña idea é empezar a correr corenta e cinco minuntos antes da proba para así poder facer os 90' que temos no plan de adestramento.

Saúde e quilómetros.

Faltan tres semanas. Parte de guerra II.

2010-02-14T13:50:00.007+01:00

Pouquiño resta xa, esta semana foi rariña por que unha banda ademais de adestrar tivemos unha comida de confraternización ao redor dun bo cocido nunha paraxe marabillosa ( as adegas de Casal de Armán no Ribeiro) da que dan fe estas fotos.
Por outra banda as noticias sobre a situación física de Dani son preocupantes. Todos desexamos e esperamos unha recuperación que lle permita realizar a Marató.

Con respecto aos adestramentos , estes estuveron marcados pola proba que debiamos realizar o domigo: unha media maratón. As series do mércores foron seis de mil de 4:07 a 3:22. O martes, xoves e venres rodaxes moi suaves.
O domingo fomos ata Salvaterra e alí fixemos un recorrido de 21 Km noq ue debiamos exprimirnos como se fose nunha carreira. Tendo en conta que as circunstancias dunha carreira son outras os tempos realizados ao final hai que tomalos como bos. No meu caso clavei 1h.:24':03'' Edu 1:25:30 e Victor 1:37:00, David e Robert non completaron os 21 quilómetros pero fixeron os seus quilómetros. Foi un adestramento atípico pois facer unha carreira así por que si non é doado. Para tal carreira contamos coa colaboración de David que si ben non ten como obxectivo a Marató si se apuntou a botarnos unha man. Tamén contamos coa colaboración dun corredor portugués que todos os domingos atopamos facendo quilómetros pola Canuda. O seu traballo foi importante para min xa que me acompañou casae toda a carreira salvo os dous derraderios quilómetros nos que nion puiden seguir o seu ritmo.

Esta semana tocan unhas series curtas ( catorce de catrocentos) e outras longas ( catro de tres mil) e será a derradeira semana dura, ao meu parecer. Xa estou desexanllo que remate a preparación e chegue o momento da carreira. Barcelona está aí, ao ladiño.

A un mes do Marató.

2010-02-07T20:07:00.005+01:00

Os Taninos somos así
( Media Maratona Manuela Machado)

A un mes da carreira o traballo está case feito. Esta semana foi a máis dura por quilómetros e por intensidade. Durante esta semana fixemos dúas sesiósn de series: unha, o martes con dúas series de cinco mil metros ( 1ª en 21':03'' e a 2ª en 19':19'') e outra o venres con dez series de mil metros empezando en 4':15'' para rematar en 3':22'.

As rodaxes tamén se viron incrementadas en minutos e por tanto en quilómetros. Agora son de 70'. O domingo 110'pra realizar case 24 quilómetros.

Consecuencia de todo este traballo é que as pernas están moi cargadas e incluso algún de nós contracturado como é o caso de Dani que non puido realizar a tirada longa do domingo por problemas nun tibial. Eu mesmo teño un amago de contractura nos isquiotibiales da perna dereita que espero remita co descanso do luns.

Por outra banda temos un novo tanino inscrito na Marató xa que Rama animouse vir con nós e estrearse na distancia. Dende aquí quero trasmitirlles os meus mellores desexos para que disfrute desta aventura.

Como dicía no inicio o traballo xa está feito agora queda ter coidado coas lesións e manter o realizado.

Saúde e quilómetros!!

Faltan cinco semanas. Parte de guerra.

2010-01-31T16:39:00.004+01:00

Vaia semaniña! Tras rematar a semana pasada a Media Maratón Manuela Machado esta presentábase dura e así o foi. Dura por que nós tamén a facemos dura esixíndonos cada vez máis, xa coñecemos a máxima de Haruki Murakami : a dor é inevitáble, o sufrimento opcional. Pois esta semana decidín sufrir un poquiño, tampouco moito todo ten un límite e eu ao fin corro para desfrutar.

O martes e coas pernas aínda tocadas da media fixemos unha hora de rodaxe suave pero o mércores tocaban catorce series de 500 metros e remateinas todiñas empezando a 2' e rematando en 1':35'' grazas a gran axuda de Dani Bargiela que me axudou moitísimo tirando de min nas tres últimas series nas que me vin só xa que ningúndos meus compañeiros estaba en condicións de facer estas series, ben en parte como foi o caso Dani e Rama ( "convalecientes" da Media) ou na súa totalidade como sonos casos de Edu ( con gastroenterite) e de David ( en proceso de recuperación psicolóxica).
O venres tocaban outra vez series, esta vez tres de catro mil metros. Outra vez volvimos a contar con Dani Bargiela axudándonos nos ritmos a Dani e a min. Estas series fixémolas a preimeira en 17':00'' a segunda en 16':30'' e a derradeira en 15':21'' esta última cuns derradeiros 500 metros extenuantes que no meu caso realicei grazas aos ánimos de Dani Bargiela.
E para rematar a semana e outra vez na terra de Salvaterra case 23 km. en 1 h.:45':00''. Tirada longa que facemos empezando a ritmo de 5 e algo para ir subindo ritmo e acabar por debaixo de 4 min/Km. Dura semana pero se se queren conseguir obxectivos hai que adestrar, sen traballo non hai sorte.

Por outra banda teño que referirme ás baixas que provocan esta preparación. Á xa mencionada baixa de Edu que non puido adestrar en condicións ata o domingo hai que mencionar os casos de Tino e Robert. O primeiro con problemas nun xeonllo que lle empiden correr e no caso de Robert co piramidal danado. A preparación dun maratón é dura e ten estes sinsabores dende aquí quero darlle os meus ánimos e desexos de recuperación por que Barcelona nos espera a todos!!.

Saúde e quilómetros!.

Hoxe falo de fútbol.

2010-01-30T11:21:00.004+01:00

Hoxe teño que falar de fútbol, por que? por que son celtista, é dicir sufridor, e como tal, estou acostumado a isto: a sufrir, por iso cando vas a Balaídos e ves un espectáculo como o que nos brindou o Celta na eliminatoria contra o Atlético de Madrid un síntese reconfortado por tanto sufrimento, e digo isto sen ter pasado a eliminatoria, imaxinade como estaría se o resultado final fose outro ben distinto, se Noguerol non lle entregara o balón a Forlán, se o árbitro non anulara o gol de Trashorras, se Joselu enchufara o cabezazo no fondo da portería e non no longueiro ou que no partido de ida os dianteiros celestes tiveran máis acerto diante da portería pero o fútbol é así, como dirían os clásicos, é un deporte-espectáculo onde non sempre o que xoga mellor gaña, quizás esa sexa grandeza do fútbol. Non é como no atletismo, aquí si gaña o mellor o que adestra o que se sacrifica, aínda que nin Grebesselasie está libre de ter un mal día.

O que se viviu en balaídos o xoves 28 de xaneiro había tempo que non se vira por estes lares,un estadio case cheo, un ambiente nos exteriores espectacular que me fíxo lembrar épocas mellores, aquelas nas que un tal Mazinho dirixía un equipo feito a base de endebedar o clube e que se paseaba por Europa. Agora o equipo está en segunda división e sufrindo para afastrase dos postos de descenso pero a diferencia está en que é un equipo saido da canteira por necesidades económicas que obrigaron ao consello de dirección a reducir os gastos do persoal.
As preguntas que me fago son por que agora os xogadores da canteira serven e antes non? sempre me preguntei por que en Bilbao ou en Sevilla saen constantemente xogadores das categorías inferiores e en Vigo non? será polo ADN , polo RH negativo ou positivo? ou será que naquelas terras se confía na base e aquí non por que é maís doado fichar que facer xogadores?.

Que siga o espectáculo!!! Hala Celta!!

XII Media Maratona Manuela Machado. A Carreira.

2010-01-24T19:59:00.007+01:00

Primeiras fotos atopadas en Correrengalicia

Durísima carreira esta Media Maratona: vento de cara, subes e baixas constantes e empredrado nalgúnhas zonas, son algunhas das causas de por que esta carreira, na miña opinión se fixo moi dura.

Tras esta nota introdutoria paso a facer a crónica desta "corrida" popular que xa vai pola súa decemo segunda edición.

Dende Ponteareas desplazámonos a Viana dez corredores máis dous acompañantes que faría o labor de intendecia. Chegamos dúas horas antes do inicio da proba dándonos tempo de tomar un café con calma e visitar os servicios un par de veces antes de cambiarnos e preprararnos para a carreira.
A diferencia da edición anterior a saída e a meta non se atopaban no mesmo sitio xa que este ano a organización decidiu, moi acertadamente, facer a saída nunha avenida máis ancha. Ata alí fomos uns quince minutos antes do pistoletazo de saída para colaocarnos ben buscando evitar as agolemeracións no primeiro quilómetro. Aínda con ser previsores a saída foi un pouco problemática tendo que facer varios cambios da dereita e esquerda para atopar vía libre.

No meu caso saín acompañado de Edu, Dani e Carlos cun ritmo alto xa que ao non poder ver os pasos quilométricos non sabía os ritmo que levaba. Non foi até o km.4 cando puidemos comprabar que iamos a un ritmo forte (15':36''). Neste momento xunto con Edu e Dani baixei o ritmo deixando que Carlos se fora por diante. No Km.5 Edu xa empezou a quedarse atrás xa que o seu estsdo físico estaba moi mermado converténdose esta carreira nun verdadeiro calvario para el, xa que se veu obrigado a parar varias veces ( a súa cara ao chegar a meta era un poema!). Ata o km.10 (39':36'') fun con Dani, relevándonos para seguir o ritmo, e xusto cando faciamos o cambio de dirección e apreoveitando que o vento non daba tanto de cara empecei a deixar a Dani atrás. Durante o quilóemtro seguinte funme cruzando cos compañeiros e outros correlegas animándonos mutuamente. As sensacións eran boas e sentíame con forzas pero a partir do km. 16, e xa entrando nas rúas de Viana, as forzas ían ao límite, empecei a notar a calor, non estou acostumado a correr a unha hora tan avanzada da mañá, e ademais fun toda a carreira con sensación de sede e de fame ( soará a coña pero o cheiro a comida que había ao paso por algunhas zonas fixo que esta sensación se agudizase). Neste treito de carreira costábame manter o ritmo de 4 min/km. e a pesar de ir adiantando corredores eu á vez tamén era superado. Xa no km. 19 vexo a douscentos metros a Carlos pero non podía nin tan sequera tentar collelo, bastante facía con manter o ritmo. O km. 20 a 21 fíxoseme interminable e para rematar a festa a meta estaba nunha lixeira costiña empedrada e estab ano límite das miñas forzas, non había máis de onde sacar. Tempo de carreira oficioso 1:23':30'', un minuto peor que na MM de Pontevedra e ademais con peores sensacións, naquela fun cómodo toda a carreira, nesta non mais se fago unha analise obxectiva as codicións foron outras, en Pontevedra chegaba co pico de forma e aquí non, en Pontevedra o circuito era moito máis benigno que este polo que extraio a conclusión de que fixen unha boa carreira.
Por detrás entrarían nesta orde Dani, Fernando Rama,Maxi, Victor, Edu, David e Anxo. Cando saian aos tempos oficiais colgareinos nesta entrada, así como as fotos que sacaron Mónica e Robert.

XII MM Manuela Machado

Resultados oficiais XII Media Maratona Manuela Machado

Carlos:159
Xose: 169
Dani:212
Rama :264
Víctor:488
Maxi: 535
Edu: 588 ( Con problemas físicos)
David :645
Anxo:706

1363 chegados a meta.

O obxectivo segue sendo chegar a Barcelona no pico de forma así que o brillo desta estrela non debe de tapar brillos maiores: A por Barcelona !!!

XII Media Maratona Manuela Machado

2010-01-20T09:57:00.005+01:00

Perfil da Media Maratona

Ver mapa maior

Faltan sete semanas

2010-01-18T15:23:00.006+01:00

Semana dura polos adestramento esixentes e pola climatoloxía. Empecei o martes coa rodaxe de once quilómetros pensando que o problema dos xemelgos estaba superado, pero ao día seguinte seguía con certas molestias o que me levou a facer as series do mércores cun pouco de temor, molestábame ao iniciar a carreira pero aos poucos metros xa non tiña molestias. Con isto fixen seis series de mil metros entre 4:10 e 3:31.

Como as molestias en frío seguían, probei un tratamento con electromusculación ( Compex) na opción descontacturante o xoves e o venres, saltándome o adestramento do venres. Non sei se foi o tratamento, o descanso ou as dúas cousas pero as molestias desapareceron por completo e o sábado puiden facer as cinco series de dous mil ( de 8:35 a 7:31 ) e o domingo unha tirada de máis de vinte dous quilómetros ( 1:45:00) no circuíto de A Canuda se problemas nin molestias.

Nesta última tirada atopeime moi ben. A primeira hora foi a un ritmo medio de 5':15'' e seguinte media hora a ritmo de 4':15'' para rematar os derradeiros 15 minutos a ritmos por debaixo de 4'.

A seguinte semana está marcada pola realización do primeiro test : a Media Maratona Manuela Machado en Viana do Castelo ( Portugal). Espero desfrutar da carreira e sair dela con boas sensacións.

Sobre a equipaxe nova dos Taninos só falta probar a tallaxe e facer o encargo por que o deseño xa foi aprobado na "asamblea Tanina" celebrada o sábado.

Saúde e quilometros!!.

Faltan oito semanas

2010-01-13T19:26:00.003+01:00

Despois dunha semana de reposo e fisoterapia o sábado saín a trotar e porbar que tal evolucionara a lesión, tras uns primeiros pasos temerosos a cousa ía ben e seguíu así durante unha hora exacta a ritmo de 5 min/km.

Animado polos progresos cambiei a carreira de Xinzo de Limia por unha tirada longa pola terra de Salvaterra facendo pouco máis de vinte quilómetros en compañia de Dani e David e tamén de un par de corredores que coñecemos do mundiño das carreiras e que atopamos no parque da Canuda cando xa levabamos correndo uns corenta minutos. Estes animáronos a continuar con les o seu traxecto e mostráronos un recorrido, tamén de terra que xa coñecía en parte polas ribeiras do río Tea.O mellor foi non ter molestias nos xemelgos despois de facer un total de trinta e dous quilómetros en dous días.

Se na anterior semana tocou adestrar con frío , nesta tocará facelo baixo a auga da chuvia e xa pensando na media maratona Manuela Machado na cidade portuguesa de Viana do Castelo se todo vai ben iremos ata alá unha numerosa delegación tanina. Xa somos unha gran familia e temos que pórmos guapos coa nova equipaxe que por certo me está a dar máis dores de cabeza dos desexados.

Saúde e quilómetros!!!

Contracturado

2010-01-05T11:41:00.003+01:00

O que me temía! as molestias no xemelgo esquerdo son debidas a unha contractura ben gorda. Visitei a miña fisioterapeuta e confirmou a diagnose. Ademais o xemelgo dereito tamén está tocado, de feito cando mo tratou a dor era similar ao xa danado.

A día de hoxe a dor é menor, xa podo andar sen molestias o cue me fai ser optimista pero de todos os xeitos creo que debo ser conservador e non arriscar.

En definitiva hai que parar para recuperarse ben, descansarei esta semana para tratar de empezar a trotar na fin de semana e como consecuencia a miña participación na carreira de Xinzo de Limia é máis que dubidosa, creo que o máis convinte será non arriscar e sustituir unha carreira en asfalto por un trote sobre terra.

A recuperarse toca!

Faltan 9 semanas.

2010-01-03T14:27:00.004+01:00

Aínda faltan nove semanas para a Marató de Barcelona e digo aínda por que creo que se me vai facer longa a preparación. O vindeiro mes e medio vai ser moi duro por que empezan as series curtas do mércores xunto ás series longas dos sábados, sen esquecer que a isto hai que sumarlle as rodaxes do martes e venres máis a tirada longa do domingo.
De feito xa esta semana foi dura, o martes os meus compañeiros decidiron darlle "brasa" ao adestramento, o mércores fixen un adestramento atípico para min creo que lle chaman adestramento en pirámide e consistiu en facer un dous mil seguido dun mil e un cincocentos para volver a facer o mil e rematar co dous mil completando así vintecinco minutos a ritmo moi vivo.

O xoves desplazámonos ata Castrelos ( Vigo) para participar na V edición da San Silvestre Solidaria organizada polo Club Atletismo de Vigo. Unha festa deportiva onde o menos importante é o tempo de carreira e o máis e participar nun proxecto solidario, nesta ocasión os alimentos recollidos foron entregados a AFAN ( asociación viguesa de axuda ao necesitado).
O sábado despois de vintecinco minutos de quecemento fixemos outros vintecinco min. a ritmo de carreira facendo pouco máis de seis quilómetros. Deste adestramento saín un pouco tocado, pero non o souben ata o día seguinte cando empecei a trotar e notei que o xemelgo esquerdo estaba a transmitirme algunhas molestias.

Desta vez o domingo, e buscando adestrar en terra, fomos ata Salvaterra onde fixemos un recorrido combinando o interior do parque da Canuda e o paseo que nos leva ata a finca da Fillaboa. Había que facer 100 min. pero non puiden rematar e quedeime en 85' porque o xemelgo ameazaba con darme problemas maiores e preferín parar antes de facer unha lesión maior.

Na vindeira semana terei que comprobar a evolución do problema e quizá descansar algún día de máis para poder estar a tope na fin de semana e así poder participar nos 10 Km de Xinzo de Limia, unha carreira cun circuíto homologado e totalmente plano. O meu obxectivo non é mellorar marca nest proba por que non estou en forma para logralo pero tentarei estar por debaixo dos 40', todo isto se o xemelgo dáse recuperado ben.

Feliz Ano 2010!!

2009-12-31T19:10:00.004+01:00

Feliz Ano para todos, que se cumpran todos os nosos obxectivos, persoais e deportivos. Así que coma sempre desexovos :

Saúde, quilómetros e a desfrutar !!

Preparando a Marató

2009-12-28T15:35:00.004+01:00

Preparando a Marató tanto no físico como na loxística. A pesar dos días festivos, das ceas, das compras e celebracións varias tiven tempo para seguir o plan de adestramento.

Luns ximnasio, martes rodaxe de 11 km., mércores ximnasio e 12 costas de 30'',venres outra rodaxe de 11 km. pero o máis duro foi na fin de semana xa que o sábado fixemos 8 series de 3' cun minuto de recuperación e a isto houbo que sumarlle 100 minutos de rodaxe o domingo, rodaxe que rematei coas articulacións moi tocadas o que nos fixo plantearnos a necesidade de facer estas rodaxes por superficie de terra, creo que para previr lesións é a mellor solución.

No que respecta á loxística da viaxe a Barcelona indicar que a día de hoxe case todos os expedicionarios temos os billetes e un piso reservado para esa fin de semana moi perto da Praza de España, lugar de saída e meta da carreira por que son dos que pensan que estas cousas hai que preparalas con tempo para conseguir os mellores prezos e mellores lugares.

A Equipaxe nova para os taninos tamén segue o seu curso, estiven facendo xestións en varias tendas e a través de internet agora só falta que os Taninos den a súa opinión. Ata o de agora a opción que máis me gusta a min e aos que opinaron é a seguinte (ambos con pantalón azul )

Xa non hai volta a atrás.

2009-12-20T20:21:00.006+01:00

"Recorrido da "Marató"

Xa estamos inscritos na Marató de Barcelona. De casualidade me din conta de que o día 20 era o derradeiro día para inscribirse a 45,00 €, e como xa estabamos decididos a ir a Barcelona pois aproveitamos e inscribimonos xa, agora só falta chegar en forma á cita e para iso hai que adestrar.
Esta semana tocou adestrar baixo a chuvia e o frío. A rodaxe do martes e as series de costas do mércores baixo a chuvia. Foron unhas series duras, non pola chuvia senón por ter que facer oito subidas dun minuto nunha costa de máxima pendente ( a matahomes, con este nome xa o decimos todo). O domingo 20 quilómetros baixo o frío e coas estradas xeadas, polo menos o frío sácase correndo.

Tamén houbo tempo para as celebracións. O venres tocaba cea de Nadal e a ela acudimos doce compañeiros e entorno á mesa degustanmos ricas viandas e mellores viños ademais dunha agradabilísima charla.

Ricas viandas

Aproveitando que a familia Tanina crece, decidimos empezar as xestións para buscar unha nova equipaxe para o equipo. Sobre este tema irei informando en vindeiras datas.

Momentos da cea

Xa na sobremesa o compañeiro Roberto fixo entrega duns trofeos-recordo aos Taninos máis veteranos, aquí podedes ver o que me correspondeu a min, moitas grazas Rober!.

"A la constancia y dedicación"

Na vindeira semana haberá que compaxinar adestramento coas celebracións de Nadal. Todo se pode facer se se organiza ben.

Saúde, quilómetros e BO NADAL a todos!!!

Obxectivo Marató de Barcelona.

2009-12-12T16:25:00.003+01:00

Xa estamos coa cabeza centrada no marató de Barcelona que se celebrará o día 7 de marzo. de 2010. Deixamos de prepararnos para correr rápido para prepararnos para correr moito, da rapidez ao fondo, á resistencia, á devorar quilómetros. Xa levo dúas semanas de adestramento específico e teño as pernas moi cargadas. Ás rodaxes dos martes e venres, sumámoslle series de costas para coller forza e que son a causa de que agora teña as pernas tan cargadas. Os sábados series e os domingos rodaxes longas por riba dos 95 minutos.

A partir de agora tocará competir menos e adestrar máis. Neste mes de Nadal non penso participar en ningunha carreira, só na San Silvestre solidaria e non competitiva de Castrelos en Vigo .

Este mes vai ser difícil por que ademais de adestrar tamén é un mes de ceas , comidas e celebracións que tentarei que alteren pouco aos adestramentos, por exemplo esta mesma fin de semana cambiei a rodaxe do domingo par realizala o sábado e ter libre así o domingo.

O vindeiro venres 18 temos a cea dos Taninos á que convidamos aos que algunha vez viñeron a adestrar ou a competir con nós ao longo do deste ano, será unha cea para celebrar éxitos e para fixar obxectivos e sobre toda para pasalo ben en compañái dos amigos.

Saúde e quilómetros.

Claves do éxito.

2009-12-02T23:31:00.008+01:00

Quixera facer unha reflexión ou analise en voz alta sobre o meu resultado na Media Maratón de Pontevedra pero primeiro, como de bo nacido é ser agradecido, quérovos dar as grazas a todos os que estes días me tedes felicitado, non estou acostumado a isto e síntome un pouco sobrepasado.

A verdade é que a noite anterior á carreira, cando escribia a entrada a este blog e anunciaba que pretendía facer a carreira en 1h.24 min. non estaba moi seguro de podelo facer. Este resultado significaría pegarlle un bocado á miña marca, na Vig-Bay do 2008, de máis de catro minutos. Pero o que si tiña claro é de que o ía a intentar. E intenteuno e saíu, e de que xeito! e o mellor non foi o tempo realizado ( 1h. 22':29'' ) senón as sensacións coas que fixen a proba, desfrutando metro a metro da carreira, sen sufrir. Di o escritor Murakami: "A dor é inevitable, o sufrimento é opcional" e no meu caso o domingo non tiven a penas dor e menos sufrimento. En definitiva a carreira perfecta.

As razóns, causas ou motivos que me levaron a este éxito pódense resumir do seguinte xeito:

1º Gústame correr e isto é clave. Saír a correr aínda cando chove ou vai frío sérveme de válvula de escape.

2º A miña situación persoal permíteme ter o tempo libre que presciso para practicar este deporte.

3º Ter amigos e compañeiros coa mesma afección. Fundamental para sair a adestrar e compartir boas conversas e botar unhas risas. Sen os Taninos isto non sería posible.

4º Organizarse, coller un plan de adestramento e disciplinarse na súa realización. Para lograr isto está claro que son primordiais os puntos anteriores. Cando chove ou vai fría a noite, ou cando o sábado te deitaches un chisco tarde e o domingo toca adestrar, ou simplemente dóenche as pernas por que o día anterior fixeches series, se toca adestrar, adéstrase!. Esta é a parte fundamental para lograr o éxito deportivo.

5ºAs lesións respetáronme. Despois de estar case catro meses para curarme unha tendinite a principios de ano, nesta parte da temporada non me impediron seguir progresando e aquí é onde entra o traballo no ximnasio. Todos os plans de adestramento e os entendidos en atletismo recomendan facer exercicios de pesas para fortalecer a musculatura. Penseino moito o de inscribirme no ximnasio, pero agora podo decir que foi un acerto. Ao longo deste treito de temporada só me lesionei unha vez (no abductor esquerdo) e o traballo no ximnasio foi un complemento para unha mellor e máis rápida recuperación.

6º Bos alimentos e coidarse. Non sigo unha dieta especial só as recomendacións dun médico homeópata amigo, e estas son : Na etapa de adestramento forte tomar no almorzo unha culler sopeira de aceite de liño con medio iogurt desnatado ao que lle sumo tostadas con mel e leite de soia, tomar unha culleriña de café de creatina monohidratada, disolta nun litro de auga, en periodos de carga ao longo do día, non abusar de bebidas alcólicas, hidratarse con sales minerais Minavit e o toque máxico da miña colleita un anaquiño de chocolate negro despois da cea do demais podería prescicndir pero do chocolate non!.

Espero que con este discurso un pouco longo que me saiu as preguntas feirtas por Dani estén respondidas. Agora xa sabes o que como o que bebo con quen adestro e canto ( jajaja).

Por outra banda xa estou inmerso na preparación do Maratón de Barcelona . Costa un pouco cambiar o chip e centrarse nun novo reto, supoño que co paso das semanas irei adaptando a miña cabeza a pensar nesta proba esixente como é un maratón. Preparar un dez mil ou unha media maratón e case o mesmo pero un maratón esixe outro ritmo de adestramentos. As seguintes entradas deste blog iran dando conta desta preparación.

Saúde e quilómetros!!

XIV Media Maratón de Pontevedra: A carreira.

2009-11-29T15:48:00.005+01:00

Segundo obxectivo cumprido e premio para o esforzo e dedicación. A falta dos resultados oficiais o meu tempo na XIV Media Maratón de Pontevedra foi de 1h. 22':29'' moi por debaixo do obxectivo que me marcara, polo tanto é lóxico que está satisfeito de dando botes de ledicia.

A crónica da carreira comeza coa chegada a Pontevedra baixo a chuvia, o tempo estivo cambiante durante toda a mañá, así chovía forte como se abría o día, iso si, a temperatura non superou os 8 ou 9 graos. Tras recoller o dorsal , tomar un café e cambiarnos no coche fomos trotando cara a saída, ao carón do Estadio do Centro de Tecnificación. Alí saudamos a varios coñecidos, entre eles Roberto Feijoo ( hai un ano compartiamos quilómetros na Maratón de Donostia), Beauvais e Fer Abreu, e ao resto do Car Marisqueiro.

A saída foi rápida e limpa, sen agobios, pois a rúa era o suficientemente larga para os pouco máis de 600 inscritos, como dixo Edu : semella unha carreira familiar!.

Tras o pistoletazo collín o meu ritmo, quería ir a 4'/km. No primeiro piquei 3':45'' e no segundo 4':00''; nos quilómetros restantes fíxenos o máis lento a 4':02'' e o máis rápido a 3':43'' ( os kms. 20 e 21 ). Fun sempre dentro do meu límite, en ningún momento me sentín fóra de ritmo e sempre controlando e buscando algún grupo no que atoparme cómodo, cousa que non conseguín pois case fixen toda a carreira só, ou ía moi rápido ou algo lentos para o meu gusto

Por diante a poucos metros ía Edu ao que podía saudar e animar nas zonas nas que o circuíto facía xiros de 180º , na primeira volta sacábame uns 20'' e na segunda 30''. No quilometro 10 marcaba un tempo de 39':18'' ( por debaixo dos 40' que tiña previsto), as sensacións seguían sendo boas, e ía gañando marxe por se me entraba a páxara nalgún momento.

Na segunda volta seguín só, no quilómetro 12 un grupo amplo viña moi preto de min, alcanzáronme no 14 pero non deixei que me superaban e púxeme diante del aumentando o meu ritmo. No km 15 e cando vexo que Edu está relativamente preto e tentei ir a por el. A cada metro que daba mirábao máis cerca de min o que me deu máis ánimos, ademais sentíame ben sen síntomas de desfalecemento. No 18 consigo alcanzalo, anímoo para que me siga pero vou como un tiro e sigo adiantando a outros corredores. Ao paso pola Peregrina vexo de reollo unha camiseta amarela pero no era a de Edu, xa me convenzo de esta podía ser a miña carreira. Derradeiro quilometro, vou polo aire, non collo auga ( foi o único abastecemento que non collín ), as pernas están cargadísimas, sigo adiantando corredores e xa nas pistas do Estadio adiántame un corredor mentres que eu tamén adianto a outro nos derradeiros metros, paso a meta e paro o reloxo en 1h.22':29'' ( de arco de saída a arco de meta) paro recollo auga e vexo entrar a Edu (1h. 23'.01'' ), as pernas téñoas moi, moi cargadas o frío que había contráeme aínda máis os músculos. Esperamos a que entrara Maxi ( 1h 26':30'' aprox.) e marchamos trotando cara o coche pois estabamos sentindo moito frío.

Lamento non poder esperar a entrada doutros corredores, só me deu tempo de ver a entrada de Beauvais ( noraboa pola marca) pero o frío era moito e ademais estabamos mollados como pitos!. Mágoa de día frío e chuvioso, lembroume moito ao maratón de Donostia do ano pasado, pero é o risco de facer carreiras a estas alturas de ano.

Fin de temporada. Agora disfrutar destes resultados e a pensar definitivamente no Maratón de Barcelona.

Xosé M.: Posto 65; tempo 1h.22':37''
Edu: Posto 74; tempo 1h.23' 07''
Maxi: Posto 121; tempo 1h. 26' 41''
Victor: Posto: 409, tempo 1h. 40'00''

Para ver o resultados oficiais picar aquí.

XIV Media Maratón e Pontevedra

Saúde e quilómetros !!!!

XIV Media Maratón de Pontevedra

2009-11-25T23:47:00.005+01:00

Este é o circuíto aproximado da Media Maratón de Pontevedra que se vai celebrar o domingo 29 de novembro. Despois de conseguir o obxectivo marcado para esta parte da temporada,baixar de 38'00'' nun dez mil , agora vou a pro outro obectivo secundario: facer marca persoal na media maratón.

Perfil da Media Maratón de Pontevedra 09

Hai ano e medio fixen 1:28':10'' na Vig-Bay, agora creo que estou preparado para rondar un tempo de 1h: 24', é un tempo moi esixente pero vouno tentar. Esta semana adestrei moi pouco. Dende a carreira de Óscar Pereiro saín a trotar unha e pouco ao día seguinte. O mércores cinco series de mil entre 3':53'' e 3'20'' e o venres 45' de trote suave. O domingo o desenlance.

Saúde e quilómetros

II Carreira Popular Benéfica Óscar Pereiro. Obxectivo cumprido

2009-11-22T18:49:00.007+01:00

II Óscar Pereiro

Despois do fiasco da semana pasada na S. Martiño ao segundo intento puiden conseguir o que buscaba nesta temporada : baixar de 38' nun dez mil. Nunha semana non se mellora tanto como para baixar máis dun minuto unha marca tan esixente, polo que creo que as desculpas dadas a semana pasada algo tiveron que influír.

Xa no regreso de Ourense Edu e un servidor propuxeramonos sacar a espiña nesta carreira. Con tal motivo platexamos os adestramentos da semana pensando na proba.

O martes fixemos unha rodaxe de recuperación coa grata sorpesa da reaparición do Tanino Tino, esperamos que a denominación de "difunto" pase á historia ( jajaja). O mércores repetimos as catro series de mil que fixeramos a semana anterior ( entre 3:50 e 3:21 no meu caso), para o venres sair a trotar suave durante corenta minutos.

O sábado, día da carreira, amaneceu de novo chuvioso, a medio día a cousa púxose aínda máis fea coa tromba de auga que caía, o que non era bo sinal para poder correr ben pola tarde. Pero cando chegamos a Mos, sobre as 4 da tarde, o tempo empezou a mellorar. Tras recoller os dorsais fomos a cambiarnos para iniciar o quecemento. A carreira estaba prevista para as 17:30 pero entre as carreiras dos nenos e sobre todo polas intervencións dos organizadores e da presidenta da asociación à que ían destinados os donativos ,a carreira retrasouse, ademais por se o retraso non era de abondo tivemos que esperar a que se sacase a foto oficial da nova secta, digo equipo, dirixido por Alejandro Gómez.

Por fin con quince minutos de retraso deuse a saída. Saín acompañado de Isma, Maxi e Rober, por díante a poucos metros Edu. No primeiro km tentei non sair de punto e controlar as pulsacións, sen preocuparme por Edu, a pesar destas reservas fíxeno en 3':35'' e o segundo en 3':34'', pero as sensacións eran boas. Maxi decidiu ir con Edu, eu preferín seguir ao meu, O obxectivo non era gañarlle a Edu, era baixar de 38'00'' e ía moi ben para iso. No km. 3 ( 3:43) engancho con eles deixándome levar nunha baixada pero xusto no momento en que iniciabamos unha subida duriña. Aí volvo a quedar descolgado e paso polo primeiro paso por meta dous segundos por detrás. No catro repito os 3':43'' mentras supero a Maxi e vexo que Edu afástase uns metros máis. No cinco o circuíto ponse costa arriba (3:58) e sigo co meu plan de non cebarme en perseguir a Edu, piquei un tempo de 18:35 bastante por debaixo dos 19:00 previstos. Entre o cinco e o seis adiántame unha corredora ( moi guapa por certo!!) que non tiña "fichada" e que resultou ser Margarita Fuentes-Pila.

A oitocentista Margarita Fuentes-Pila

Fago o seis en 3':56'' e o sete en 3':53'' , seguía en tempo de facer marca e o mellor eran as sensacións de que aínda garbaba algo para o final. No oito decido ir a por Edu e fago 3':41'' pero non o dou enganchando ata o nove (3':51'') no mesmo sitio que na volta anterior, esta vez ía acompañado doutros dous corredores cos que levaba un pique particular, cheguei ao seu carón e desta volta aguantei na subida. Á falta de 300 metros e aproveitando outro repeito deixoume atrás e quedei cun dos corredores que conseguira resistirnos na costa anterior (o outro claudicara). Xa na recta de meta o que me acompaña espríntame e cando creo que non vou poder dar maís saíronme forzas non sei de onde para aguantalo e chegar con el. Penso que o superei pero na cronometraxe oficial aparezo por detrás co mesmo tempo bruto pero cun segundo menos no tempo neto, pero isto era o de menos o importante foron os 37':45'' que conseguín ( tempo neto ).

Edu 37':40'' posto 65
Xosé 37':45'' posto 71
Maxi 38':46'' posto 93
Isma 40':17 posto 149
Rober 43':52'' posto 291

Resultados da II Carreira Popular Benéfica Óscar Pereiro

Rematada a carreira pasamos ao pavillón Óscar Pereiro onde nos tiñan preparado un avitullamento moi completo : auga, aquarius, rosquillas, froita, galletas, powerade. Alí atópamonos cos compañeiros Taninos e asimilados e puidemos comentar a carreira e disfrutar das marcas realizadas.

Despois recollín a miña bolsa coa roupa na consigna e fun a ducha, onde puiden coñecer ao gañador absoluto da proba Robertas Geralavicius.
Ao volver á pista do pavillón tomei un café agasallo da organización e o mellor de todo un marabilloso prato de callos ( que ricos estaban!! jajaja)

Estupendo prato de callos

Como tiña tempo asitín á entrega do cheque á ASODIFISI (3300 € ) e á entrega dos trofeos a todas as categorias.

E despois de todo isto :

Foi unha boa semana deportiva. É gratificante conseguir os obxectivos marcados e máis gratificante aínda poder compartilos con todos os Taninos.

Agora a pola Mendia Maratón de Pontevedra, caerá outra marca persoal?

Saúde e quilometros!!

XXXIII San Martiño: Obxectivo non cumprido.

2009-11-15T23:54:00.015+01:00

Fotos atopadas no xornal " La Región"

Pois non puido ser, ao final fallei por un minuto ( 38':59''), por adestramento non foi. Tal vez fora un reto moi alto para as miñas posibilidades, tal vez influiu o día totalmente desapacible, o circuíto mollado, non ter durmido ben... todo isto soa a desculpas e non quero caer niso.
Pola outra banda nin Edu nin Dani conseguiron os seu retos, semella que non foi unha boa carreira para os Taninos. Ni tan sequera Isma, Rober e os demais compañeiros de Ponteareas que nos desplazamos a Ourense se mostraron moi satisfeitos da carreira, xa sabedes ese dito : mal de moitos consolo de parvos!.

En canto á miña carriera e pasando por alto a previa pasada por auga dicir que esta vez si conseguimos situarnos perto da saída, para isto houbo que deixar de quecer vinte minutos antes, embutidos en bolsas do lixo para resgardarnos da chuvia e manter a calor corporal. Aínda así tardamos once segundos e psar pola liña de saída. Non puiden ter vía libre para correr ata case pasar a Ponte do Milenium, no primeiro quilómetro non me atopaba moi agusto nin moi concentrado na carreira, só cando cheguei ao 2º Km. empecei a sentirme en carreira, levaba poucos metros por diante a Edu e pegado a min a Dani. Ata o Km. 5 fun cumplindo os obxectivos a pesar de que os carteis que indicaban os puntos quilométricos non debían estar no lugar correcto por que a diferencia entre un Km e outro podía variar ata 30''.

No sete deixei de ter como referencia a Edu, e a miña preocupación era que Dani me superase por que non me sentía cómodo, ao non ter referencias correctas non sabía cal era o meu ritmo real, trataba de enganchar o ritmo de outros corredores pero non atopaba a ninguén co que me sentise cómodo . No Km. 8 adiantoume Horacio ( Billa ) saudoume e tratei de seguilo pero pouco antes do cartel do Km. 9 tiven que renunciar a seguilo e preocupeime de non abafarme e acabar dignamenteo obxectivo de baixar de 38' estaba xa lonxe. Sobre a Ponte Romana apretei a zancada e adiantei a algúns corredores coa intención de, polo menos, mellorar a miña marca nos 10000 m., cousa que funalmente puiden facer.

Resultado final 38':59'' posto 260. Edu 38':31 posto 227. Dani 40':09'' Posto 372. Isma 41':06'' posto 480. Rober 44':47'' posto 979. Maxi 40' :30'' posto 445. Fernando Rama 44':02'' posto 853. Rafa Dios 43':51'' posto 912.Victor 43':31'' posto 982 .

Nesta ligazón pódense ver os videos de entrada en meta, son videos dun minuto de duración, premede no minuto de carreira que queirades ver e xa está : Videos da carreira.

Resultados completos na web de championchipnorte : XXXIII Carreira de San Martiño.

Agora tentarémolo de novo na II Carreira Popular Benéfica Óscar Pereiro (Mos), que se celebra o sábado día 21 deste mes. E se non hai problemas coas lesións o día 29 estaremos en Pontevedra para participar na XIV Media Maratón de Pontevedra , sera por carreiras!!.

Saúde e quilómetros!!.

XXXIII San Martiño

Décimo primeira semana. XXXIII San Martiño.

2009-11-08T15:53:00.005+01:00

Ben xa case está todo feito, máis, penso que non puidem facer. A falta dunha semana penso que fixen o traballo que se tiña que facer, só me saltei uns poucos días de adestramento por culpa dunha lesión e outro por participar ao día seguinte nunha competición, polo demais cumprin co plan fixado e ademais complementei os adestramentos de carreira co traballo no ximnasio.

Esta semana variei o primeiro día de rodaxe, de martes adianteino ao luns, facendo 11 Km e o mércores 12 sereis de 300 entre 1:08 e 0:55.

O venres outros 11 Km. Sábado tres series moi esixentes de 2000 m. que conseguín realizar en 7:49 , 7:36 e 7:11 , para o domingo rematar a semana cunha tirada de 18 km en progresión cun tempo final de 1 h.:24':37''.
Agora só falta un día de series ( 4x1000) e unha rodaxe moi suave para estar a tope o domingo 15 de novembro na San Martiño de Ourense.

Non sei se poderei cumprir co obxectivo pero o que teño claro é que vou a intentalo a tope e se non sae pois tampouco pasa nada, xa haberá oportunidades de volver a tentalo. A día de hoxe manteño a ilusión de poder cumprir o obxectivo xa que nos últimos adestramentos atopeime ben e hai algún tanino por aí que ten moita confinaza nas miñas posibilidades ( máis das que me vexo eu! ) espero non defraudar as súas espectativas.

&amp;lt;a href="http://www.mapmyrun.com/run/spain/ourense/509573822558"&amp;gt;san marti&amp;amp;ntilde;o&amp;lt;/a&amp;gt;&amp;lt;br/&amp;gt;&amp;lt;a href="http://www.mapmyrun.com/find-run/spain/ourense"&amp;gt;Find more Runs in Ourense, Spain&amp;lt;/a&amp;gt;

Este é o circuito da carreira de San Martiño ( Ourense ). Só o realicei unha vez hai catro edicións e rematei nuns, hoxe, pobrísimos 52 minutos e lesionado. Lembro que non é un circuíto doado, ten constantes subes e baixas, o frío tamén inflúe negativamente para min e ademais presenta o problema de todas as carreiras onde os participantes se contan por miles : a saída. Hai tanta xente que ou fas un quecemento deficiente e colocaste cedo na saída ou se te descoidas colócaste moi atrás na saída e despois tes que sortear a moitos corredores que levan un ritmo inferior ao teu. A próxima crónica será a da carriera que haxa sorte para todos!!!

Saúde e quilómetros!!

Pd. Semella que o "defunto" está tentando resucitar, dende aquí os meus mellores ánimos e desexos de que volva a atopar as ganas de saír a correr, botámolo de menos. Por certo creo que o que ten agora "un abdominal" é el!!! (jajaja)
Pd.2 A cea de nadal dos Taninos estableceuse para o venres día 18 de decembro, se os Taninos "defuntos" ou os de "tempo parcial" teñen algún problema pola data que o comuniquen para poder buscar outro día.

Décima semana.

2009-11-01T22:47:00.005+01:00

Outra semana máis e xa queda menos. A verdade é que xa estou desexando que chegue o día. Faltań quince días para a carreira que levamos preparando dende finais de agosto e estáseme facendo longo. Creo que estou nese punto de dúbida na que me custiono se estou preparado, se non vou chegar ou se chego pasado de forma. Lembro que hai case un ano cando estaba a preparar o Maratón de Donostia a unha semana da carreira non cría que puidese nin tan sequera rematar a carreira e incluso na vespera da carreira non estaba nada convencido do mesmo, e despois fun quen de facer a mellor carreira que lembro. Tal vez sexa ansiedade ou non sei que.

Esta semana salteime un adestramento. Saímos o martes pero non o mércores cambiando a sesión de series para o xoves ( 9x400 de 1:27 a 1:13) descansei o venres para facer o sabado as series programadas: un 4000 a 15':40'' e un 3000 a 11':20''. Fun a facer as series só, xa que Edu non puido por estar convalecente dun proceso febril, e na primeira serie os dous primeiro quilómetros fun un pouco por riba da media e obrigoume a subir o ritmo nos dous seguintes pero pasieme de ritmos e o que tiña que facer en 15'.40'' saíume un 15':28''. Na segunda serie paguie o esforzo da primeira, e tras un primeiro Km sobre o ritmo previsto, os dous seguintes fixéronseme moi duros e rematei en 11':26'.

Na rodaxe longa do domingo e tras durmir pouco o ritmo foi bastante máis lento do que estabamos a facer nas últimas rodaxe longas. Ademais esta semana estrenei zapatillas, unhas Mizuno Alchemy 7, modelo para pronadores severos coma min pero que son moito máis pesadas que as Elixir que acostumo a empregrar, ademais notoas moi ríxidas no talón . A razón deste cambio e buscar unha zapatilla máis duradera e resistente para facer rodaxes, mentras que as Elixir as empregarei nas series e nas competicións.

Despois de todo o comentado estou pesimista de cara ao obxectivo de baixar de 38':00'' na San Martiño. a día de hoxe non vexo en condicións e creo que me contentaría con baixar e 39':00'', bueno igual preciso unha sesión de positivismo cos Taninos.
Por certo: xa estou inscrito na XXXIII edición da San Martiño.

Novena semana. XXXII Carreira Pedestre de Santiago

2009-10-28T12:40:00.013+01:00

Superado o susto agora xa podo escribir a crónica da semana e da carreira. Semana duriña trala carreira de Ourense xa que o esforzo realizado nesta carreira deixou secuelas nas miñas pernas, estaban moi cargadas. O martes tiven que facer unha rodaxe moi suave e o mércores xa afrontei mellor as series de 800 m. que tocaban, cinco series entre 3':02'' e 1':47''. Como cada venres antes dunha competición unha rodaxe suave de corenta minutos.

O domingo trasladámonos a Santiago de Compostela a desputar unha das máis prestixiosas carreiras do calendario galego, prestixiosa polas edicións que acumula e pola cada vez maior participación por que no referente á organización deixa algunhas cousas que mellorar.
Chovía a eito cando saímos e durante o camiño pero ao irmos achegando o día foi abrindo.

Ao chegarmos á capital de Galicia recollimos os dorsais e tras unha breve parada a tomar un café empezamos a quecer tamén brevemente porque se nos botou o tempo enriba e non nos dimos conta de que a carreira empezaba media hora antes que o ano anterior. Como consecuencia e case sen quentar colocámonos na liña de saída de minutos antes das 10:00. A pesar de ter chovido o día empezaba a ser quente e calor empezaba a facer acto de presencia.

Pistoletazo de saída e inmediantamente busco un oco para ir gañando postos, Edu ten unha habilidade especial para iso e non fun capaz de seguilo co que tiven que buscarme a vida saíndo do carril e adiantando pola dereita. Cando cheguei ao alto pensei que Edu ía xa moi por diante e o meu obxectivo era pegarme a el todo canto puidese ( grande erro!) a sorpresa ben cando o vexo chegándose a min por detrás.

Xuntos continuamos como poseídos, en vez reducir o ritmo unha vez situados, non!, seguimos a darlle caña e así ao chegar ao km. 4 estaba fóra de punto totalmente e tiven que deixar a persecución. O problema foi que xa non estaba en condicións de recuperarme.

A partir deste momento por moito que baixaba o ritmo de carreira o que non baixaba era o ritmo cardíaco. No que quedaba de carreria ía a pasalo mal. Xa no campus Edu quitábame 25 segundos.

Cando comenzamos a subida do Vite ía totalmente agotado e como consecuencia, esta fíxoseme eterna, non daba chegado o final da subida. Ademais era constantemente rebasado por unha morea de corredores que facían aumentar a miña sensación de derrotado.

Con todo isto pasei baixo a pancarta de 10 quilómetros cun tempo de 40':05'' o que deixa ben as claras cal debeu ser o ritmo de saída para que a pesar de estar sufrindo dende o catro, no dez ía case a ritmo de 4 min/km.

Apreoveitando a baixada quixen facer un derradeiro esforzo, saquei forzas de onde non as había e tirei para adiante. Polas rúas da zona vella conseguín imprimir un ritmo forte xa que os derradeiros dous quilómetros fíxennos en 7':28''. Chegado á Praza do Obradoiro vin que se quería mellorar o tempo do ano anterior tería que esprintar e así o fixen, pero non valeu de nada. Tempo neto final : 47':33'' peor tempo por segundos.

Unha vez na praza e tras saudar a Edu, que chegara un minuto antes empezou outra carreira.
David non chegara. Xa pasaba unha hora de carreira e non daba sinais, estaba claro que lle sucedera algo o que non o sabiamos era o que Despois de dar voltas e voltas pola praza, de preguntar a coñecidos o único que sacamos en claro era que até a subida do Vite estaba en carreira, pero a partir de aí non había noticias. A organización brilaba pola súa ausencia, non había a quen preguntar. Na carpa de Cruz Vermella non sabían nada, a Policía Local envioume a un suposto Punto de Encontro onde non había a quen preguntar. Por fin e cando xa empezaban a desmantelar as vallas da meta fixo acto de presencia unha ambulancia do 061 a quen lle puidemos preguntar, coa sorte de que fora a ambulancia que o recollera e o trasladara ao hospital por que se desvanecera por unha deshidratación. De camiño ao hospital recibimos unha chamada do servicio de urxencias informando do sucedido.

A partir de aqui a historia xa é outra .

O home é un animal que aprende a base de tropezos, espero que estes tropezos non se repitan a miúdo.

Saúde e quilómetros

Parte médico 2

2009-10-26T15:03:00.001+01:00

Boas novas! David xa recibiu a alta e descasa na súa casa.

Reiteramos as grazas polo interes e a preocupación a todos.

Parte médico

2009-10-25T21:47:00.003+01:00

A crónica desta carreira permitídeme que a deixe para máis adiante, o que prometía ser un día divertido ao final non o foi tanto. O noso compañeiro David sufriu un desvanecemento na costa do Vite causado por unha deshidratación, sendo trasladado a un centro hospitalario onde os servicios médicos decidiron que se quedara en observación toda a noite.

Graciñas a todos os que chamaron e se preocuparon polo seu estado. Esperarei a recibir información da súa propia voz para trasmitiros a que esperamos sexa a súa total recuperación.

Ánimo David e hoxe máis que nunca saúde e quilómetros!!

Por certo para os nunca beben nas carreiras: HAI QUE BEBER AUGA !!!!

XXXII Pedestre de Santiago

2009-10-23T19:11:00.002+02:00

Como entrante para esta carreira aquí vos deixo o seu perfil. Visto así aínda é maís "acojonante" a costa do Vite. Espero que non me abafe nela.

Saúde e quilómetros.

Oitava semana.III Maratón por relevos do Miño ( Ourense )

2009-10-18T19:16:00.007+02:00

III Maraton Ourense

Esta semana si, esta semana saíu ben. Remataba a semana cunha competición peculiar. Peculiar por que é a única, que eu coñeza, que se fai por relevos fomentando o espíritu de equipo o maratón do Miño en Ourense.
Esta comeptición fíxonos saltar o adestramento do sábado para poder estar a tope o domingo de tal xeito só realizamos os adestramentos do martes ( 11 Km. ) e do mércores ( 8X500 m. entre 1:52 e 1:35 ). O venres 45 min. moi suaves que optei por realizar na cinta de correr do ximnasio, unha experiencia nova xa que non tiña corrido tanto tempo sobre este aparato nunca e a verdade foi unha experiencia que non repetiría, excepto por causa maior.

O domingo trasladámonos a Ourense tres equipos ( un totalmente integrado por Taninos) e outros dous con algún membro. Equipo 1 : David , Xose e Edu ; equipo 2 : Anxo, Rafa Dios e Fernando Rama; equipo 3 : Roberto, Marcos Piña e Maxi.

Chegamos á cidade das Burgas ás 8:00 AM e tras aparcar os coches cerca da zona de meta , trasladámomos ata a Praza Maior, lugar de saída. No camiño fixemos unha parada nunha cafetería para que os primeiros relevistas puideran ir ao baño mentres os demais tomabamos un café.

Ás nove en punto o medalla de ouro en Barcelona 92, Fermín Cacho, deu a saída para os primeiros relevistas. Os demais iniciamos o camiño cara o punto de relevo.

Tras unha breve parada noutra cafetería iniciei os preparativos para coller o relevo a David. Facía frío e quecín co chandal posto. Cando empezaron a chegar os primeiros da carreira despoxeime do chandal e coloqueime na zona de relevos esperando a David.

Sobre o min. 56:00 chegoume a quenda. Perdín uns segundos quitándolle o chip a David, púxeno no nocello esquerdo e a darlle zapatilla!.

Collín enseguida un bo ritmo. Antes de chegar ao 2º Km. xa adiantara polo menos a 5 equipos. Tras pasar a presa de Velle, encarando a beira dereita do río xa ía a tope. Continuaba adiantando equipos, un corredor do Pato Blanco de Celanova quixo seguirme, pero antes de chegar a zona da depuradora, no paseo das Ninfas, xa se quedou atrás, mentras eu seguía collendo e adiantando corredores. Tras a pasarela de Outariz os que participaban na Andaina en algún momento estorbaban a miña carreira, pero ía concentrado en tratar de coller ao que me precedía. Ao paso polas termas do Muíño da Veiga din collido a un corredor con camiseta verde que se me resistía. Unha vez que o superei deixeino atrás uns metros pero cando chegamos as Termas da Chavasqueira empecei a notar o esforzo. No derradeiro quilómetro as forzas empezaron a flaquear, os sobes e baixas do circuíto na zona das pontes acabou comigo o que aproveitou o corredor de verde que me precedía para adiantarme e chegar a deixar o relevo uns vintecinco metros por diante miña. O meu tempo neto 56':07'' ( oficial 57':27'' perdín 20'' no cambio do chip)

No relevo esperaba Edu. A miña carreira rematara. Estou satisfeito co realizado, din todo, cheguei baleiro e fixen un bo tempo. Agora só faltaba esperar a que Edu rematase a faena.

Tras esperar a que chegasen os outros segundos relevistas dos equipos de Ponteareas e charlar con outros corredores amigos e coñecidos, trasladámonos á zona de meta, onde nos esperaba unha área de catering con degustación de Tenreira Galega con pan de Cea ( boísimos!!! ) e liquidos (auga, aquarius, cervexa, viño...).

Os primeiros equipos empezaron a chegar. En cuarta posición o equipo integrado por Carlos Vidal do Ateltismo Porriño e que unha vez a semana adestra con nós. No posto decimosétimo chegou Edu cun tempo persoal de 57':20'' que sumado aos realizados por David e un servidor resultou ser de 2h:49':52''. Igualamos o mesmo posto do ano pasado(17 ºde 138 ) pero baixamos en case 5 minutos o tempo e nesta edición os equipos participantes foron 214. Obxectivo cumprido.

Equipo 1 : posto 17
Equipo 2: posto 46
Equipo 3: Posto 40

Resultados do III Maratón por relevos do Miño.
Resultados III Maratón individual do Miño.

Tras a carreira os agasallos da organización: unha bolsa con productos da Terra ( viño, aceite, marrón glace e bica ) ademais da correspondente camiseta. A verdade é que nos cuidan ben nesta carreira aos corredores, haberá que voltar!!!.

Agora a pola Pedestre de Santiago a carreira máis masificada de Galicia e que conta tamén coa meta máis fermosa : A Praza do Obradoiro, e a máis temida subida do circuíto galego: a costa do Vite.

Sétima semana. Descanso forzoso

2009-10-11T23:18:00.003+02:00

Como consecuencia de participar na carreira de Vigo+11 a lesión no abductor non mellorou, sabía que iso podía pasar pero eran tantas as ganas de correr esta carreira que preferín arriesgar un pouco. Ao día seguinte tiña molestias na zona e a fisio díxome que en dous días non saíra a correr. Fixenlle caso, e cambiei o asfalto pola elíptica e a bici estática do ximnasio. Nin series nin rodaxes suaves, en seis días acudín ao ximnasio dús veces e á fisterapeuta outras dúas.

O venres díxome que o musculo estaba bastante ben. O sábado saín a probarme e acompañar a Edu nas series. Dúas de tres mil que me animei a facer despois de vinte cinco minutos de quecemento e comprobar que non tiña molestias. O ritmo de todos os xeitos foi bastante lento, un minuto máis do que estipulaba o plan, nas dúas series, mentras que Edu baixaba en case medio minuto o previsto. Sen molestias durante todo o adestramento.

O domingo como é costume toca tirada longa. Non sabía se ía a poder facelo, non sabía se as molestias poderían aparecer. Fomos a un rimto moderado, eu marcaba o ritmo. Foron pasando os minutos e os quilómetros e sen rastro de problemas. Ao facerse a hora e vendo que me atopaba ben decidín continuar. Ao final Edu apretou un pouco e os demais quedamos un pouco retrasados, pero o mellor foi poder rematar todo o circuíto sen problemas e ir recuperando sensacións.

A semana que vén participaremos no III maratón do Miño na categoría de relevos. O equipo está formado por David, Edu e eu. Anxo participará formando equipo con Rafa e Fernando Rama. Esta vez non podemos contar coa participación de Dani que está disfrutando da súa segunda paternidade (noraboa de novo!!)
O obxectivo será mellorar o posto da edición anterior, será máis difícil por que seguramente a participación tamén será maior e por suposto mellor. Veremos que podemos facer!

Sexta semana. Carreira Vigo +11

2009-10-04T19:12:00.006+02:00

Buf! por que pouco!. Mala semana para min, todo ía moi ben, cumprindo o plan de adestramento e cada vez sentindome mellor, pero na sesión de series do mércores unha dor inesperada no abductor esquerdo obrigoume a parar na metade do adestramento. Sen aviso ningún e aos poucos metros de empezar a sexta serie ( tocaban doce) un pinchazo forte impediume seguir. Estiramentos, frío, antiinflamatorios e unha marabillosa sesión de fisioterapia conseguiron reducir os danos.

Tras este susto non adestrei o venres coa esperanza de poder participar na Vigo + 11 do domingo. Apetecíame moito correr pola rúas de Vigo, non todos os días se pode desfrutar de ter as súas rúas para poder correr.

Con moitas reservas presenteime en compaña dos Taninos na saída desta carreira. A miña intención de partida era probarme no quecemento, se tiña dor non corría. Probei e decidín sair, iso si, sen forzar, a desfrutar do recorrido.

Saída. Edu a tope dende o principio, dandoo todo coma sempre, os demais saímos máis atrás e cada un foi collendo o seu lugar na carreira. Pola miña banda quedeime con Anxo e Roberto. No Km. 2 non tiña moi boas sensacións e estaba por pararme ao pasar de novo pola alameda, pero a partir de aquí empecei a me atopar mellor.Decidín correr tendo en conta as sencacións do abductor. Anxo deixárame atrás e quedeime con Roberto. Ao pasar pola zona de Beiramar puiden contactar de novo con Anxo e por diante a 100 m. viamos a Isma, David non estaba xa ao meu alcance.
Xuntos subimos a rúa Coruña e así chegamos ata o km. 7.Na Avda. Camelias creo que atopei o meu ritmo, sempre limitado polas sensacións que me trasnmitía a zona lesionada. Tras pasar pola rúa Venezuela, chegamos á Gran Vía dende aí todo era baixar ata a Alameda e pensei poder coller a Isma, pero o abductor non me deixaba, cada vez que estiraba a perna a zona tensionábase demais. Sen forzar nadiña cheguei a meta en 48':13'' mal tempo para min por que se non fose pola lesión estou convencido de que podería facelo moito mellor pero depois do ocurrido estou encantado co realizado nesta carreira por que o importante era "non facerse dano"!.

Os resultados dos Taninos foron moi bos en xeral, cada un dentro das súas posibilidades, aínda que sempre nos queda esa sensación de que puidemos dar algo máis.

Edu: posto 55
David: posto 176
Isma: posto 231
Xosé: posto 244
Anxo: posto 272

Agora, pola miña banda toca recuperarse ben. Seguirie coas sesións de fisioterapia e cun adestramento conservador, por suposto nada de series ata que me recupere totalmente. Espero poder resacirme na Maratón por relevos de Ourense e na Popular de Santiago.

Quinta semana.

2009-09-27T12:13:00.003+02:00

Polas rúas de Baiona na XXV Correr e Andar (2009)

Semana dura. Martes, 11 km; Mércores cinco series de 1000 m. entre 3:55 e 3:29 ( no meu caso, outro tema son os tempos que fai Edu quitándo 10 segundo na derradeira serei) . O venres outros 11 Km coas series aínda atragantadas nas pernas, preciso de 20 ou 25 min. para empezar a sentir as miñas pernas en condicións.

Sábado e en compañía de Edu 3 series de 2000 m. a primeira en 7:51 a segunda en 7:41 e a derradeira en 7:18 no meu caso e 7:03 para Edu. Despois dos quilómetros do día anterior non me sentía moi cómodo para facer estas series pero despois de facer o quecemento e de arrincar na primeira serie, as sensacións empezaron a ser mellores. Tentei seguir o ritmo de Edu, e así foi ata o 1500 da derradeira serie non que tiven que baixar o pistón, non daba para máis!.

Domingo en compañía e Edu e Isma saímos a facer os 18 km. establecidos. Saímos con ritmo suave e pouco a pouco fomos incrementado o ritmo, polos puntos intermedios apenas levababamos un retraso dun minuto con respecto a miña "escapada" da semana pasada. Ao chegar á zona de terra incrementei o ritmo e Isma non puido seguirnos. Na subida ao Cabalón (Angoares) sufrín moito pero unha vez que chegamos á baixada, tomei folgos e volvín a incrementar o ritmo para ramatar o derradeiro quilómetro a tope. Este quilómetro fixémolo por debaixo de 4 minutos.

A vindeira semana ao ser previa dunha competición ( Vigo+11 ) vai ser un pouco máis suave, tendo como día máis esixente as series do mércores ( 12x300) .
Polas rúas de Vigo comprobaremos os nosos progresos.